I was simply talking about this weeks topic, which is shame. I thought it was fitting to fit shame into Jesus dying on the cross for our sins. I was not talking about salvation which is a whole other subject.

[COLOR="#0000FF"]Futbolu teknik açıdan ele almak haddim değil. Çünkü futbolu maç olarak izlemiyorum. Sadece olayın görsel olarak estetik boyutuyla ilgileniyorum, yeri geldiğinde de sosyolojik boyutuyla değerlendiriyorum.

Futbol sahasında yaşanılanlar, hayatımızın küçük bir arenasıdır aslında. Hayatımızı, neredeyse gazetelerin spor sayfasından ibaret, dünyadan bihaber ve olaylara karşı duyarsız bir şeklide yaşarız ama ne zaman futbolda bir davranış sine-i yareye dokunsa, hassasiyet ibremiz tavan yapar. Şike futbolda olağan hale gelmiştir ama bir futbolcunun elini veya son olaydaki gibi karşı takımın oyuncusunun formasını şortunun içine sokması, aniden ahlakımızı depreştirir. Normal hayattaki ötekileştirmelerimizi veya sahadaki hakemi eşcinselce aşağılamalarımızı unutur, muzu görünce birden karşı takımın taraftarını ırkçılıkla suçlarız veya oyuncunun el hareketini homofobik buluruz. Gören de bizi homofobi karşıtı, ırkçılık karşıtı, eşitlikçi, hümanist bir toplum zannedecek.

Normal hayatta her hareketimiz veya sözümüz cinsellik içermez mi? Heteroseksist bir toplum olarak hayatımız erkek cinselliği üzerine oturtulmamış mıdır? Peki biz neyin ahlakçılığını yapıyoruz? Kala-kala yeşil sahalardaki şortun içi mi kaldı halledilmesi gereken? Yeşil sahalara yansıyan ahlaksızlık nereden geliyor acaba? Bir Galatasaraylı yönetici Fenerbahçeli oyuncunun hareketini çocuklara kötü örnek olduğunu söylemiş. Aile içindeki şiddetten başlamak gerekmez mi ahlaksızlığa dur demek için? Kırmızı kartı önce normal hayatta kendimize çıkarmamız gerekmez mi?

Bazen canımız yandığı zaman, bunun acısını kutsallaştırdığımız değerlere hakareti bahane ederek çıkartmaya çalışırız. Bu söylediklerimden de kimse yanlış davranışı onayladığımı çıkartmasın. Ama şortun içine kadar daha halledilmesi gereken taraftar cinayetleri gibi o kadar büyük sorumsuzluklarımız var ki. Ama ölenler unutulup gidiyor, mesela Nouma'nın elini şortunun içine sokması unutulmuyor.

Bunlardan niye rahatsız oluyoruz? Futbol sahasındaki yaşanılanlar hayatımızın birebir yansıması olduğu için. Biz eli sokakta bile rahatça apış arasında dolaşan erkek bir millet değil miyiz? Futbolda bundan rahatsız olmamız veya alınganlığımız, kendi kötü niyetliliğimizden olmasın! Ben diyorum ki, artık bu cinsel meseleleri aşalım. Cinsellik üzerinden ahlakçılık yapıp, nefreti körüklemeyelim. Eğer futboldaki cinsiyetçilikten-erkek cinselliğinden rahatsız oluyorsak, futbolu biraz yumuşatmamız gerekmez mi?

Halil Kandok- radikal