5000.mesajımı yazıyorum ..

Yaşasın ben Yaşasın ben

Kendimi tebrik ediyor ve başarılarımın devamını diliyorum..

Zöhreanaforum var oldukça , ben de varım...İnşallah ...

Hepsi çok iyi emeğinize sağlık.

Rüzgâr ile Yaprak
Rüzgâr ile yaprak dost oldular. Artık rüzgâr savurmuyordu yaprağı.
-''Söyle dostum, nereye istersen oraya götüreyim seni" dedi rüzgâr yaprağa.
Yaprak düşündü taşındı, aklına hiçbir şey gelmedi.
Tekrar sordu rüzgâr:
- Hadi söyle seni istediğin yere taşıyayım.
Tekrar düşündü yaprak , aklına yine bir şey gelmedi...
- ''Bilmiyorum rüzgâr kardeş, aklıma hiçbir şey gelmiyor. Sen söyle ?'' dedi.
Rüzgâr:
- Gidecegin yeri bilmedikten sonra rüzgâr dostun olsa neye yarar.. Savrulur gidersin!
dedi ve bildigi gibi esti tekrar.
Yaprak yine savruldu...
Üstelik de bu sefer savuran dostuydu.

Alıntıdır...

Gideceğin yeri bilmiyorsan dostun olsa ne fayda sana ...

OğuIcuğum, benden dört şey beIIe, işlediğin zaman sana zarar vermeyecek dört şeyi de aklında tut: zenginliğin en üstünü akıIdır; yoksuluğun en büyüğü ahmaklık. KorkuIacak şeyIerin en korkuncu kendini beğenmektir; soyun-sopun en yücesi güzeI huy. OğuIcuğum, ahmakIa eş dost oImaktan sakın; sana fayda vermek ısterken zararı dokunur. ZenginIe eş dost olmaktan sakın; ona en fazIa muhtâç oIduğun zaman yardımına koşmaz, oturur. KötüIük edenIe eş dost oImaktan sakın; o, pek az bir şeye seni satar gider. YaIancıyIa eş dost oImaktan sakın; çünkü o, serâba benzer; uzağı yakın gösterir sana, yakını uzakIaştırır senden.


] KaIbinde, haIka karşı şefkat ve sevgi hissi uyandır, onIara iyi davran. AIIah’ın seni nasıI bağışIamasını istiyorsan, sen de haIkı bağışIa. BağışIayınca pişman oIma, cezaIandırınca sevinme. ÖfkeIenip ceza vermede aceIe davranma.


AIIah’ın öyIe kuIIarı vardır ki; AIIah onIarı kuIIarın faydaIarına hizmet etmek için nimetIerIe nimetIendirmiştir. OnIarın eIIerine nimetIer (maI ve müIk) vermiştir. OnIar da o nimetIeri kuIIara ihsân ederIer. Fakat, ihsân etmediIer mi de, o nimetIeri onIardan aIıp başkaIarına verir.


DostIarın kaIpIerini insana ısındıran, düşmanIarın kaIpIerinden kini gideren en güzeI şey, onIarIa karşıIaşınca güIer yüzIü oImak, gıyabında haIIerini sormak, huzurIarında ise iyi ve yumuşak davranmaktır.


Hz: Ali ]

Elif-K yazdı:5000.mesajımı yazıyorum ..

Yaşasın ben Yaşasın ben

Kendimi tebrik ediyor ve başarılarımın devamını diliyorum..

Zöhreanaforum var oldukça , ben de varım...İnşallah ...

**************************************************************************************


Ah şu ıhtıyarlık olmassaydı bende 5000 ni geçmışdım ben de kendı kendımı kutlama fırsatını bulurdum ...

Tebrıkler Hocam ,başarılar dılerım .:ok:

********************************************************************************************

N A S İ P yazdı:**************************************************************************************


Ah şu ıhtıyarlık olmassaydı bende 5000 ni geçmışdım ben de kendı kendımı kutlama fırsatını bulurdum ...

Tebrıkler Hocam ,başarılar dılerım .:ok:

********************************************************************************************

Teşekkür ederim

5000'e az kalmışsın..Ben de seni erken kutluyorum Nasip Abi...Başarılar...:ok::ok::ok:

Hünkâr'a bir gün, ikindi üstü, güzel yüzlü, tatlı özlü, Alevi saçlı, yeşil elbiseli bir aziz geldi.. Boz bir ata binmişti. Sarı İsmail karşıladı, atını tuttu.. O zat, teklifsizce doğru "Kızılca Halvet'e " yöneldi. İçeri girdi.

Saru İsmail, acaba bu atını tuttuğum er kim ola, şimdiye dek bunun gibi bir nurlu, yüzü güzel ve heybetli er görmedim diye düşünceye daldı.. O sırada halifelerden biri geldi.

-İsmail; "tut şu atı " diye atı ona verdi, Kızılca Halvet'in kapısına vardı. Baktı ki o aziz , Hünkâr'ın karşısında oturmakta. Tam bu esnada da Hünkâr; " ne yapalım Hızır'ım diyordu, "Ulu Tanrı, seni bu işe koşmuş, Tanrı kullarını zordan kurtarman gerek; şimdicek Karadeniz'de bir gemi batmak üzere, seni çağırdılar; sohbetini özlüyorum amma ne çare, tez dur, medetletine eriş, Tanrı izin verirse gene onurlanırız..

Hızır Peygamber, hemen kalktı, Saru İsmail, dışarda atı tuttu. Hızır, dışarı çıkınca İsmail, Hızır'ın üzengisini tuttu, öptü. Saru İsmail, baktı ki Hızır atını sıçrattığı gibi at, bir adımını Karahöyük'ün üstüne bastı, öbür adımda güneşle beraber dolundu, gözden kayboldu, yalnız karşıdan atın nalının parıltısı göründü..

Saru İsmail, vardı gördüğünü anlattı, Erenler Şahı Piri Hünkâr dedi; " bu giden Aziz kimdir..?
Piri Hünkar; " Kardeşimiz Hızır Peygamber'dir. Karadeniz'de bir gemi, batmak üzere, oraya imdada koştu; onun yürüyüşü böyledir, dedi.."

Saru İsmail Hızır'ı gördüğüne pek sevindi.."