Geceler, yaşama konulmuş bir virgül gibidir.. Sabah olduğunda kaldığımız yerden devam etmek için...


alıntıdır...

] GERÇEKTEN ALLAH İÇİN Mİ...!
Fakir karpuz satanın yanına giderek; fakirim, bir şeyim yok, Allah rızası için bana bir karpuz ver dedi.
Karpuz satan karpuzları karıştırdı ve küçük ve bozuk bir karpuzu fakire verdi.
Fakir karpuza baktı ve yenilmeyecek gibi olduğunu gördü.
Yanında olan bir miktar parayı karpuz satana verdi ve paramın miktarına göre bana bir karpuz ver dedi.
Karpuzcu, büyük ve güzel bir karpuzu seçerek tarttı ve fakire verdi.
FAKİR HER İKİ KARPUZU DA ALARAK YUKARI DOĞRU KALDIRDI VE ŞÖYLE DEDİ: ALLAH'IM KULLARINA BAK! BU HARAP VE BOZUK KARPUZU SENİN İÇİN VERDİ, BU BÜYÜK VE GÜZEL KARPUZU DA PARA İÇİN VERDİ!
ALLAH YOLUNDA ALLAH İÇİN VERDİKLERİMİZE DİKKAT EDELİM!

hz.MUSA (A.S.) bir mecliste otururken yanına evli bir çift gelir.
"ya MUSA bizim çocuğumuz olmuyor ne zaman olacak" derler
hz.MUSA (A.S.) ALLAH'a yönelir ve "ALLAH'ım bu çiftin ne zaman çocukları olacak "diye sual eder
ALLAH:
"ya MUSA söyle onlara onların hiç bir zaman dölleri tutmayacak " der.
hz.MUSA (A.S.) ALLAH'ın sözlerini çifte iletir karıkoca başları önlerinde
üzülerek giderler.
aradan beş yıl geçer aynı karıkoca kucaklarında dört yaşında bir çocukla gelirler hz.MUSA'NIN (A.S.) yanına hz.MUSA(A.S.) yanlarındaki çocuğu görünce şaşırır ve sorar:
"bu çocuk kimindir"
"bu bizim çocuğumuz ya MUSA" Derler
hz.MUSA (A.S.) ALLAH'a yönelir ve sorar:
"ALLAH'ım hikmetinden sual olunmaz ancak merak ettim hani bu çiftin hiç bir zaman çocukları olmayacaktı."der
ve RABB'im der ki:
"evet ya MUSA öyle kullarım var ki benden zorla alıyorlar hz.MUSA (A.S.)sorar nasıl zorla alırlar,ya RABB'im? Ve RABB'im der ki: ya MUSA onların hiç bir zaman çocukları olmayacaktı fakat onlar bunu bile bile benden ümitlerini kesmediler ve her gün bana samimiyet ve inançla gözyaşı döküp DUA ettiler. ben de onlara evlat nasip ettim." dedi
İşte perşembeler hürmetine HAKK her zaman pirimize ve Allah'a boyun bükerek dua etmeyi nasip eylesin
AŞK ile.......

* Her Rüzgar Savuracak Bir Toz bulur,
* Her Hayat Yaşanacak Bir Can Bulur,
* Her Umut Gerçekleşecek Bir Düş Bulur
* Bulunmayacak Tek Şey Senin Benzerindir.

] Kıssadan Hisse.......
] Köyde yaşayan yaşlı bir ressam vardı. Olağanüstü güzel resimler yapıp iyi fiyata satardı.
Bir gün köyden bir fakir gelip dedi ki :
-Yahu senin durumun iyi. Neden kimseye yardım yapmıyorsun. Bak fırıncı fakirlere ara ara bedava ekmek veriyor. Kasap bazen Bedava et veriyor. Sen neden hiç yardım etmiyorsun?
Ressam tebessüm etti ama bir şey demedi.
Bu fakir bütün köyde sabah akşam ressamın aleyhinde propaganda yapıyor ve ressamı kötülüyordu.
Bir gün ressam hasta oldu . Kimse de onun yanına gelmedi ve sonunda ressam öldü.
Aradan bir kaç gün geçti .Artık ne fırıncı ekmek verdi fakirlere ne de kasap et verdi.
Sordular neden fakirlerin hakkını kestiniz?
Dediler ki her ay başı o merhum ressam bize para verip fakirlere ekmek ve et vermemizi söylerdi. O ölünce para veren kalmadı o yüzden.
İnsanların bazıları seni kötü bilir kimileri ise sudan daha temiz ve berrak.
Ne kötü diyenler sana zarar verir ne de iyi diyenlerin bir yararı olmaz.
Önemli olan senin gerçek ve hakiki durumundur. Onu da bir tek Allah bilir.
Kimseye karşı önyargılı olma. Eğer gerçek halini bilsen başka türlü davranırsın.

Vicdanlı ve Dürüst Olmak; Hesaplı Olmaktan İyidir.
"Hesap" İnsanı Makam Sahibi Yapar da,
"Vicdan" Daha Önemli Bir İşe Yarar; İNSANI İNSAN YAPAR. :ok:

İki psikiyatri uzmanı, 10 yıl kadar önce bir teori ortaya atmış şöyle ki ;
"Cehalet, gerçek bilginin aksine, bireyin kendine olan güvenini artırır."
Ve bunun üzerine bir araştırma başlatıldı. Fizyolojik ve zihinsel alanda yapılan çeşitli uygulamaların sonucunda şu bulgulara ulaşıldı:
] · Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler.
· Niteliksiz insanlar, niteliklerini abartma eğilimindedir.
· Niteliksiz insanlar, gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler.
· Eğer nitelikleri, belli bir eğitimle artırılırsa, aynı niteliksiz insanlar, niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar.
Cornell Üniversitesi'ndeki öğrenciler arasında bir test yapıldı ve klasik "Nasıl geçti?"
sorusuna öğrencilerden yanıtlar istendi...
Soruların yüzde 10'una bile yanıt veremeyenlerin ’kendilerine güvenleri’ müthişti. Onların "testin yüzde 60'ına doğru yanıt verdiklerini" düşündükleri; hatta "iyi günlerinde olmaları halinde yüzde 70 başarıya bile ulaşabileceklerine inandıkları" ortaya çıktı.
Soruların yüzde 90'ından fazlasını doğru yanıtlayanlar ise ’en alçakgönüllü’ deneklerdi; soruların yüzde 70' ine doğru yanıt verdiklerini düşünüyorlardı.
Tüm bu sonuçlar bir araya getirildi ve Dunning-Kruger Sendromu'nun metni yazıldı:
’İşinde çok iyi olduğuna’ yürekten inanan ’yetersiz’ kişi, kendini ve yaptıklarını övmekten, her işte öne çıkmaktan ve aslında yapamayacağı işlere talip olmaktan hiçbir rahatsızlık duymaz! Aksine her şeyin hakkı olduğunu düşünür!
Ancak bu ’cahillik ve haddini bilmeme’ karışımı mesleki açıdan müthiş bir itici güç oluşturur.
’Eksiler’ kariyer açısından ’artıya’ dönüşür.
Sonuçta, ’kifayetsiz muhterisler’ her zaman ve her yerde daha hızlı yükselirler’
Bu arada, gerçekten bilgili ve yetenekli insanlar çalışma hayatında ’fazla alçakgönüllü' davranarak öne çıkmaz, yüksek görevlere kendiliklerinden talip olmaz, kıymetlerinin bilinmesini beklerler... Tabii beklerken kırılır, kendilerini daha da geriye çekerler... Muhtemelen üstleri tarafından da ’ihtiras eksikliği’ ile suçlanırlar..."
N'olur fazla mütevazi olmayın!...
"Siz de çevrenize şöyle bir bakın" diyeceğim ama eminim bu satırları okurken bile aklınızdan bir dolu yüz, bir dolu isim geçti...
Bence Dunning ile Kruger'in, bu çalışmalarıyla 2000'de, Nobel yerine Harvard Üniversitesi'nin Ig Nobel'ini alma nedeni "cahil olmamalarıydı".
Gönlümün nobelini bu ikiliye vererek yazımı Bertrand Russel'in bir sözüyle bitiriyorum:
’Dünyanın sorunu, akıllılar hep kuşku içindeyken aptalların küstahça kendilerinden emin olmalarıdır.’

alıntıdır...