Ne de güzel söylemiş Şemsi Tebrizi...Yaşam felsefemiz işte bu olmalı...

Zamanın birinde gözleri görmeyen bir adam varmış , hayatının tam otuz yılını yaşadığı yöredeki bir türbeye hizmet etmeye adamış ve her gün gözlerinin açılması için yaradana yalvarmış. Adamın bu halini bilenler '' Gözlerin ne zaman açılacak, hani neden açılmadı ?'' diye sorduklarında da elbet bir gün açılacak dermiş.

Günlerden bir gün, mübarek Pirlerden biri padişah donuna girip bu yaşlı adamı yanına çağırtmış. ''Otuz yıldır bu türbede hizmet ediyorsun, gözlerim açılacak diye bekliyorsun ama gözlerinin bir türlü açıldığı yok. Sana üç gün süre veriyorum gözlerin açıldı açıldı yoksa kellen gidecek'' demiş. Yaşlı adam kelle gidecek korkusuyla üç gün üç gece durmaksızın Allah'a ve Ehlibeyt Erenlerine yalvarmış. ''Kurban olduklarım gözlerimi açın yoksa kelle gidecek diye feryat figan etmiş''. Üç günün sonunda görmeyen gözler bir mucizeyle açılmış ve yaşlı adam kelleyi kurtarmanın sevinciyle padişah sandığı Yüce Pir'in huzuruna çıkmış. Durumu anlatmış ve beklemiş.. Nihayetinde Yüce Pir'in yaşlı adama son sözü şu olmuş : Otuz yıldır duyuramadığın sesini üç günde Hakka duyurdun. Demek ki önemli olan hizmet ettiğin süre değil, asıl önemli olan sesini Hakka duyurabilmen demiş.

Bay's Elif-K

Bir gün ölüm bir adamın karşısına çıktı ve dedi:
- Bugün senin son günün.
Adam dedi:
- Ama ben hazır değilim.
Ölüm dedi:
- Bugünkü listemde, senin ismin ilk sıradadır.
Adam dedi:
- Peki o zaman, gitmeden önce gel oturalım beraber bir kahve içelim.
Ölüm dedi:
- Tabi ki.
Adam, ölüme kahve ikram etti. Ve onun kahvesine bir kaç uyku hapı attı...
Ölüm kahveyi içti ve derin bir uykuya daldı...
Adam, ölümün listesini aldı ve ismini ilk sıradan silip listenin sonuna koydu.
Ölüm uyandıktan sonra şöyle dedi:
- Sen, bugün bana çok şefkatli davrandın. Şefkatinin karşılığında işime listenin sonundan başlayacağım."
Bazen bazı şeyler kaderinde yazılıdır. Onları değiştirmek için ne kadar çabalarsan çabala, onlar hiç bir zaman değişmezler...
Karga ve papağanın her ikisi de çirkin yaratılmıştır. Papağan itiraz eder ve güzelleşir. Ama karga Yaradan'ın rızasından memnun kalır. Bugün papağan kafeste, karga ise özgür...
Her hadisenin arkasında öyle bir hikmet vardır ki belki sen hiç bir zaman anlayamazsın.
Kaybettiğini sandıkların kazandıkların olabilir. Her şeyin en iyisinin değil, en hayırlısının olması duasıyla’

alıntıdır...

Bir adam Hazreti Ali'ye geldi ve; "Sana sormak istediğim dört sorum var" dedi. İlim şehrinin kapısı; "Buyur sor" dedi. Adam sordu; "Vacip nedir? Vacipten evvel vacip nedir?" Hazreti Ali cevap verdi; "Tövbe etmek vaciptir, günahları terk ise ondan önce vaciptir." Adam sordu; "Yakın nedir? Yakından yakın nedir?" Hazreti Ali cevap verdi; "Kıyamet yakındır, ölüm ondan daha yakındır." Adam sordu; "Acayip nedir? Acayipten daha acayip nedir?" Hazreti Ali cevap verdi; "Dünya acayiptir, dünyayı sevmek ise ondan daha acayiptir." Ve adam son olarak şu soruyu sordu; "Zor nedir? Zordan daha zor nedir?" Hazreti Ali bu son soruya da şöyle cevap verdi; "Kabir zordur, azıksız, amelsiz kabre girmek ondan daha zordur.

Adamın biri kumsalda yürürken ayağı eski bir lambaya takılmış, adam lambayı kumların içinden çıkarmış. "Niye olmasın, belki bunun da içinden cin çıkar" deyip ovalamış lambayı, gerçekten de koca bir cin çıkmış lambadan. Adam çok şaşırmış, cin baslamış konuşmaya "Tamam, tamam. Beni lambadan kurtardın vs vs vs..." "Bu, bu ay içinde dördüncü çıkarılışım ve bu işten sıkılmaya başladım bu yüzden 3 dileği unut. Sadece 1 dilek hakkın var!" Adam oturmuş ve bir süre düşünmüş ve "Her zaman Hawaii'ye gitmek istedim ama uçaktan korkarım ve deniz beni çok kötü tutar.Benim için Hawaii'ye bir köprü yap böylece arabayla oraya gidebileyim" demis. Cin gülmüş ve "Bu imkansiz. Bu işin lojistiğini düşün! Köprünün ayakları nasıl Pasifik'in dibine ulaşabilir? Ne kadar beton gerektiğini, ne kadar çelik gerektiğini düşün Hayır, başka bir dilek düşün" demiş Adam tamam demiş ve gerçekten güzel bir dilek düşünmeye başlamış. En sonunda" Ben bu insanları hiç anlamıyorum. Kendime dost seçiyorum, çok bağlanıyorum, selamı kesiyor. Birini çok seviyorum beni severken sevmez oluyor. Birine güveniyorum önce o
aldatıyor. Birine dostluk elimi uzatıyorum, beni düşman sanıyor. kime meramımı anlatsam beni ya anlamıyor ya da yanlış anlıyor. Bana insanları tanımanın yolunu öğret."

Cin: "Köprü iki şeritli mi olsun dört şeritli mi?" diye yanıt vermiş adama.

:S:ok:

DERVİŞ HIRKASI

Bir gün yaralı bir kuş Hz. Süleyman’a gelerek, kanadını bir dervişin kırdığını söyler.

Hz. Süleyman, dervişi hemen huzuruna çağırtır. [FONT=helvetica]
Ve ona sorar;
Bu kuş senden şikâyetçi, neden kanadını kırdın?

Derviş kendini savunur;
-Sultanım, ben bu kuşu avlamak istedim.
-Önce kaçmadı, yanına kadar gittim, yine kaçmadı.
-Ben de bana teslim olacağını düşünerek üzerine atladım.
-Tam yakalayacağım sırada kaçmaya çalıştı, o esnada kanadı kırıldı. Ben suçsuzum, der.

Bunun üzerine Hz. Süleyman kuşa döner ve der ki;
-Bak, bu adam da haklı.
-Sen niye kaçmadın?
-O sana sinsice yaklaşmamış.
-Sen hakkını savunabilirdin.
-Şimdi kolum kanadım kırıldı diye şikâyet ediyorsun?

Kuş kendini savunur:
-Efendim ben onu derviş kıyafetinde gördüğüm için kaçmadım.
-Avcı olsaydı hemen kaçardım.
-Derviş olmuş birinden bana zarar gelmez.
-Bunlar Allah’tan korkarlar diye düşündüm ve kaçmadım.

Hz. Süleyman bu savunmayı doğru bulur ve kısasın yerine getirilmesini ister.
-Kuş haklı, hemen dervişin kolunu kırın! diye emreder.

Kuş o anda;
-Efendim, sakın öyle bir şey yaptırmayın, diyerek öne atılır.

-Neden diye sorar Hz. Süleyman.

Kuş sebebini şöyle açıklar;
-Efendim, dervişin kolunu kırarsanız, kolu iyileşince yine aynı şeyi yapar...
-Siz en iyisi mi, bunun üzerindeki derviş hırkasını çıkartın...
-Çıkartın ki, benim gibi kuşlar bundan sonra aldanmasınlar.

Deli gibi sevmek ruhumuzda var :ok::ok: