Alçakta Yüksekte

Alçakta yüksekte yatan erenler
Yetisin imdada aldi dert beni
Basimi alip hangi yere gideyim
Gittigim yerlerde buldu dert beni

Oturup benimle ibadet kildi
Yalan söyledi de yüzüme güldü
Yalin kiliç olup üstüme geldi
Çaldi bölük bölük böldü dert beni

Üstümüzden gelen boran kis gibi
Yavru sahin pençesinde kus gibi
Seher çagi bir korkulu düs gibi
Çagirta çagirta aldi dert beni

Abdal Pir Sultan'im gönlüm hastadir
Kimseye diyemem gönlüm yastadir
Bilmem deli oldu bilmem ustadir
Söyle bir sevdaya saldi dert beni

GÖZLEYİ GÖZLEYİ


Gözleyi gözleyi gözüm dört oldu.

Alim ne yatasın car günün geldi.

Karalar kalmadı kara yurt oldu.

Pirim ne yatasın car günün geldi.


Yezit lahnet gömleğini giydiler.

Sene tamam olduğunu bildiler.

Güzel dostlarıma nasıl kıydılar.

Alim ne yatasın car günün geldi.


Kızıl ırmak gibi bendinden boşan.

Düldül eğerlensin Zülfükâr kuşan.

Halep ten Mardin den Sivas’a döşen.

Alim ne yatasın car günün geldi.


Sancak kalksın kaz ovaya dikilsin.

Mümün olan kullar şaha çekilsin.

Mazlumlar zalımdan hakkını alsın.

Alim ne yatasın car günün geldi.


Abdal PİR Sultan’ım nefesim haktır.

Hak diyen kullara şüpemiz yoktur.

Şimdi ki talibin inkârı çoktur.

Alim ne yatasın car günün geldi.

Muhammed’in üç beni var yüzünde
Biri sabır, biri şükür, biri dua
Kudretten yanar anın çırağı
Biri sabır, biri şükür, biri dua

Şükür imiş her işleri bitiren
Mümin kulu rahmetine yetiren
Sabır imiş, şu dünyayı götüren
Biri sabır, biri şükür, biri dua

Sabır imiş şu dünyanın temeli
Verdiği nasibe şükür demeli
İsteyen kullara hayır ameli
Biri sabır, biri şükür, biri dua

Sabr edelim gönül, ne gelir elden
Sabırlı kulunu sevmez mi sultan
Yusuf’u kurtardı kuyudan çölden
Biri sabır, biri şükür, biri dua

]Pir Sultan Abdal’ım gönlüme giren
Suçluyu suçsuzu bakmadan gören
İsteyen kulların muradın veren
Biri sabır, biri şükür, biri dua.

Koca başlı koca kadı
Sende hiç din iman var mı
Haramı helâli yedi
Sende hiç din iman var mı

Fetva verir yalan yulan
Domuz gibi dağı dolan
Sırtına vururum palan
Senin gibi hayvan var mı

İman eder amel etmez
Hakk’ın buyruğuna gitmez
Kadılar yaş yere yatmaz
Hiç böyle kör şeytan var mı

Pir Sultan’ım zatlarımız
Gerçektir şöhretlerimiz
Haram yemez itlerimiz
Bu sözümde yalan var mı

PİR SULTAN ABDAL

Bende şu dünyaya geldim geleli
Emanetten Libas giymişe döndüm
Sahibi çıktı da elimden aldı
Koru yerde koyun yaymışa döndüm

O yar geldi geçti geri bakmadı
Hendekler kazdırdım sular akmadı
Çok yuva bekledim yavru çıkmadı
Boş yuva beklemiş yoz kuşa döndüm

Pir Sultan Abdal ım bu dünya fani
Baştan başa kim sürdü bu devranı
Yar'in bir çift sözü üşüttü beni
Yüce dağ başında buymuş a döndüm.

[COLOR=#141823][FONT=helvetica]Her seher vaktinde güller dikelim.
Dikip de diktiğimiz yerde bitelim.
Bir dal gülün terazisini Hak tutalım.
Hü diyelim dem sürelim Ali aşkına.
Ali'yel-Mürteza'nın yolu aşkına.

Pir Sultan Abdal

Şu yalan dünyaya geldim geleli
Özge elden özge yar bulamadım
Yaralandım al kanlara bulandım
Elimin kanını yur bulamadım

Güzel olan neyler altın akçayı
Arif olan düzer türlü bohçayı
Vücudumda seyreyledim bahçeyi
Dosta el değmedik nar bulamadım

Dostun zülüfleri deste deste
Erenler Hak için oturmuş posta
Bir zaman sağ gezdim bir zaman hasta
Hasta halin nedir der bulamadım

Felek benim kırdı kolum kanadım
Baykuş gibi viranlarda tünedim
Bu gün üç güzelin nabzın sınadım
Can feda yoluna der bulamadım

Felek benim kurulu yayımı basdın
Her köşe başında yolumu kesdin
Keskin kadeh ile dolumdan içtin
Yandı yüreciğim kar bulamadım

Pir Sultan Abdal'ım dağlar ben olsam
Dağlarda biten laleler ben olsam
Alem çiçek olsa arı ben olsam
Dost elinden tatlı bal bulamadım

Pir Sultan Abdal