Adama sormuşlar :
-Kaç gün oruç tuttun?
-Hastalığım nedeniyle, ancak bir gün tutabildim!
Aynı soru, orada bulunan Bektaşiye sorulunca, hiç istifini bozmadan yanıt vermiş :
-Bu arkadaş benden bir gün fazla tutmuş!

Şah Sultan Ana üç kere dünyaya gelmiş gitmiştir. Birinci yaşamında; Konya Karamanda Şehriban Ana, ikinci yaşamında Tunceli Erzincan arasında Avuçan Ocağı ve üçüncü yaşamında Malatya Kadısı zamanında kayba girdiğinde henüz 56 yaşını doldurmamıştı. Malatya'nın Arguvan ilçesi, Bozan Köyünde Şah Sultan Ana olarak yaşamıştır. (Kaynak: Zöhre Ana)
Dörtlüklerindeki anlatımlarını göz önünde bulundurduğumuzda, sıkıntılar içinde bir yaşam geçirdiği anlaşılıyor. Bu sıkıntılara sebep, inkar eden bir toplum içinde bulunmasından kaynaklanmıştır.
Kişinin Allah'a inanmış olması, evliyaya da inanmasını peşinden getirmediği ve buna kıskançlık, bilinçsizlik gibi unsurlarında eklenmesiyle, Şah Sultan Ana o dönemde inkar edilmiştir.

Şu dağları engin yüce aşardım
Şah Sultanım ben Pirimle coşardım
Mümin yoktu münkir çoktu şaşırdım
Sırrım Ali gizlendikçe kaçardım

Ben söylerim Zöhre Ana yazıyor
Kafir olan bize kuyu kazıyor
Günler geldi fermanını asıyor
Arguvan da jandarmalar basıyor

Babamın adını bilmez kimse
Künyemiz Yemen'de bildirek ite
Geçemez sıratı kör itler öte
Şah Sultan fakirdir yiyemez kete

Çoluk çocuk yağmur diye bağırır
Cibali Sultan'ın kızı haykırır
Hızır geldi Sultan Hatun aynıdır
Bir cemali güneş doğan ay mıdır

Babamın adı Müslüm mü
Ben soyuma küstüm mü
Ehlibeyt kızıyım
Kul insandır üstün mü


Okurum kevserde fıratı bitmez
Gözlerine kainatı görüyor yetmez
Bu cefalar Şah Sultan bizlerde bitmez
Ahuzar eyleyim ses sende kaldı

Ben Şah Sultanım dertliyim dertli
Lokman Hekim yok mu yanar ciğeri
Bu güzellik kalmaz senin şanına
Çok münkir münafık kıyardı bana

Geliyo divana atam bellidir
Abdurrahman Gazi Allah evidir
Derviş Muhammedim bahçe gülüdür
Bahçıvan Muhammed car sende kaldı

Hem yazıyor Allah hemi Ali'dir
Hem kuruyor cemi Bektaş Veli'dir
Hem dönüyor semah kanat kendidir
Uçuyor kanatlar yol sende kaldı

Şu Sultanım söyler çıkarım tepe
Suçum neydi acep giderim size
Arguvan köyünde pirin ilinde
Ağlıyor Şah Sultan şah sende kaldı

Ahuzar ediyom görmedi gözüm
Bir bağ bitirmişim alamam üzüm
Divanda sözlerim korudu közüm
Yanıyo kebabım kor sende kaldı