[COLOR="Gray"]Sus, incitme beni
Konuşup yüreğimi
Duymak istemiyorum
Hiç kimsenin sesini

Sessizlik sessizlik sessizlik

Yavaş, yavaş yürü
Yavaş yürü be! Kendim
Rahatsız etme beni
Ben artık ben değilim

Hep kaçtım
Bir tek kendimden kurtulamadım
En çok kendimi kanattım
Her insan yangınını içinde taşırdı
Ve hiçbir kente ait değildi hiçbir acı
Çok geç anladım

Yine her zamankinden farksız birgün
dışarıda güneş we hareket
içerde bir genç we yorgunluk bir de
YALNIZLIK.

Hep savaştım
Bir tek kendime yenildim
Yüreğiyleydi en büyük kavgası insanın.
Kendimden başka herkesi suçladım
Oysa hiçbir kente ait değildi hiçbir acı
Ve herkes içinde taşırdı yangınını
Kül olduktan sonra anladım...