Menü

Profil · 10/04/2009, 19:23

Bu sehir hep ayni ama ben degisiyorum icinde...Her aksam ayni vakitte geliyor ben daha cok yorgun duruyorum dünden...Subat gecen seneki subat, bende bir senelik yorgunluk...
Ses edebilen ne varsa kaldirip camdan atmak geliyor suan icimden, en sevdigim sarkiyi bile dinlemeye tahammülüm yok...Sessiz, telassiz, plansiz dag basinda bir eve neler vermezdim simdi...Gecenin sessizligine razi olmak istiyorum sonra, bütün gece kendimi dinlendirmeye cekebilirim ama yarina yeniden erken kalkmanin telasi sariyor...

Disarda bembeyaz bir örtü...Hic anlami yok sanki...Oysa en cok ben severdim kari dünyanin beyaza boyanmasini...Utanmasam, yorgun olmasam "tozlanmis bu hayat kalkip temizlemeli" diyecegim..."Hem temizlige baslamisken insanlarin icinden fesatligi, kiskancligi, bencilligi de süpürüp yok edebilirim" diyebilirdim tabi, yorgun olmasam! Sonrada bu cümlenin sonunda kendime gülerdim ki demeden bile gülüyorum...

Inanmayi birakmamaliydi ya insan...dünya kurtarilabilirdi...
Pardon, ben bir yerden sonra biraktim...
Cok dünyanin icine düsmeden yasamaliydi aslinda...Alacagini alip kenardan kendi dünyani kurup, onuda kendi etrafinda döndermeyi basarmaliydi...basarmadim da degil zamaninda...Icindekilerini kurtarayim derken ayaklarimin kayabilecegini hic hesaba katmadim ama, bir baktim tam ortasindayim...
Ve ortasinda hersey yerli yerinde, icinde yasayan herkeze göre, alacaklarimla vereceklerim elimde, ben icinde eskiyorum...ve bunu durduramiyorum...

Profil · 15/04/2009, 13:57

[COLOR="SlateGray"]Ruhumu “Susturuyorum”..

ZayıfLadığımın Son BeLirtiLeri ; Göz ÇukurLarıma DoLan GözyaşLarım Boğuyor Çirkin Suretimi..

Sakat AyakLarım Yüzüme GöLgeLer Çiziyor..

Yüzü Koyu GizLenmiş YaLnızLığımLa Baş Başa KaLmak İstiyorumOlmuyor..

“Annemin” Nefes Alamayışının Korkusu Sarıyor GeceLerimi..
Bir Anda Zindan Oluyor Tüm Geçmişim..
Parmak AraLarından Sızan IşıkLa YüzsüzLüğümü NurLandırıyorum..
DuvarLar Hep Kan Öksürüyor Üzerime..

Siması Bozuk Ve Ölmekten Yorgun Düşmüş CesetLer Geçiyor Üstümden…

..Boğuluyorum..

Profil · 15/04/2009, 15:28

Üşüyorum soğukta
Bambaşka bir kışın ortasında
Yolumu bulamıyorum bu ormanda
Bembeyaz ağaçlar altında
Kaybolmuş diyarlarda...

Profil · 15/04/2009, 15:36

Bir gece vakti...

Normalde hiç adetim değilken masamda bir fincan Türk kahvesi bir bardak su; ışığını aydan manzarasını koca bir şehirden alan balkonumda telaşsız yudumluyorum kahvemi hem de bu saatte!

Bir yerlerden hafif bir müzik sesi geliyor caddeden arada sırada geçen arabaların gürültüsü rahatsız etmiyor; ama bazen huzur bazen tedirginlik veren bir sessizlik de yok gecede. Sıcak bunaltmıyor gece gündüz kadar insafsız değil pırıl pırıl bir gökyüzü ve hafif bir esinti var; serin serin yüzümü okşayan.

Yine gözlerim yıldızlarda...

Şimdi mavi adaya demirlenmiş bir geminin üst katında minderlere uzanıp alabildiğine yakın olmak vardı onlara. denizin ve karanlığın ortasında yalnızca başını kaldırmakla ulaşabileceğin bambaşka bir dünya. Kederini boğan binlerce umut. Her biri bir şiir her biri bir türkü; ezgiler yanık dizeler ahenkli hayat hiç olmadığı kadar güzel. "İşte Yaşamak!" dedirten binlerce ateşböceği; hummalı bir sevdayla yanıp hasretle titreyen ve vuslatı düşleyen gökyüzünde.

Bir gece vakti ölmeliyim ben mevsimlerden yaz olmalı!

Çöp kamyonları gittikten ve sarhoşlar bir yerlerde sızdıktan

sonra gelmeli ecel!

Bahçeyi sulamayı bırakmış olmalı görevliler. Ay ışığı vurmalı yatağıma tavanda annemin el emeği tül perdenin gölgesini görmeli esintiyle oynaşını izlemeliyim! kalbimin atışlarını ve ateşböceklerinin sesini duyabileceğim kadar sessiz yıldızları alabildiğine parlak gösterecek kadar karanlık olmalı ortalık; elektrik kesilmeli ben ölmeden az önce. Annemin bir yandan söylenip bir yandan mum aramak için yerinden kalktığını babamın kardeşlerimin ve dostlarımın kim bilir kaçıncı uykusunda olduğunu düşünüp gülümsemiliyim!

Dünya gözüyle gördüğüm son manzara olmalı yıldızlar!

Baş ucumda olmamalı sevdiklerim;

tanığı olmamalıyım ne dualarının ne göz yaşlarının. Vedalar önceden edilmiş öpücükler verilmiş olmalı son kez...

Hissetmeliyim son nefesin ciğerlerimden çıkışını alabildiğine yavaş akmalı zaman bilincim açık olmalı herşeyi düşünecek her ayrıntıyı fark edecek kadar. Yıldızlar bakmalı gözlerime ellerimden tutmalılar ki; aklımda bir dize kulağımda yanık bir türkü yüreğim yaşamaya hiç olmadığı kadar sevdalanmış olsun!

Bir gece vakti ölmeliyim ben mevsimlerden yaz olmalı!

Gözlerim açık ve içinde binlerce umut varken gelmeli ecel. Yaşamımdan intikam alırcasına koynumda yıldızlarla ölmeliyim alabildiğine mutlu!