Bir Bayram günü Peygamber efendimizin sevgili torunları Hz Hasan ile Hz Hüseyin yeni elbise isterler .
Ama damadı Hz Ali ile kızı Hz Fatima'nın parası yoktur ki çocuklarına elbise alsınlar .
Çocuk işte anlamaz ısrarla elbise isterler . Bunun üzerine Cebrail aleyhisselam peygamber efendimiz'e iki tane elbise getirir .
Çocuklar yeni elbiseleri görünce sevinirler ama , keşke renkli olsaydı derler .
Peygamber efendimiz Hz Cebrail'e bakar . Cebrail aleyhisselam Efendimiz,e derki:
üzerlerine su serpin efendim çocuklar hangi rengi istiyorlarsa o renge dönüşsün der .
Efendimiz üzerlerine biraz su serper .
Hz Hasan'ın elbisesi yeşile ,
Hz Hüseyin'in elbisesi ise kırmızıya dönüşür . Çocuklar sevinerek giderler .
Cebrail aleyhisselam ağlamaya başlar .
Efendimiz sorar :
Ya Cebrail çocuklar çok sevindi neden ağlıyorsun ?
Cebrail aleyhisselam derki :
[BNe yazık ki Hasan ileride zehilenerek vefat edecek .
Hüseyin ise kanlar içinde öteki âleme yürüyecek .
Seçtikleri renkler onun rengidir der .[/B]
(Hz Hüseyin Kerbelada şehit edilip alkanlara boyanmıştır) (Hz. Hasan zehirlenerek HAK ka yürümüştür)
Rabbim bizi iki cihandada onlardan ayırmasın... Aşk İle.

Pir Sultan Abdal dar ağacına aşk ile giderken dilinden değişleri duvazları düşmüyor
Gözleri dolu dolu pirine kavuşacağı dakikalar ile daha heyecanla yürümeye başlarken ,
Mana aleminden bir anda Hz. Muhamamed ve Şahı Merdan Ali gelir ,
Hz.Muhammed Hz.Ali'ye hitaben, senin aşık seni çağırıyor bak bakalım ya ALİ senden yardım mı istiyor der tebessüm ederek,
Hz.Ali Pir Sultan'a nedir dileğin canını mı kurtarmamı istiyorsun, Ey Haydar
Pir Sultan Abdal,hayır ey Pirim darda iken dünya gözü ile son bir defa cemalini görmek istedim der eğilerek niyaz eyler Hz.Ali'ye, sonra gönül sarhoşluğu ile yağlı urganı boynuna geçirir ve o an gündüz geceye döner bir an ve bakarlar ki Pir Sultan Abdal dar ağacında yok,o anda sır olur,gözlerden kaybolur.

Ya gönül sende eğer sevdiğine can vermede korkak isen, aşığım deme hakkına sahip değilsin,çünkü aşk kah kanat açtırır,kah kanadı yaktırır.

Hz Musa Aleyhisselâm’ın
Kavminden bir grup adam ona; " Ya Musa! Rabbimizi yemeğe davet ediyoruz. Buyursun bir gün misafirimiz olsun. Nemiz varsa ikram etmeye hazırız." derler.
Hz. Musa "Nasıl olur’ Allah’ın yemekten, içmekten ve mekan ile ne alakası olabilir’ Bir daha böyle bir şey duymak istemiyorum’ diye onları azarlar.
Bir süre sonra Hz.Musa Sina dağına rabbine içini dökmeye çıktığında, Allah tarafından şöyle nida olunur.
- ’Ya Musa neden kullarımın davetini bana getirip söylemiyorsun?’ Hz. Musa şaşırmıştır..
-’Ya Rabbi Nasıl olur.. Böyle daveti size gelip söylemekten bile haya ederim. Zatı Ulûhiyetiniz onların söylediklerinden beridir" deyince’
"Allah"
- ’Söyle kullarıma, onların davetine yarın akşam geleceğim’ buyurur.
Hz. Musa bunun üzerine gidip kavmini durumdan haberdar eder ve hazırlığa başlanır. Koyunlar, sığırlar kesilir Mümkün olduğu kadar mükellef bir yemek sofrası hazırlanır. Çünkü misafir her hangi biri değil, Kâinatın yaratıcısıdır. Hazırlıklar akşama doğru bittiğinde, uzaklardan geldiği belli olan yorgun argın, üstü-başı birbirine karışmış bir ihtiyar çıka gelir...
-’Ya Musa! Uzak yollardan geldim, acım, bana bir miktar yemek verin de karnımı doyurayım" der. Bunun üzerine Hz. Musa: ’ Acele etme der’ Biraz sonra Allah gelecek hele şu testiyi al biraz su getir. Senin de bir katkın bulunsun.’
İhtiyar hiç bir şey demeden testiyi alır ve gider. Bu arada gece yarısını geçmiş ne ihtiyar geri dönmüş , nede beklenen misafir görünür. Sabaha kadar bekleyip herkesin ümitleri kesilince, Hz. Musa mahcup olur.
Ertesi gün soluğu Sina’ya dağında alır.
- Ya Rabbi, mahcup oldum, ümmetim: ’Ya Sen bizi kandırdın, ya Allah sözünde durmadı’ dediler.
- Geldim ya Musa, geldim’. Sana, açım dedim’ Onca yoldan gelmeme rağmen, bir lokma ekmek bile vermedin ve beni suya gönderdin.. Beni ne sen, ne kavmin ağırladı.’
Bunun üzerine Hazreti Musa;
- Ya Rabbi bir ihtiyar geldi sadece, o da bir kuldu, Bu nasıl olur? dediğinde Cenabı Allah;
İşte ben o kulumla beraber gelmiştim. Onu doyursa idiniz, beni doyurmuş olacaktınız. Onu aç olarak geri göndermekle, beni geri göndermiş oldunuz’
"Çünkü ben yerde,nede gökteyim, Ben ancak, aciz bir kulumun gönlündeyim diye buyurdu..

alıntıdır...

HIZIR İLE İHTİYAR ADAM

Bir gün Hızır (a.s.) hamamda yıkanan bir ihtiyarın yanına yaklaşmış. İhtiyar kendi kendine yıkanmaktaymış. Hızır demiş ki:
- Ey ihtiyar! Gençliğinde yaşlılara yardım etseydin şimdi şu gençler de sana yardım ederlerdi.
] İhtiyar adam şöyle cevap vermiş:
- Ben gençliğimde yaşlılara yardım ederdim ama zamane gençliği şimdilerde yardım etmez olmuş. Hızır (a.s.) bir taraftan ihtiyar adamın sırtını keselerken bir taraftan da konuşmaya devam etmiş:
- Demek ki yaptığın yardımları içinden gelerek yapmamış*sın, Allah’ın sevgisini kazanamamışsın, yoksa ettiğin o hay*rı neden görmeyeceksin ki? İhtiyar adam şöyle demiş:
Eğer yaptığımı Allah için yapmasaydım, O’nun sevgisini kazanmasaydım, Allah bugün benim sırtımı Hızır’a kese*letir miydi?
Hızır (a.s.) duydukları karşısında çok şaşırmış. Allah’ım de*miş, bana verdiğin Seni sevenlerin listesinde bu ihtiyarın adı yok, bu nasıl olur?
Yüce Allah şöyle demiş:
’Ey Hızır! Biz, bizi sevenlerin listesini sana verdik ancak bi*zim sevdiklerimizin listesi bizim yanımızdadır..."

Hz Mevlânâ Celâleddin-i Rûmi der ki;

İnsanın kalbinde saklı öyle şeyler vardır ki verdikçe çoğalır,
Bu hazinelerin başında SEVGİ gelir.
İşte bir dostun bir dosta verebileceği hediyelerden bazıları şunlardır ki;
Gönlü rahatlatacak bir TEBESSÜM! ...
Kalbe kuvvet verebilecek bir TATLI SÖZ! ...
Morali düzeltecek bir TAKDİR! ...
Neşesini yerine getirecek bir ŞAKA! ...
Kızgınlığını söndürecek bir HOŞGÖRÜ! ...
Hoşa gidecek bir güzel DAVRANIŞ! ...
ALLÂH’ın Râhmetini çekecek bir HAYR DUÂ! ..

Gadir mevlam bize yardım etmezse
Hızır gelip elimizden tutmazsa
Garip gönül muradına yetmezse
Çok perişan olur halımız bizim

alıntıdır... [COLOR=#1C1E21]

Bektaşi Mevlevi'ye sormuş
"Sizin hırkalarınızın yenleri neden bu kadar geniş olur?"
Mevlevi açıklamış:
"Başkalarında gördüğümüz kusurları örtmek için."
] Mevlevi dervişi:
"Ya sizin hırkalarınızın yenleri niye bu kadar dar olur?"
Bektaşi açıklamış:
"Biz hiç kimsede kusur görmeyiz ki."

alıntıdır... ]

MEVLANA VE HACI BEKTAŞİ VELİ

Bir adam kötü yoldan para kazanıp, bununla kendisine bir inek satın alır. Ancak bir süre sonra, yaptıklarından pişman olur. Günaha girdiğini düşünür ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için, ineği Hacı Bektaşi Veli’nin dergâhına kurban olarak bağışlamak ister. O zamanlar dergâhlar aynı zamanda, fakirin fukaranın karnını doyuran, aşevi olarak hizmet veriyordu. Artık iyi bir insan olmak isteyen adam, içinde bulunduğu durumu, vicdan azabı ile Hacı Bektaşi Veli’ye anlatır ve ineği bağışlamak istediğini söyler.

] Hacı Bektaşi Veli,’Kirli işlerden kazanılmış parayla alınan bu inek helal değil’ diyerek bu kurbanı geri çevirir. Bunun üzerine adam Mevlevi dergâhına gider ve aynı durumu Mevlana’ya anlatır. Mevlana ise bu hediyeyi kabul eder. İki farklı tavır karşısında şaşıran adam aynı şeyi Hacı Bektaşi Veli’ye de anlattığını ama onun ineği kabul etmediğini söyler ve Mevlana’ya bunun sebebini sorar.

Hz. Mevlana Şöyle Konuşur:


’Biz bir karga isek Hacı Bektaşi Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz, ama o kabul etmeyebilir’
Adam bu yanıta çok şaşırır. Kalkar Hacı Bektaşi dergâhına tekrar gider. Hacı Bektaşi Veli’ye durumu anlatır. Mevlana’nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip, bunun sebebini bir de Hacı Bektaşi Veli’ye sorar.

Hacı Bektaşi Veli de Şöyle Cevap Verir:

’Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise, Mevlana’nın gönlü okyanus gibidir. Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir, ama onun engin gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir’.


alıntıdır... ]

Seyyid Nesimi’yi idama mahkum eden zamanın kadısı, Nesimi için yazdığı fermanda şöyle sesleniyordu: ''Bu böyle bir murdardır ki, kanının değdiği yer yıkamakla temizlenmez; Orayı kesip atmak gerekir."
***
Nesimi için yazılan bu fermanın infazı sırasında cellat bıçağı vurunca, Nesimi’den fışkıran kandan bir damla, kadının parmağına sıçrar. Tabi ki kadı parmağını kesmeyi göze alamaz. İşte o sırada Pir Seyyid Nesimi şöyle haykırır: ''Ey kadı! Sen şeriat uğruna parmağını bile kesmezsin; Halbuki görüyorsun ki biz inancımız yolunda kendi kanımızla yıkanıyoruz."
***
Hakk ve Ehlibeyt dostu Pir Seyyid Nesimi; Hak ve hakikat uğruna derisini yüzdürerek, Kainat Şehidi İmam Üseyin’in duruşunu sergilemiştir.
Hak ve hakikat için, Muhammed Ali yolunda serini verenlere selam olsun.
***
Her devrin inkar gelen bir yezidi mutlaka olmuştur..Lanet olsun yezide, Niyazımız olsun Pir Seyyid Nesimi'ye...