....Ali Şenol





ZOR


"DAVUL DENGİ DENGİNE ÇALAR DERLERMİŞ"

BEN SENİN RİTMİNİ TUTTURAMADIM.

ÜNİVERSİTELER KAZANDIM DA ZOR SINAVLARDA,

HAYATTA TEK SENİ OKUYAMADIM.








Deli miyim Yoksa


Ne bakıyorsun öyle korkuyla şaşkın şaşkın

Gülmek suç mu kahkahalarla alabildiğine

Sen dememiş miydin değmez yazık gözyaşlarına diye

Işte ben de gülüyorum dünyanın şu acımasız rezil haline

Biliyor musun bir ünlü kişi ne demiş

Hayat duygulananlar için dram düşünenler için se bir komedidir

Duygularım çoktan çalınmış usumu düşünceler sarmış

Ve düşünüp düşünüp gülüyorum çaresizce














Ressam ( Izmir, Cal 1882 - Istanbul 1960 ). 1914 döneminin ressamları arasında sanat bakımından Ibrahim Çallı

kadar güçlü olanlar vardı ama, hic biri, iğneleyici sözleri, hicivleri ve yaşantışıyle Callı' nın erdiği üne kavuşamadı.


Idadi ögrenimini Denizli' de bitirdikten sonra Istanbul' a gelen Çallı ( 1896 ), Adliye' de katiplik yaparak üc beş kuruş

kazanıyor, bir yandan da , geceleri mum ışığında resim yapmağa calışıyordu.

Sonun da bir gün ressam Şeker Ahmed Paşa' nın ilgisini cekti, Sanayii Nefise Mektebi müdürü Osman Hamdi' yle

tanıştırıldı ve okula girdi ( 1906 ) .

Dört yıl süren okul calışmalarından sonra acılan Avrupa yarışmasını kazanan Ibrahim 1910' da Paris' e gitti.

Devlet hesabına gittiği için yine bir devlet okulunda calışmak zorundaydı, Güzel Sanatlar Okulu' na yazıldı.

Orada, dört yıl Fernand Cormon' un atelyesinde çalıştı. 1914' te, Paris' te birlikte calıştıkları Ruhi Arel

ve Hikmet Onat' la Türkiye' ye döndü. Istanbul' a gelişinin ilk yılı, Fransa' da calışmış olmanın verdiği hizla meydana

getirdiği tablolarından, Ibrahim' in dört yıl atelyesinde bulundugu Cormon' dan bir şey almadıgı anlaşlıyordu.

Daha doğrusu oradan cıkar cıkmaz hocasının geleneksel, akademik öğütlerini unutmuştu.


Gercekten de, hem Çallı' da hem de öteki arkadaşlarında göze carpan başlıca özellik, renk parlaklığı, saydamlığı,

acıkhava ressamlığıdır. Çallı ve arkadaşları için çok kullanılan izlenimcilik terimi bir bakıma doğru olmakla birlikte,

onları tam anlamiyle nitelendirmez.


Gerçi paletlerinden kara, koyu tonları ayıklayan ve tayf' in yedi rengini esas bilen izlenimcilerden çok şey öğrenmişlerdi

ama, bu akımla bağlantıları çok sıkı değildi. Önceki kuşaktan Osman Hamdi, Şeker Ahmed, Süleyman Seyyid,

bir bakımada Hoca Ali Riza doğaya sıkı sıkıya vermişlerdi kendilerini, kişilikleri doğanın kalın perdesi arkasına

saklanmıştı. Oysa başta Çallı olmak üzere, 1914 kuşağında görülen belirli eğilim, doğadan ayrılmamakla birlikte

onu daha rahat, daha lirik bir seyrediş, hele tenikte daha büyük bir özgürlük, bir çesit romantizim idi.

Osman Hamdi bir yana, eski ressamların hic biri insan resmin, figüre yanaşmamış , ondan korkar gibi olmuşlardı.

Görünümlerde, natürmort denilen cansız nesnelerde karar kılmışlardı. Çallı Ibrahim ,

adada çamlar altında gezinen beyaz meslahli hanımları, çıplak kadınları, portreleri, mevlevileri, manolyalariyle eski türk

ressamlarının o dar çerçevesi dışına cıkarak, cağdaş resiminizin kurucularından biri oldu.

Mevleviler dizisi belki de en ilginc yapıtlarıdır. Duru, sematik çizgilerinin, kahverengi ve yeşil renklerin egemenliği

altındaki bu orta çap düzenlemelerde izlenimcilikten çok anlatımcılığa yöneldiği görülen Çallı, tüm veriminin en ilginc

yapıtlarını meydana getirdi.

22 Mayıs 1960 yılında mide kanaması sonucu İstanbul’da yaşamını yitir di.



Üsküdar


Aklıbaşına sarınmış laciver aksam

Sönmüş yangın ıssızlığında karşı kıyı

Işıltıyla bakıyor tambur rengindeki cam

Dingin gülüşünün derinliğinde


Durmadan akıyor ve sürüklüyor anlamı

Ahşabına zamanı sindiren yalı

Yakamoz titreşiminde karara kılan

Hüznü hüzzamda vuran bir ses aramalı


Eski ormanların yetim dalları yaban

Tutuşmuş bir nefes huruç ediyor

Yankılanan ezgisi takılıyor ağlara

Su sesi saydamlığında bir bakıştır o an














Yüreğimiz Sırıl – Sıklam


-Çocuklara -


Anneniz ben ikimiz

Bildiğimiz yollardan caddelere indik

Nasıl cicekler bahce bahce allı morlu

Bir coşup acmışlar dal dal baş baş

Özlem özlem mavilere doğru

Nasıl tormanmışlar ağac ağac

Nasıl büyümüşler gölge gölge

Inip havuzlarda derinliğine


Amma siz yoktunuz...


Boyunca korkuluklar kaldırımların boyunca parmaklık


Duvarlar öyle yüksek öyle dik

Zincir üstüne zincir kilit üstüne kilit

Öylesine simsıkı

Öylesine kapılar üstlerine kapalı

Renkler aşamaz bu yasağı taşamaz sokakları

Kokularından duyup bildik



Anneniz ben ikimiz bir sabah vakti bir kuşluk

Aynı yolda aynı aralıklarda bakınıp duruduk

Önümüzde elele iki çocuk

Erkek de kız da

Esmer de beyaz da.. olabilir


Bir kara gözlü bulut dolaştı başımızda bucak bucak

Güneşte gecikmiş bir yağmur yağdı yüzümüze sicak sıcak


Amma siz yoktunuz


Icimizde bir soğuk bir soğuk

Yüregimiz sırıl- sıklam

Bir kuşkulu bir zehir gibi boşluk

Tepeden tırnağa ıslandık


Kim demis ?.. Hayır !.. biz ağlamadık









..."Küskün Kız" Resmi


"5.Şefik Bursalı Resim Yarışması"na katılan 641 resim arasında "sergilenmeye değer" görülen 82 resimden biri olmuştur.



Tarih : 9/01/2007 10:50 am


Sayin Birce,

3ocak tarihli aÅŸağıdaki e-postanız elime gecmedigi icin cevaplamakta geciktim. “Küskün Kızâ€Â da dahil olmak üzere resimlerimi basıp çoÄŸaltmadığınız sürece kopyalayabilir; .... paylasabilirsiniz. EÄŸer paylasim yaptiginiz sayfanin bir kopyasini bana iletebilirseniz cok sevinirim.Tek ÅŸartım: resmin (Küskün kiz; 88x94 cm; y.boya) ve sanatçının adının (adımın) ve web sitemin ][Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız] adresinin kaynak gösterilmesi.

Gösterdiginiz ilgi icin tesekkürler. Mutlu ve renkli bir yıl dileÄŸiyle

Alaattin Bender

~~~~~



Sayın Alaattin Bender bey, bende buradan size ilginizden dolayı ve beni cevapsız bırakmadığınızdan..çok teşekkür etmek istiyourum.

Sanat dünyasında, şairlerimiz siirleri ile, ressamlarımız renkleri ile bizlere birçok şeyi ifade etmektedir.

„Sadece bir kalemden, sadece bir fırçadan“ onca güzel eserler doğmaktadır… burada da “sadece“ kelimenin ne kadar yanlış olduğunu görmekteyim…bilmem anlatabildim mi.

Tüm sanat dünyasında yer alan şairlerimiz ve ressamlarımıza ….

ayrıca Salih Yön bey` e teşekkürünü asıl ben bir borç bilir teşekkür ederim…

Kaleminiz, fırcanız…bundan doğacak olan, onca kelimelerin yetersiz kalacağı… eserleriniz`in her zaman var olması dileği ile…

Saygılarımla / 15 Ocak 2007





Kardelen Uğultusu

Munzur'un Küskün Çiçeğine

Siz bir küçük dağlı kızdınız

yavru bir ceylanın

gözlerinde ağlarken gördüm sizi

munzur`un tepesinde

öyle yalnız

çaresiz

ve tek başına

ellerinizde deste deste umut

avuçlarınızda gül kokan dualar vardı


siz gözleri rüzgar desenli

Munzur dağının esmer gülüydünüz

umutla bakıyordunuz dünyaya, yarınlara

ağladığınızda, gözyaşlarınız umut oluyordu

hasret oluyordu, rüzgar oluyordu

haykırıyordu dağların eteklerinde


ağladığınızda

hâle hâle oluyordu gözlerinizden

küçük yağmur taneleri

dökülüyordu çağlayanlara

ve çağlayanlarla beraber

damla damla gözyaşı olup

düşüyordu yüreğimin orta yerine


ey munzur dağlı küskün çiçek

bilirim,

siz bu dağların kanadı yaralı kuşusunuz

nazlı umudusunuz

bulutların arkasındaki ışıltı

gökyüzünün binlerce yıldızısınız


bilirim,

yeryüzü ve gökyüzünün

kesiştiği nokta da unutulmuştunuz

bakışlarınız hilal hilal

saçlarınız lüle lüle

gamzeleriniz yıldız kokuyordu


bilirim,

ipek kanatlı bir kelebeğin

ipeksi kanatlarıdır

çiçekleri okşayan elleriniz

ah eli düşlerdeki kız

yeryüzü sizin için renklidir

güneş

ay

yıldızlar

gökyüzü sizin için mavi

ve bu yüzdendir

munzur'a sevdalı bahar


siz bir küçük dağlıydınız

bir rüzgarlara açıyordunuz kalbinizi

bir de dağlara

ve hilesiz taşıyordunuz içinizde

o kardelen uğultusunu


bir masal fısıldayın istedim

o masalda hayalleriniz

yaralarınız

içinizde yanan ateşler

kır çiçekleri

kar çiçekleri

ateş böcekleri

ve size ihanet edenler olsun


bir dağ yamacının güzelliğine

saklayıp kelimelerinizi

sustunuz

boynu bükük menekşeler gibi


boyun büküyordu

bakıp gözlerinize

ıslak dağ menekşeleri

rengarenk kelebekler konuyordu

saçlarınıza


bu dağlarda

menekşeler hep boynu büküktü belki

belki, gelin gelin ağlıyordu gelincikler

belki bu yüzden suskundunuz

ve bu yüzden yalnız gözlerinizle konuştunuz


şiirlerim,resimlerim

hep sizi yazacak, sizi anlatacak

uzaklarda olsam da

hep kederinizde olacağım

neşenizde açıp, acınızda solacağım


vakit yok ağlamaya küskün çiçeğim

küsme, yine geleceğim

yaram yaranıza kardeş

sevdam sevdanıza eş

derdim derdinize dost

gönlüm gönlünüze yoldaş


güleceğiz hep beraber

vakit yok ağlamaya küskün çiçeğim















Öyle bir dünya ki !

Menfaatperest insanların olmadığı,

Açan güllerin hiç solmadığı,

Hiçbir kimsenin ağlamadığı,

İşte bu, Benim Dünyam Olmalı.


Öyle bir dünya ki !

Sınırsız sevgilerin yaşandığı,

İnsanların hiç üzülmediği,

Dostlukların hiç bozulmadığı,

İşte bu, Benim Dünyam Olmalı.


Öyle bir dünya ki !

İnsanların birbirini satmadığı,

Hergün acı üstüne acı katmadığı,

Güneşin hiç batmadığı,

İşte bu, Benim Dünyam Olmalı.


Öyle bir dünya ki !

İnsanların birbirine darılmadığı,

Kalplerin hiçbir zaman kırılmadığı,

Mutsuzlukların hiçbir zaman görülmediği,

İşte bu, Benim Dünyam Olmalı.


Öyle bir dünya ki !

Yemyeşil sınırsız ormanları, kırları,

Masmavi bir gökyüzü,

Cıvıl cıvıl çocukları, berrak suları,

İşte bu, Benim Dünyam Olmalı.