Bir günde vücuttan atılan sidik miktarının azalması. Organizmanın gerektirdiği kadar sulu besinler alan bir kimse, günde 1,5 litre kadar sidik atar. Fizyolojik ve hastalık kökenli olmak üzere iki tur oliguri vardır.

Fizyolojik kökenli oliguriye yeteri kadar sulu besin alınmaması (örneğin zayıflama kürleri); çok sıcak ortamda veya bu tür hava şartları oları bir bölgede bulunmak; aşırı sıcak su banyosu yapmak; yoğun ya da uzun süreli fiziksel yorgunluklar (terle atılan su sidik miktarını azaltır, çünkü organizmanın belirli bir düzeyden sonra su kaybına tahammülü yoktur) yol açar.

Hastalık kökenli oliguri ise böbreklerdeki (ivegen nefrit, böbrek yetersizliği, böbrek taşları) ya da böbreklerin dışındaki bir hastalık sonucu oluşur. Böbrek dışı hastalıkları çeşitli olup bunlara yol açan başlıca nedenler şunlardır. Kan dolaşımındaki yavaşlama nedeniyle (kalp hastalıkları) temizlenecek kanlı sıvının böbreklere yeteri kadar gelmemesi; dokularda fazla oranda sıvı birikmesi (çeşitli ödemler); organizmanın boşluklarına sıvı birikmesi sonucu kanın temizlenecek bölümünün azalması; başka nedenlerden aşırı sıvı kaybı (kusma, ishal, kanama vb.)

Fizyolojik kökenli oliguri hiç bir tedaviyi gerektirmez. Hastalık kökenli oliguri tedavi gerektirir. Tedavi oliguriye yol açan hastalığın nedenlerini ortadan kaldırmaya dayanır. Nedeni ne olursa olsun sidik yetersizliği, sidik arttırıcı ilaçlarla giderilebilir.
Göbek yangılanması. Daha çok yeni doğmuş çocuklarda görülür; çünkü göbek bağının kesildiği yere kolayca havada bulunan ve yangılanmaya yol açan mikroplar (streptokok, stafilakok) yerleşebilir.

Yaranın bulunduğu yere toz serpilir ya da penisilinli pomat sürülür. Yeni doğmuş bir çocuğun göbeğine daha tehlikeli mikroplar (tetanoz, difteri) da yerleşebileceğinden buranın temiz tutulması gerekir.