Ramazan bitmiş ve insanlar kendi aralarında sen kaç oruç tutun, ben kaç oruç tuttum diye övünüyorlarmış. Çoğu, ben otuz gün tuttum diye hava atıyormuş. Birde Yaşlı bir adam varmış. Ona sormuşlar."-Ben hastaydım. Sadece bir tane tutabildim" demiş.

Sonra Bektaşiye sormuşlar sen kaç tane tuttun diye?
Bektaşi de cevap hazır:" -Yaşlı amca benden bir fazla tutmuş!" demiş.

Her ne kadar her fıkrayı Bektaşi'ye mal etselerde, biz biliyorki Bektaşi,Hacı Bektaş Veli'den Bektaş olanın yaşamıdır ve Bektaşi Sultan diye geçen mübarektir.

Nasreddin Hoca ,bu mübareklerden Veli olanın yaşamıdır.

Hacı ise Atatürk olarak dünyaya gelmiştir.

Asıl Alevilik yani Bektaşilikte içki yoktur ama insanlar içkiyi kendi zevkleri,menfaatleri için kullanmışlardır.




Bektaşi, yolda yürüken bir bok böceğinin, bok u yuvarlayak götürmesine şaşarak;
- Ey! Allah ım. Evreni, Dünya yı ve bu kadar canlıyı yarantın da, bu bok böceğini niye yarattın? demiş ve yoluna devam etmiş.
Gel zaman git zaman, bir gün hasta olmuş. hastalığına çare bulamamış hekimler. En sonunda bir hekim onu muane ederek hastalığına teşhis koymuş.
- Eğer Bok böceğini çiğ çiğ yersen iyileşeceksin. demiş.
Çaresiz Bektaşi dediğini yapmış ve iyileşmiş.
Yine günlerden birgün Bektaşı deniz yolcuğu yaparken, fırtınaya yakalanmış. Gemilerdeki yolcuların hepsi Allah a geminin batmaması için çeşitli dualar ederken, Bektaşi Gemi direğinin dibinde oturup sigarasını içmekten başka hiç bir yapmıyormuş. bu gören biri yanına sokulup;
-Be ey !erenler; gemi batacak ölüp gideceğiz. neden sende dua etmiyorsun? demiş.
Bektaşı;
- Ben onun işine karışmam. Bir defasında Allah ın işine karıştım, bana bok böceğini yedirdi. şimdide karışırsam kim bilir ne yedirecek
--------------------



Bektasi kirlarda dolasirken yorulmus. Dinlemek icin bir agacin altina oturmus. Koyu, yesil gölgesine serilmis agacin. Yanina düsen meyvelerinden birkacini atmis agzina... Dislemis, agzi kavrulmus.

"Hay Allah kahretsin!" diye tükürmüs.

Biraz öteden durumu gören softa:

"Zindik, o zeytindir. Tanri, kitabinda över." demis.

"Hey Allah im, kitabina almadan önce bir tadina bakaydin ya sunun." demis Bektasi)
----------------------


Erenler vaktiyle orta köyde papazla dosttu. Ama hem kendisini bilir hemde karşısındakine değer verirdi. Öyleki birlikte şarap içerlerdi.

Birgün papaz hastalanmış. Öteki dünyaya gitti gidecek. Papaz dostu Bektaşi yi çağırtır. Bektaşi erenlerele birlikte papzın yanına giderler.
Bakar en yakın dostu ölüm döşeğinde. Konuşmak istiyor fakat konuşamıyor dudakları titriyor.

Papaz tam birşeyler söyleyecekken Bektaşi eliyle ağzını kapattı. Odadakiler " Ne yapıyorsun yahuuu!"

Bektaşi "Ben bu sahtekarı iyi tanırım şimdi Kelime-i Şahadet getirir doğru cennete gider."

] Bektaşi hastalanmış’’ölecek miyim’ diye evhamlanıyor- pek yakın dostu olan mahallenin papazını çağırmış’
-Hristiyan olmak istiyorum’
Papaz sormuş:
-Neden?
Bektaşi:
– Madem ki öteki dünyaya gidiyorum, bari bu dünyadan bir gavur eksilsin...

*******************************************************************************************************************************************************************

] Bektaşiler akıllı adamlar. Olaylara işlevsel açıdan bakıyorlar. Neden mi böyle diyorum! ’ Çünkü, Bektaşiler derler ki : ’Bir dilekçe en üst makama yazılmaz. En üste dileğinizi en etkin şekilde iletecek makama yazılmalıdır ki, yerini bulsun’. Bu yüzden de dileklerini Tanrı’ya Mürşid aracılığıyle iletirler. Mürşid kendilerin tercümanı, elçisidir. Şimdi sunacağım fıkrada da bu konu işlenmektedir.
] Bir hocayla bir Bektaşi
Yol arkadaşı olmuşlar
Giderken kente,
Hoca at, Bektaşi eşek üstünde.
] Yarı yolda
Mola vermişler, salmışlar hayvanları
Çayıra.
] Kendileri de
Oturup bir şeyler atıştırmış’
Derken
Bastırmış
Tatlı bir uyku, ikisini de.
] Hoca uyuklarken
’Tanrım’ demiş, ’sana emanet,
Beygirimi sen koru!’
] Bektaşi de şeyhine emanet etmiş eşeğini,
’Şeyhim, benimki de bu!’
] Hoca, ’Erenler, günaha girme,
Eşeğini
Tanrı’ya emanet eyle!’
Demişse de aldırmamış Bektaşi, uyumuş.
] Uyandıklarında
Bakmışlar ki at yok,
Eşekse
Anırıp durmakta otlakta.
] Hoca telaşla,
’Erenler’ demiş, ’bu nasıl iş?’
Seninki duruyor,Benim Tanrı emanetim gitmiş!’
] ’Şaşacak ne var bunda
A canım!’ demiş Bektaşi,
’Şeyhimin
Tek dervişiyim ben,
Bekledi eşeğimi
Bu yüzden.
Tanrı’nın tek kulu sen değilsin ya,
Verivermiş demek, atını
Acıdığı birine!’