Dostlar vardır...

Olmasa da olur dediğimiz insanlarla doludur hayatımız; tanıştığımız,
selamlaştığımız; klasik cümlelerle iletişim kurduğumuz, yanıtlarını
merak etmediğimiz sorular sorduğumuz...
İyi insan olmadıkları için mi uzak dururuz onlardan? Hayır, hiç
sanmıyorum. Gönülde biter her şey; akla yararlı gelse de samimi bir
ilişki, gönlün hayır dediğine ısınmak mümkün olmaz.
İster dünyanın en yakışıklısı, ister en güzeli olsun; ister en zengini,
ister en komiği; ne yapsa nafile; yüreğine ulaşamaz.
Başkası için özel olan, senin gözünde dünyanın en sıradan insanıdır ve
yüzüne bakmaz kimisi vazgeçemediğim dediğinin...
Gönlümüzdür hükümdar; kime ne paye vereceğini o belirler. Kimine
?dost?, ?yar?, kimine ?tanıdık?, ?arkadaş? deyip, çıkar işin içinden...
Özünde iyi olduğuna inansam da insanların, herkesi sevemem onun
yüzünden...
Hem, kalabalıktan da hoşlanmaz zaten; sevginin, sevdiklerinin hakkını
vermek ister.
Sonuçta, sevmek büyük bir sorumluluktur; emek vermek gerekir,
ilgilenmek... Sevdiğim her insanın yaşamına bir anlam katmalıyım; zorlu
ve vazgeçilmez bir serüven olmalı; dost dediğim insanlarla aynı zaman
dilimini paylaşmak!



Hani, bilirsiniz işte! Dostlar vardır çiçek gibi; koklar koklamaz alır
****ürür bütün yüklerinizi...
Evsizseniz ya da odun kömür bulamıyorsanız yakmaya; uzundur kış
geceleri... Dostlar vardır soba gibi; yüreğindeki ateşle ısıtır
ellerinizi...
Dostlar vardır; fırtınada sığınak, güneşte gölge; yanarken buz gibi su
dökmez üstünüze; aksine, harlandırır ateşi; bilir ki, yanmayanı hiçbir
şey söndüremez.
Dostlar vardır, yıldız gibi; hava kapalıyken bile, kapkara bulutların
bekçisidir gökyüzünde...
Dostlar vardır, arada bir uğrayıp alt üst eder yaşamınızı; dili zehir
zemberek, bakışları keskindir.
Dostlar vardır gül gibi; sarılırken yaralanmayı göze almanız gerekir.
Hani, kiminin yoluna halı sersen kar etmez; dostlar vardır, minder de
kafi gelir; sen olursan fark etmez.
Dili rakısız çözülmez kiminin, muhabbeti çekilmez; dostlar vardır,
efkarının sebebi bir bardak demli çaydır.
Dostlar vardır; omzu her derde devadır.
Dostlar vardır; iyi bir öğretmen gibi, nasıl sorulacağını öğretir.

Dostlar vardır dağ gibi vakur; toprak kadar bereketli, mert...
Dostlar vardır; ney gibi hüzünlü, saz gibi asi; şiir kadar büyük...
Dostlar vardır türkü gibi; her zaman söylenmeseler de her daim içinde
taşır sevdasını; yangınını bulaştırır bir gönülden diğerine...
Dostlar vardır baki; tanıştığın gün doğar, yittiği gün ölürsün!
Zamana ve darbelere; yollara ve hasretlere dirençli...
Dostlar vardır, közde mısır, kadehte şarap; ateşte yanmanın da, şarapla
sönmenin de tadı damağındadır.
Dostlar vardır; yüreğine kök salmış bir çınardır; hiçbir şey deviremez;
gönülden gönüle kurulmuştur köprüler; ne yaşansa atılamaz!
Dostlarımız vardır bizlere benzerler biraz...

İşte böyle dostlardır; her şeye lanet ettiğin günlerde bile, yaşamını
güzel kılan... Gönül, her yerde onları arar.
Ve bulduğunda haber gönderir bize; bir sıcaklık yayılır yüreğimize;
bunda bir iş var deriz, takılırız peşine...
Dost olalım gönlümüzle!