Ryunosuke Akutagawa (1892 – 1927), Tokyo’da yaşadı. Üniversitede ve bir gazetenin edebiyat sayfalarını hazırlayan ekipte görev yaptı. Zeki, şüpheci ve aşırı duyarlı bir belleğe ve içine kapanık ve nevrotik bir kişiliğe sahipti. Japonya’nın sanayileşmeye başladığı yıllara tanık olduğundan bu süreçte yaşanan gelenek – modern çatışması ve kültür çatlaması acı çekmesine neden oldu. Buna tepki olarak öykülerinde uçlardaki duyguları işledi. Bu konuda ortaçağ Japonya’sının görkemli malzemesinden yararlandı. Gerçeklikten fanteziye, sembolizme ve gerçeküstücülüğe dek çeşitli teknikler geliştirdi ve bunları şiirsel gerçeği aramakta kullandı. Otuz beş yaşındayken kendi eliyle yaşamına son verdi. ‘Bir Korulukta’ öyküsünde eski ve melodramatik bir masalı, nesnellik ve öznellik arasında ayrım yapma konusunda kendimize duyduğumuz sıradan güveni sorgulayarak zayıf düşüren bir dizi çelişkili anlatıma dönüştürmektedir. Anılan öyküyle yazarın diğer bir öyküsü olan Raşomon’un birlikte uyarlanması sonucu üretilen film senaryosundan ünlü film yönetmeni Akira Kurosawa’nın 1950 yılında çektiği ve 1951 Venedik Film Festivali’nde birincilik ödülünü kazanan Raşomon adlı film sinemanın klasikleri arasında sayılıyor.

Yazan: Haluk Erdemol