ben kurban olduğum pirimi ne zaman gördüğümü tam bilmiyorum .orda doğdum orda büyüyorum.çünki 16 yaşındayım ve 16 senedir onun yolundayım.eğer bugünlere kadar geldiysem pirimin sayesinde.allah onu başımızdan bizide onun yolundan ayırmasın.onun yoluna kurban olurum.pirimle konuşamasam bile onun o cemalini görmek anlatılması çok zor.içime mutluluk huzur veriyor.sıkıntım derdim hiç bişeyim kalmıyor.allah hiçbirimizi yolumuzdan ayırmasın....ben ışığımı güneşimi buldum.o benim ışığım güneşim mürşidim rehberim pirim kısacası herşeyim.


böyle bi konu açtığınız için çok teşekkür ederim ....

ilk okuldaydım pirimi gördüğümde sanırım 93 senesiydi. tam hatırlamasamda zamanını heyecanını ilk günkü gibi hatırlıyorum.Kalbim yerinden çıkcak gibiybi. Ama pirimi görünce herşey bi anda büyük bi mutluluğa ve huzura dönüştü.Ogünden beride hiç değişmedi.Pirimin ve ehlibeyt sevgisi ile büyüdük diyebilirim.yaklaşık 15 senedir çok sık olmasada ziyarete gidiyorum.Hem ailemde hemde çevremde yada gördüklerimde sayamıcağım kadar mucizelerine tanık oldum. Binlerce şükür ki bügünümüze getirene... Pirim yolundan ayırmasın...Yoluna canım fena...

zöhre ana pirimiz yolundayız hepimiz .allah bizi onun kapısından ayırmasın;pirimizide bizim başımızdan eksik etmesin .

1992 yılı Mayıs ayı ve anneler günüydü. İzmir'den otobüsle eski evinde ziyarette gitmiştik. Kalabalıktı, odasına ulaşamamıştım, koridordaydım. Yanımda eşim, çocuklarım, kayınpederim ve kayınvalidem de vardı.
Gülbengi okumaya başlayınca sesini duydum. Gülbenk bitene kadar ağlamıştım, kendimi tutamamıştım. Etrafımdaki insanlarla irtibatım kompuştu, yalnızca o sesin sahibi vardı. Ve o tekti, gerçekti.
Niyaz sıram geldiğinde onun Hz. Ali olduğuna iman etmiştim.
Allah onu başımızdan eksik etmesin. Çağımızda yaşayan bir insanın en büyük şansı, nasibi ve mükafatı onu tanımak ve sevmektir.

"Derya umman vara vara
Ehlibeyt bir ikrara
Dört kapının şahı geldi
Sıfatı gelin otura"
Pir Nefesi Haktır

Zöhre Anami ilk nasil tanidim hatirlamiyorum ben kendimi bildim bileli annemle her türkiyeye anneannaneme gidigimizde Zöhre Anamada gideridik. Ve benim icin normal bise olmusdu Türkiye demek Zöhre Anama da ziyaret etmek demek di. Ama tabi tam anlamda anlamamisdim. Dogru yol oldugunu biliyordum ama Zöhre Ana tam olarak ne oldugunu bilmiyordum anlamamisdim. Yilar gecdikce Zöhre Anamin kerametlerini duydukca yasadikca anlamaya ve tanimaya basladim. Artik Zöhre Anamin gercegin ta kendisi oldugunu biliyorum. Ama daha ögrenecek cok seylerim var!

Dürüst olursak basında gördüm şayet basında o yıllarda hakkında pek fazla iyi bahsetmiyordu.

Altını çizmek istiyorum bu gibi konularda basına inanmam.

Burayı görünce bir nevi bilgilenmek için geldim.

Bir çok yeri okudum duygusal anlamda sevgi beslendiğini görüyorum kendisine bazı arkadaşlarda şunu gördüm biraz bazı söylemler de ileri gitmişler.

sevgili hakan, hoşgeldin.
bazı söylemlerde biraz ileri gidildiğini yazmışsın. Anladığım kadarıyla siz her halde şimdiye kadar Zöhre Anayı tanıma imkanı bulamadınız. Eğer Ankarada oturuyorsan, kendisini ziyaret edersen yazılanların gerçek olduğuna kanaat getireceksin sanırım. Kendisini görmeden burada yazılanlar sana ters gelebilir. Ancak bizler yaşadıklarımızla, gördüklerimizle duygularımızı anlatıyoruz. Öncelikle kendisini ziyaret edersen o zaman burada yazılanların doğru olduğunu görebilirsin, diye düşünüyorum.
selam ve sevgiler.