[B] pekçoğumuzun yaşadığı, yaşamakta olduğu ya da yaşayacağı bir durum vardır ve bu pek şaşmaz: birileriyle karşılaştırmak ve bizden bir şeyler başarmamızın istenmesi

annelerimiz babalarımız hep komşuyla karşılaştırmıştır bizi okula giderken bak filancanın kızı yazılıdan şunu almış,şunu kazanmış,bak şunu yapmış... Liste uzar gider. Geçmişte kendilerinin gerçekleştiremediği pekçok şeyi bizlerin başarmasını ister. Bizler başarmalıyız ki,onlar bir ölçüde başarmış olsun ve bunun verdiği hazla yaşasın. peki kendilerinin isteyip de yapamadıkları şeyler bizim seviyemize uygun mu?
Bu sorunun cevabı düşünülmeden hep birşeyler istenir,çocuk başarmalıdır, hayatı böylelikle daha iyi olur gibi düşünülür bu ne kadar doğru bir düşünün. daha da önemlisi geçmişinizi ailenizin sizden isteklerini sizin bu isteklere bakışınızı düşünün ve günümüz çocukları ne yaşıyor farkına varın.

çocuğum Boğaziçi Üniversitesini kazanmalı, anadolu lisesi sınavını kazanmalı derken onları ne külfetlere düşürüyoruz,neler hissettiriyoruz bir düşünün haklı olduğumuz noktalar yok mu? diyebilirsiniz elbette var ama yolumuzda biraz yanlışlıklar var. bunun farkına varalım ve ona göre hareket edelim. Unutmayalım hayat bilinçlendikçe güzel.


biraz düşünme payı bırakıyorum hepimiz için...


alıntıdır

benim yazıdaki kastım şu: bir şeyi söylemekten söylemeğe çok fark var. ergenlik çağındaki bir çocuk için öğüt verici konuşmak ne derecede faydalıdır, ergenlik dönemindeki gencin gelişiminde bir olayın birden fazla boyutunu gördüğünü,çok boyutlu (alternatifli) düşündüğünü,soyut düşündüğünü ve düşünme üzerine düşündüğünü dikkate alırsak bu kişiye öğüt vermek pek faydalı olmayacaktır; çünkü o zaten düşünüyordur ve sanki kendi karar alamaz gibi bilgiler verilmesi doğru olmaz

tecrübe konuşur ama yaşayana konuşur, çocuklar için bu durum geçerli değildir kitaptaki bilgi gibi bir masal gibi gelir. eğitimde çocuğun yapması önemlidir.

şuna ne dersin: çocuğa direct bilgiyi vermek yerine onunla görüşlerini de alarak tecrübelerini aktarsak bir arkadaş gibi,yanında olsak ancak izleyen takip eden biri olsak,zorda olduğunda dostumuza davrandığımız gibi yaklaşsak çocuğun bize karşı hem sevgisi hem saygısı artar hem de çocuğa bilgilerimizi aktarma olanağımız olur sonuçta iki taraf da kazanır. hem çocuğun düzeyine seviyesine uygun, hem de bizlerin isteklerine göre bir çıkar yol bulunur Orta yol bulunur.

karar verirken düşünürken bir çocuğun bakış açısını dikkate alalım...


alıntıdır