"İncir çekirdeğini doldurmayacak kadar diye niye küçümserler ki; kalp pek mi büyük incirden, bakın bakalım insan neler çekiyor, incir çekirdeği kadar kalbe düşenden..."
Mevlana

"Kalp bir bahçedir,
Onda mutlaka bir şeyler bitecektir..
O halde güzel şeyler ekin ki;
Güzel şeyler bitsin."

Hz.Mevlana..

] Mevsimler geçer gölge veren ağaçların dalları kurur,
Sabır taşar, canından saydığın yar bile bir gün el olur.
Aklın şaşar, dostun düşmana dönüşür. Düşman kalkar dost olur.
Öyle garip bir dünya...
Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur..
Düşmem dersin, düşersin..
Şaşmam dersin, şaşarsın...
En garibi de budur ya; öldüm der durur yine de yaşarsın..!"
Mevlana..

Mevlana Hz.ve Hacı Bektaşı Veli Hz.'nin hikayesi.

Bir adam kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır.
Bir süre sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için bunu Hacı Bektaş-i Veli’nin dergâhına kurban olarak bağışlamak ister.
O zamanlar dergâhlar aynı zamanda aşevi işlevi görüyordu.
Durumu Hacı Bektaş-i Veli ’ye anlatır ve Hacı Bektaş Veli: ’Helal değildir.’ diye bu kurbanı geri çevirir.

Bunun üzerine adam Mevlevi dergâhına gider ve aynı durumu Mevlana’ya anlatır.
Mevlana ise; bu hediyeyi kabul eder.

Adam aynı şeyi Hacı Bektaş Veli’ye de anlattığını ama onun bunu kabul etmemiş olduğunu söyler ve Mevlana’ya bunun sebebini sorar.
Mevlana şöyle der: ’Biz bir karga isek Hacı Bektaş-ı Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.’

Adam üşenmez kalkar Hacı Bektaş dergâhı’na gider ve Hacı Bektas Veli’ye, Mevlana ’nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de Hacı Bektas Veli ’ye sorar.
Hacı Bektaş-i Veli de söyle der: ’Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana’nın gönlü okyanus gibidir.
Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir.’

alıntıdır...

Mevlana Celaleddin Rumi

Ah Bu Ney

Anlatır hep ayrılıklardan bu ney.
Der ki feryadım kamışlıktan gelir,
Duysa her kim, gözlerinden kan gelir.
Ayrılıktan parçalanmış bir yürek
İsterim ben, derdimi dökmem gerek.

Kim ki aslından ayırmış canını,
Öyle bekler, öyle vuslat anını.
Ağladım her yerde hep ah eyledim,
Gördüğüm her kul için dostum dedim.

Herkesin zannında dost oldum ama,
Kimse talip olmadı esrarıma.
Hiç değil feryadıma sırrım uzak,
Nerde bir göz, nerde bir candan kulak?

Aynadır ten can için, can ten için,
Lakin olmaz can gözü her kimsenin.
Ney sesi tekmil hava oldu ateş,
Hem yok olsun, kimde yoksa bu ateş!

Aşk ateş olmuş dökülmüştür ney'e,
Cezbesi aşkın karışmıştır mey'e.
Yardan ayrı dostu ney dost kıldı hem,
Perdesinden perdemiz yırtıldı hem.

Kanlı yoldan ney sunar hep arz-ı hal,
Hem verir Mecnunun aşkından misal.
Ney zehir, hem panzehir, ah nerde var,
Böyle bir dost, böyle bir özlemli yar?

Sırrı bu aklın bilinmez akl-ile,
Tek kulaktır müşteri, ancak dile.
Gam dolu günler zaman hep aynı hal,
Gün tamam oldu, yalan, yanlış, hayal.

Gün geçer yok korkumuz, her şey masal,
Ey temizlik örneği sen gitme, kal!
Kandı her şey, tek balık kanmaz sudan,
Gün uzar, rızkın eğer bulmazsa can.

Olgunun halinden ah, anlar mı ham?
Söz uzar, kesmek gerektir vesselam.

(Farsça, Çeviren: F. Halıcı)

Üzülme, ırmağa deniz, denize okyanus sığmaz..
" Aşık " olmayana anlatsan da " Ben" "Sen" anlamaz..
Hakka ulaşmak için yoldur desen kimse inanmaz..
Gönlünde zerre-i miskal şems olmayan, Yanmaz, Yanamaz..

Hz. Mevlana

Mevlana'nın Yedi Öğüdü;

-Cömertlik ve yardım etme konusunda akarsu gibi ol.
-Şefkat ve merhamette güneş gibi ol.
-Başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol.
-Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol.
-Tevazu ve alçak gönüllükte toprak gibi ol.
-Hoşgörülülükte deniz gibi ol.
-Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.