ALI-ATA-ANA yazdı:sevgili hakan, hoşgeldin.
bazı söylemlerde biraz ileri gidildiğini yazmışsın. Anladığım kadarıyla siz her halde şimdiye kadar Zöhre Anayı tanıma imkanı bulamadınız. Eğer Ankarada oturuyorsan, kendisini ziyaret edersen yazılanların gerçek olduğuna kanaat getireceksin sanırım. Kendisini görmeden burada yazılanlar sana ters gelebilir. Ancak bizler yaşadıklarımızla, gördüklerimizle duygularımızı anlatıyoruz. Öncelikle kendisini ziyaret edersen o zaman burada yazılanların doğru olduğunu görebilirsin, diye düşünüyorum.
selam ve sevgiler.

Sayın Ali-Ata-Ana hoşbulduk hakk razı olsun Öncelikle şunu belirtmekte yarar var .

Şu klavye dediğimiz sanal kalem ve buna ağzım da dahil asla tanımadığım bilmediğim bir konu üzerine haksız yere eleştirmem,

Zaten yazımda belirterek bilgilenmek için geldiğimi söylüyorum.

Ankara'ya yakın bir yerde üniversite öğrencisiyim yolum düşerse

dediklerinizide dikkatte alacağımdan emin olabilirsiniz .

Saygılarımla.

hakan_bjk yazdı:Sayın Ali-Ata-Ana hoşbulduk hakk razı olsun Öncelikle şunu belirtmekte yarar var .

Şu klavye dediğimiz sanal kalem ve buna ağzım da dahil asla tanımadığım bilmediğim bir konu üzerine haksız yere eleştirmem,

Zaten yazımda belirterek bilgilenmek için geldiğimi söylüyorum.

Ankara'ya yakın bir yerde üniversite öğrencisiyim yolum düşerse

dediklerinizide dikkatte alacağımdan emin olabilirsiniz .

Saygılarımla.

Sevgili HAKAN_BJK,
Hoşgeldiniz..
Aklı selim insanlarada bu yakışır
Sizi aydınlatmak için elimizden gelen yardımı yapacağız...
Sevgiler..

sevgili hakan, sizi eleştiri yaptınız diye görmedim. tabi ki yazdıklarınızda haklısınız. hiç tanımadan bazı şeyleri öğrenmek istiyebilirsiniz. inşallah size nasip olur da yakın zamanda Zöhre Ana ile görüşürsünüz ve burada yazılanları bizlerle daha anlamlı bir şekilde paylaşırsınız. Bizlerde bu süre içinde sana yardımcı olabilirsek ne mutlu bizlere. size sağlıklı günler diliyorum.

Konu "Pirim Zöhre Ana'yı İlk kez nasıl tanıdınız"

Lütfen konu ekseninden ayrılmayalım.

hakan_bjk yazdı:Dürüst olursak basında gördüm şayet basında o yıllarda hakkında pek fazla iyi bahsetmiyordu.

Altını çizmek istiyorum bu gibi konularda basına inanmam.

Burayı görünce bir nevi bilgilenmek için geldim.

Bir çok yeri okudum duygusal anlamda sevgi beslendiğini görüyorum kendisine bazı arkadaşlarda şunu gördüm biraz bazı söylemler de ileri gitmişler.

Dürüst olacak olursam Hakan can o söylemlerde ileri giden arkadaslar,az bile gitmisler.Inan bana o dergahta neler oluyor ve nelerien bir kere Zöhre Ananin umana dalisini görsen ne yapacagini sasirir ve "az bile ileri gitmisler" dersin.

Zöhre Anamı ilk olarak İzmirden bir arkadaşımın vasıtası ile 5 Ağustos 1991 günü ailemve çocuklarımla birlikte ziyaret ettik ve tanıma onuruna eriştim.
Gece İzmirden çıkmış sabah Ankaraya eskiden oturduğu eve gelmiştik. Ana bizi kabul edinceye kadar bahçede beklemeye başladık. O sırada annesi ve babası bizleri karşıladı, sohbet ettik ve bizi kahvaltı etmemiz için evlerine davet ettiler. Ben o gün bu kapının gerçek hak kapısı olduğunu idrak etmiştim. Çünkü oradaki sıcak ilgi, insanlığın verdiği tüm edeb ve güzellikler beni etkilemişti.
Daha sonra Zöhre Ana makamına gelmiş bizleri ziyaret için kabul etmişti. Eşime ve bana 'ziyaretinizin sebebi nedir bir rahatsızlığınız falan varmı?' diye sordu. bizde bir rahatsızlığımızın olmadığını, sizin varlığınızı arkadaşımızdan iki üç aydır dinliyoruz gelip görmek, ziyaret etmek istedik, dedik. Bu sözün üzerine Ana çok memnun oldu. Çünkü gelenlerin çoğu ya hasta, ya ailevi problemleri nedeniyle geliyordu. Sadece ziyaret için gelen pek az oluyor demişti. Sonra kendisiyle uzun, uzun sohbet ettik, islamiyetin gerçek yolu hakkında benim o yaşa kadar duymadığım ve kendisinden duyduğumda mantığıma çok uygun gelen gerçekleri anlattı. Akşam vakti de zemzem kuyusunun etrafına bir sofra serdirdi ve beraberce yemek yedik. Küçük kızımın ağzında iki dişi sallanıyordu, doktorlar çekememişti. Kızım Yemek yiyemiyordu. Ana bunu farketti ve gel kız neden yemek yemiyorsun dedi. kızım da dişlerinden dolayı olduğunu söyledi. Ana hemen kızımı kucağına aldı ve iki dişini elleri ile bir dokunuşta canını dahi acıtmadan çıkarıverdi ve kızım o andan sonra yemeğini rahat rahat yemeye başladı ve ağrısı sızısı kalmamıştı. O gün bugündür onun varlığının çok yüce olduğunu bilir ve inanırız.
Allah bizleri onun varlığından mahrum bırakmasın. Allaha yalvarıyorum,İnsanlık için çok lazım olan Zöhre Anamıza bizim ömrümüzden alıp ona versin diye.

ayrıca bana Zöhre Anayı anlatan ve tanımama vesile olan arkadaşıma da ayrıca teşekkürü bir borç biliyorum.