] Gam elinden benim zülfü siyahım
Peykân değdi sinem yaralandı gel
Hüdâ hakkı için ağlatma beni
Bugün sevda candan aralandı gel

Gamdan hisar oldu mekânım yurdum
İşitmez âvazım dinlemez virdim
Bir değil beş değil on değil derdim
Düğümler baş verdi sıralandı gel

Hasretinle vasıl olam mı böyle
Mecnun'a da baki kalır mı Leylâ
Ölümlü dünyadır gel helâl eyle
Yüklendi barhanam gidelendi gel

Ne çekerse dertli sinem dağ olmaz
Günler gelir geçer ömür çoğ olmaz
Neşterlidir yaralarım onulmaz
Göğerdi çevresi karalandı gel

Pir Sultan Abdal'ım haftada ayda
Günler gelir geçer bulunmaz fayda
Gönül Hak arzular camm hayhayda
Toprağım üstüme kürelendi gel

Pir Sultan Abdal

Gafil kaldır şu gönlünden gümanı
Bu mülkün sahibi Ali değil mi
Yaratmıştır on sekiz bin alemi
Rızıkların veren Ali değil mi

Gelin vazgeçelim böyle gümandan
Vallahi çıkarız dinden imandan
Şefaat umarız On'ki İmam'dan
Anların atası Ali değil mi

Yaratıldı Mülcem ol oldu düşman
Kasd etti Ali'ye oldu peşiman
Kangı kitapta var ol Ömer Osman
Kur'an'da okunan Ali değil mi

Bin bir adı vardır bir adı Hızır
Her nerde çağırsan orada hazır
Ali padişahtır Muhammed vezir
Bu fermanı yazan Ali değil mi

Pir Sultan Abdal'ım ben bir fukara
Acep bulunur mu derdime çare
Yüzü kara nasıl varam huzura
Divanda oturan Ali değil mi

Pir Sultan Abdal

Yükletin barhanem develer ile
Beni İmam Hüseyin'e gönderin
Yoldaş olup gitmen iller ile
Beni İmam Hüseyin'e gönderin

Şu illerin çektiği perde
Beni sen düşürdün onulmaz derde
Karar alıp duramıyom bir yerde
Beni İmam Hüseyin'e gönderin

Benim ne davam var şu iller ile
Benim davam Hak ehli kullar ile
Kerbela'ya giden abdallar ile
Beni İmam Hüseyin'e gönderin

Kutlu günler doğup doğup aşmadan
Ceset farıyıp da akıl şaşmadan
Dağları kar alıp kırcı düşmeden
Beni İmam Hüseyin'e gönderin

Pir Sultan Abdal'ım bir hava ile
Arşa çıkardılar bin dava ile
Kanber'in güttüğü boz deve ile
Beni İmam Hüseyin'e gönderin....

(Pir Sultan Abdal)

Evvelin eveli Muhammed Ali
Zahir batın kerem Şah-ı Merdan'ın
Tenimiz Muhammed, canımız Ali
Cümle şad-ü hürrem Şah-ı Merdan'ın

Vücudun fer'idir zuhura gelen
Muhammed'dir Şah'ın kudretin bilen
Adem'e tecelli eyleyip gelen
Adı ism-i azam Şah-ı Merdan'ın

İbrahim varından geçti Halil'dir
Ateşi gülistan eden Celil'dir
Rehber Muhammed'dir, mürşit Ali'dir
Al-i ABA ayn-cem Şah"ı Merdan'ın

Aşıklar, erenler yolun izledi
Gönül hanesine Şah'ı gizledi
Hem Muhammed Şah Ali'yi gözledi
Celâli mükerrer Şah-ı Merdan'ın

Pir Sultan'ım bu vücudun sultanı
Bir katre de sır eylemiş ummanı
Hakikat sultanı ol kerem -kanı
Hep insana mahrem Şah-ı Merdan'ın

Allah Allah ]

Arzusun çektiğim gül yüzlü dostum
Erenlerin demi nurdan sayılır
On iki İmam katarına dizilsen
Muhammet Ali'ye yardan sayılır

İhlas ile giden bu yoldan dönmez
Dost olan dostundan ikilik bulmaz
Eri hak bilmeyen hakkı bulamaz
Gözü bakar ama körden sayılır

Üç beş imiş bu dünyanın sefası
Sefasından artık etmiş cefası
Gerçek erenlerin nutku nefesi
Biri kırktır kırkı birden sayılır

Gerçek aşık menzilinde durursa
Ocak gibi yapıp yağı erirse
Bir kişi kusuru özden görürsen
O da erdir gerçek erden sayılır

Abdal Pir Sultan'ım Bağdat'tır vatan
İkilikten çıkıp birliğe biten
Erenler yoluna kil ü kal katan
Yolun dikenidir hardan sayılır

Hak için kendini kurban eyleyen
Şah-ı Merdan oğlu İmam Hüseyin
Cümle erenlere ferman eyleyen
Erenler serdarı İmam Hüseyin

Muhammet Ali'nin çeşmi çerağı
Erenler rahının bir gül-i bağı
Ciğerler paresi gönül durağı
Gözlerimin nuru İmam Hüseyin

Ceddi Muhammet'tir atası Ali
Anası Fatıma cihana veli
Cümle evliyalar ederler beli
Evliyalar piri İmam Hüseyin

Batının sultanı müminin şahı
Gayıp aleminin şems ile mahı
Şah Hüseyn'em deyu ederler ahı
Matem ile zarı İmam Hüseyin

Pir Sultan Abdal tut damenin anın
Düşmanına düşman ol hanedanın
Nur-ı çeşmidürür Şah Murtaza'nın
Erenler hünkarı İmam Hüseyin

DÜNYA BENİM DİYE GÖĞSÜNÜ GERME

Dünya kadar malın olsa ne fayda
Söyleyen dillerin söylemez olur
Bülbül gibi dilin olsa ne fayda

Kurtulamazsın Azrail'in elinden
Bir gün olur çıkarırlar evinden
Allah'ın ismini koyma dilinden
Dünya kadar pulun olsa ne fayda

Sen de dersin söz içinde sözüm var
Çalarsın çırparsın oğlum kızım var
Senin şunda üç beş arşın bezin var
Bütün dünya malın olsa ne fayda

Yalan söyler kov gıybetten geçmezsin
Helalını haramını seçmezsin
Kesilir nasibin su da içmezsin
Akan çaylar senin olsa ne fayda

Pir Sultan Abdal'ım çökse otursa
Küll-i günahlarım alsa götürse
Dünya benim diye çekse getirse
Dünya sana baki kalmaz ne fayda