Yakın Tarihimizin Fazla bilinmeyen Türk Kahramanlığıyla dolu Kore Savaşından Bir kaç Anı Yayınlamak istedim Bizim Tarihimiz Hep Övünçle dolu Şimdi Başımızda Hainler olsada.. Bugünlerde geçecek ..

Biz Geçmişimizle onur duyan dünyada tek milletiz.

Atatürk'ümüzün Dediği gibi Ne Mutlu Türküm diyene.


Çavuş Mehmet Ergin:

Türk Ordusu'ndan Çavuş Mehmet Ergin, 28 ve 29 Mayıs 1953 tarihlerinde, Kore'nin Sanggorangp'o bölgesinde, Birleşmiş Milletler'in silahlı düşmanlarına karşı yürütülen operasyon esnasında gösterdiği sıradışı kahramanlıktan dolayı Üstün Hizmet Haçı ile ödüllendirilmiştir.

Çavuş Ergin'in birliği Vegas İleri Karakolu'nda ağır düşman taarruzu altındaki birlikleri takviye etmek üzere, bölgeye gönderilmiştir. Bölgeye vardıklarında, dost kuvvetlerin güçlerinin tükenmiş olduğunu ve bölgenin bir kısmının düşmanın eline geçmiş olduğunu görmüştür.

Adamlarını kısa sürede düzene sokmuş ve ağır top, havan ve tüfek ateşine rağmen, kahramanca bir karşı taarruz başlatmış ve düşmanı bulunduğu mevzilerden sökerek, bir kaç yüz metre geriye atmıştır. Düşman, bu yeni mevzilere karşı bir karşı taarruz başlatınca, bu karşı taarruzu başarıyla karşılayarak, düşmanı durdurmuş ve geri çekilmeye zorlamıştır. Yoğun topçu ve havan ateşi altında, kendi canını hiçe sayarak, adamlarının bulunduğu mevzileri tek tek dolaşmış ve onları cesaretlendirmiştir. Daha sonra, el bombaları ve elindeki silahlarla, adamlarına yeni bir karşı taarruzda öncülük etmiş ve düşmanı ilk baştaki mevzilerine kadar sürmüştür. Onun bu yaptıkları sonucu, düşman çok ağır kayıplar vermiş ve dost birlikler tekrar bu önemli karakolun kontrolünü ele geçirmiştir.

Department of the Army: General Orders No. 43 (June 24, 1955)

Yüzbaşı Şinasi Sükan:

Türk Ordusu'ndan Yüzbaşı Şinasi Sükan, 29 Mayıs 1953 Kore Sanggorangp'o bölgesinde, Birleşmiş Milletler'in silahlı düşmanlarına karşı yürütülen operasyon esnasında gösterdiği sıradışı kahramanlıktan dolayı Üstün Hizmet Haçı ile ödüllendirilmiştir.

Yüzbaşı Sükan, ağır düşman taarruzu altında bulunan Carson İleri Karakolu'na takviye olarak gönderilen, kendi bölüğüne bağlı bir müfrezeye gönüllü olarak komuta etmiştir.

Carson ve Elko İleri Karakolları'nın ikisinin birden kuşatıldığı haberini alınca, başarılı bir karşı taarruz başlatarak, düşman hattını yarmış ve Elko Karakolu'nu tekrar ele geçirmiştir. Adamlarını hemen savunma için mevzilendirmiş ve onlara ne pahasına olursa olsun mevzilerini korumaları gerektiğini söylemiştir. Bir carbine (M-1 Carbine) tüfeği ve bir miktar el bombası alarak, karakolun açıkta kalan bölgesine çıkmıştır. Düşmana karşı el bombaları dahil, eline geçen herşeyle düşmana saldırmıştır. Bu esnada sadece kendisi, yaklaşık 75 düşman askeri öldürmüştür. 16 saat süren muharebe esnasında, yaralanmasına rağmen, tahliye edilmeyi reddetmiştir.

Department of the Army: General Orders No. 43 (May 29, 1953)


Üsteğmen Rüştü Ürer:

Türk Ordusu'ndan Üsteğmen Rüştü Ürer, 28 ve 29 Mayıs 1953 tarihlerinde, Kore'nin Sanggorangp'o bölgesinde, Birleşmiş Milletler'in silahlı düşmanlarına karşı yürütülen operasyon esnasında gösterdiği sıradışı kahramanlıktan dolayı Üstün Hizmet Haçı ile ödüllendirilmiştir.

Üsteğmen Ürer komutasındaki birlik, Carson İleri Karakolu'nu savunurken, 1 tabur kuvvetinde bir düşman kuvvetinin saldırısına uğramıştır. Üsteğmen Ürer, yaralanana kadar, yoğun topçu ve havan ateşine rağmen, Can güvenliğini hiçe sayan Üsteğmen Ürer, tahliye edilmeyi reddetmiş ve adamlarını kahramanca bir karşı taarruza kaldrımıştır.

Bu karşı taarruzla düşman bulunduğu mevziden sökülerek atılmış ve mevziyi savunan 17 düşmandan, 16 tanesi öldürülmüştür. Bu küçük karakol tamamen sarılmış olmasına ve kendinden sayıca çok üstün olan düşmanın ardı ardına yaptığı taarruzlarına rağmen, kendinden kat be kat üstün olan düşman kuvvetleri tarafından imha edilene kadar, tam 2 saat boyunca direnmiştir. Teğmen Ürer, kendi mevzisinden savaşmaya devam etmiş ancak, düşmanın attığı el bombaları ile ölmüştür.

Department of the Army: General Orders No. 17 (March 8, 1954)




Kaynak: Foreign Allied Recipients of The Distinguished Service Cross in Korean War - Compiled & Edited By C. Douglas Sterner

Emekli Yarbay Anthony Herbert, Amerika'nın en tanınmış savaş kahramanlarından birisidir. Kore Savaşı patlak verdiğinde, orduya katılmılştır. Kunuri'de ilk büyük Çin taarruzu sırasında geri çekilen kendi birliği tarafından, Türk Tugayı'na irtibat görevlisi olarak verilmiştir. Kuşatılan ve yokolma tehlikesiyle karşılaşan Türk birliğiyle beraber kuşatmayı yarmak için mücadele etmiştir. Kunuri'de Türk askeriyle birlikte verdiği mücadeleden ötürü, sonradan Türk Ordusu tarafından madalya ile ödüllendirilmiştir. Kore Savaşı'nı, savaşın en çok madalya kazanan askeri olarak tamamlamıştır.

Vietnam Savaşı'nda da görev almış ve Yarbay rütbesine yükselerek tabur komutanı olmuştur. Vietnam Savaşı sırasında gösterdiği başarılarla adı Amerikan halkı tarafından daha fazla duyulmuş ve bir savaş kahramanı haline gelmiştir. 1973 yılında Soldier isimli kitabında anılarını anlatmış ve anılarında Amerikan Ordusu'nun Vietnam'da işlediği insanlık suçlarından bahsetmiştir. Anılarıyla birçok Amerikalı'nın tepkisini çekmiş olsa da, o bugün hala bir kahraman olarak anılır.


İşte, parlak bir askeri kariyere sahip olan Herbert, henüz genç bir askerken, 1950 yılının soğuk bir Kasım günü, Kunuri bölgesinde etrafı kuşatılmış bir Türk bölüğüyle birlikte yaşadıklarını anılarında anlatmıştır. Aşağıda anlatılanlar, "Türk askeri nasıl savaşır?" sorusuna, bir Amerikalı'nın verdiği cevaptır.


Türkler bir bölük kadardılar. Bulunduğumuz tepe üzerine mevzilerimizi hazırladık ve gelecek emirleri beklemeye koyulduk. Ben Türkçe bilmiyordum ve onlardan da İngilizce konuşan kimse yoktu. Böylece sessiz ve soğuk bir gece geçirdik. Ertesi sabah kendimizi Çinliler tarafından kuşatılmış halde bulduk. Gergindim. Hiç savaş tecrübesi olmayan bir birlikle beraberdim ve onlarla konuşamıyordum. Onlar ise daha mutlu olamazlardı. Oturup piknik yaptılar. Ne tarafa baksalar, düşman vardı. Hangi tarafa ateş etseler Çinlileri öldürebilirlerdi. Onlar da, tüm sabahı Çinlileri öldürerek geçirdiler. Ben ise, bir kenarda oturmuş, buradan nasıl çıkacağımızın planlarını yapıyordum. Güneş yükseldiğinde herkesin cephanesi iyice azalmıştı ama Türkler yine de inanılmaz derecede sakindiler. Bir avcı zinciri oluşturdular, süngülerini taktılar ve sırıtarak yüzlerini kuzeye döndüler. Döndükleri yönü gördüm ve anında anladım ki, gitmek istediğim yön orası değildi. Ayağa fırladım ve yumruğumu güneye doğru savurmaya başladım. Türklerin oluşturduğu muharebe hattı güneye doğru çark etti ve birden kendimi tüm Kore Savaşı içerisinde gördüğüm en mükemmel eski usül süngü hücumunun içinde buldum. Buradan şu dersi çıkardım: Türkler asla tuzağa düşürülemez. Başı belada olan kişiler, onları kuşatanlardır. O gün, onları süngülerini kullanırken görmek ilham vericiydi. Onlar birer dervişti. Sıradışı bir teknikleri vardı ve bize Fort Benning'de(Amerikan Piyade Okulu) öğrettikleri gibi değildi. Düşmanın üzerine atlıyorlar, süngüyü düşmanın karnına sokuyorlar, etraflarında dönüyor ve tüfeğin kabzasına sol elleriyle bastırarak düşmanın bağırsaklarını deşiyorlardı. O güne dair, en canlı şekilde hatırladığım şey ise, o hücumu izlerken Tanrı'ya veya Birleşmiş Milletler'e veya Türkler'in bizim yanımızda savaşmasına sebep olan her kimse, o kişiye karşı duyduğum minnet duygusudur.

Anthony Herbert - Soldier