ŞahımMerdan yazdı:Seneeeee 2002 üniversite son sınıf, çağdaş devlet sistemleri dersi ilk sınav (vize)

2 soru sormuş hoca, ikisi de tartışma sorusu, ikisi de Küreseleşme ile ilgili...

Birinde Bir paragraf vermiş ve tartışın diyor. Hoca bir hayli liboş, e şimdi küreselleşmeyi tartışırken liberalizme, liberalizmin temelini oluşturduğu sömürü düzenine, kapitalizme dokunmadan olur mu?

olmaz dedim, ne zamandan beri içimde sakladığım kısa şiirimi o anın anlam ve önemini belirtmesi açısından o soruya cevap olarak yazdım.

hani ortaokuldayken bize dünyanın yuvarlıklığını ispat için bir örnek verirlerdi hep, denizde giderken önce bir fabrikanın dumanını, sonra bacasını ve nihayet tamamını görürsünüz....Neden çünkü dünya yuvarlaktır:


15

önce kara bir duman göründü
ardından bir baca
sonra kocaman bir çelik yığını
içinde tuzlu terleriyle bilekler
üstünde emek sömüren şişman sinekler
işte o zaman anladım ki
dünya yuvarlaktı
ya da globaldi herşey



Peki bu 15 nedir diyosunuz de mi?

Ne olacak 15 aldım O sınavdan... 100 üzerinden 15

bu yüzden şiirmin adı 15...

sonra ne mi oldu?

finalden 80 i geçemezsem okul bir sene uzayacaktı ama neyse ki bu sefer şiir yazmadım da(yusuf yusuf:upps 84 le atlattık...

Yine çok güldüm abi

Bana kara diyen dilber
Gözlerin kara değil mi
Yüzünü sevdiren gelin
Kaşların kara değil mi

Güzel, ben seni isterim
Seni koynumda beslerim
Yüzünü, güzel, göreyim
Zülüfün kara değil mi

Boyun uzun, belin ince
Yanakların olmuş gonca
Salıverirsin kolunca
Beliğin kara değil mi

Utanırım akar terim
Güzellikte yok benzerin
En sevgili makbul yerin
Saçların kara değil mi

Beni kara diye yerme
Mevlâ'm yaratmış, hor görme
Ala göze siyah sürme
Çekilir, kara değil mi

Hind'den, yemen'den çekilir
İner bağdad'a dökülür
Türlü taama ekilir
Biber de kara değil mi

Göllerde kuğular olur
Göğüs ak, kara benlidir
Mısır'da çok zengin vardır
Kölesi kara değil mi

Pınara konan kuğunun
Kanadı beyaz çoğunun
Çöldeki arab beyinin
Çadırı kara değil mi

İller de konup göçerler
Lâle sünbülü biçerler
Ağalar, beyler içerler
Kahve de kara değil mi

Evlerinde sular akar
Güzelleri göze bakar
Hublar yanağına sokar
Sünbül de kara değil mi

Karac'oğlan der, inşallah
Görenler desin maşallah
Kara donlu Beytullah
Örtüsü kara değil mi

[COLOR=Purple]Pir Sultan Dedemi gördüm düşümde
Öptü gözlerimden "Can"
Dedi bana
El bağladım darına durdum:
"Bizim canlardansın, sen"
Dedi bana
Dedim:
"Pirim gönül düştü sevdaya"
"Daha hamsın oğul, yan"
Dedi bana
Lokma sundu aşk doldurdu badeye
Uzattı bir dolu
"Kan" Dedi bana
Gerçeğ hü dedim, içtim doludan,
"Özünde benliği yen"
Dedi bana
Dedim "Yolum erenlerin yoludur"
"Elden, belden, dilden yun"
Dedi bana
Ey Pir Dedem, gönül arar menzili
"O zaman kendine dön" Dedi bana
Dedim:
"İnsanda mı her sırrın dili?"
"Tanrı insan, kitap nen" Dedi bana
"Pirim"
"Hak yolunda dar var sicim var"
"Gerekirse başın sun" Dedi bana
Dedim "Ölmezler mi Haktan olanlar?"
Güldü...
"Hiç öldüm mü, Ben" Dedi bana
Kızılgülüm bir sevdayla tütmede
"Öyleyse tarihi an"
Dedi bana
Dedim "Pirim, daim canlar gitmede"
"Canlar ölmez, ölen ten"
Dedi bana...

[COLOR=darkslategray]Seni anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara.
Akan yıldıza.
Bir kibrit çöpüne varana.
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...

AHMED ARİF...

madem iletine yazmışsın devamı benden olsun istedim mami...

Teşekkür ederim canım,

Hiç pranga eskitmedim ama Çok severim bu şiiri,

Sevgiyi anlatan ender güzel şiirlerden bence...

Apansız alevlenen bir duvağın
külleri kadar uçucu,
Ve o duvağın küllerinden yaratılmış
yeni gelinlerin gözbebekleri gibi mahzun...

Yani sen, hayat!
-bizi mutlu ve mutsuz eden-
Hem bir ayrılık yolculuğu msali uzun
hem de öylesine bir meddücezir işte
habersiz ziyaretleri gibi yabani bir konuğun...

Diyelim ki siz,
bu hayatı yaşayanlardansınız;
Peki, gerçekten sevdiniz mi bir çiçeği,
yoksa görmeden geçip gittiniz mi?
Düşleriniz bir rüya boyu sarhoş oldu mu hiç,
ya da güpegündüz aldattınız mı kendinizi?

Dert etmeyin!
Bugün bu boşluk sağır
bu kalabalık dilsiz.
Ama bir gün,
Nekir ve Münkir soracaklar bir gün:
"Kaçta kaçını çektiniz Werther'in acılarının
ya da hiç intihar ettiniz mi?"

[COLOR=Purple]
Sevi Şiiri

[COLOR=Purple]Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili


[COLOR=Purple]Ben senin en çok ellerini sevdim
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde
En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak


[COLOR=Purple]Ben senin en çok gözlerini sevdim
Kah çocukça mavi, kah inadına yeşil
Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil


[COLOR=Purple]Ben senin en çok gülüşünü sevdim
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
Unutturur bana birden acıları, güçlükleri
Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman
[COLOR=Purple]

[COLOR=Purple]Ben senin en çok davranışlarını sevdim
[COLOR=Purple]Güçsüze merhametini, zalime direnişini
Haksızlıklar, zorbalıklar karsısında
Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini


[COLOR=Purple]Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim
Tüm çocuklara kanat geren anneliğini
Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada
Sensin, her şeyin üstünde tutan sevgini


[COLOR=Purple] Ben senin en çok bana yansımanı sevdim
Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...


[COLOR=Purple] Ümit Yaşar Oğuzcan
[COLOR=Purple]