Pir Sultan'dan Bir Söylence;

Pir Sultan Abdal O, yaşadığı dönem ve ortamın dışına aşmış gerçek bir ulu kişidir. O’nu asanlar, O’nun deyişlerini silememişlerdir. O’nu yargılayanları, tarih çoktan süpürüp çöplüğe atmıştır, ama O kalıcı olmuştur.


Pir Sultan Abdal’ın yaşam öyküsü, Olaylar üç önemli kişilik üzerinde kurulmuştur. Pir Sultan Abdal (mazlum), Hınzır (zalim) Pir Sultan Abdal’ın musahibi Ali Baba (dönek) olarak bu söylencede yerlerini alırlar.


Günümüzde, Sivas topraklarında söylencenin canlı izlerini süreriz. Yıldız Dağı sırtlarındaki taş yığınını andıran bir yer için “Pir Sultan’ın Ağılı” tanımlaması kullanılıyor. Banaz’ın ortasında eski bir tekke ayakta kalmak için son direnişini verir gibi duruyor. Bakımsız küçük bir bahçe içinde yer alıyor. Yakın zamana dek, halkı kubbesi altında birleştirici işlevini sürdürmüş. Söylendiğine göre, tekkedeki çok sayıda yazma kitap kısa süre önce yitmiş. Şimdi boş, loş ve nemli tekkede üç dört boş tabut durmakta. Tekkenin hemen başucunda bir kaya yer alıyor. Bu, bir tür “dilek kayası”. Kayanın altında mumlar yakılır, dilekler dilenir, adaklar adanır. Biraz ileride ise, köyün ortak pınarı ve yunağı bulunuyor.




Köyün içinde Pir Sultan Abdal’ın bir anısı daha var. Bu kocaman bir kaya. Kayanın ucunda üç parmak kalınlığında bir delik yer alıyor. Söylenceye göre, Pir Sultan Abdal, bu kayayı asasının ucuna takıp Horasan’dan getirmiştir. Önceleri köyün bir başka yerinde bulunan kaya, 1979 yılında şimdiki durduğu küçük bahçeye yerleştirilmiş.




Sivas’ta bir Kara-Kadı, bir de Sarı-Kadı vardır. İkisi de haram yer. Bunun üzerine, Pir Sultan, köpeklerine Kara Kadı ve Sarı Kadı adlarını verir. Bunu duyan kadılar, Pir Sultanı Sivas’a getirtip sorguya çekerler.




Pir Sultan :

“Evet, benim köpeklerim sizden iyidir. Siz haram
yersiniz, benim itlerim haram yemez.” der.

“Nerden biliyorsun ?” diye sorarlar.

“İsterseniz deneyelim” diye karşılık verir.




Şehrin hacıları, hocaları toplanır. Gizlice bir kap haram, bir kap da helal yemek hazırlatırlar. Kadılar oturup haram yemeği yerler. Bu kez köpekler getirilir. Köpekler, yemekleri kokladıktan sonra, haram yemeği bırakırlar, helal yemeği yerler. Bunu gözleriyle görenler :


“İyi köpek kötü kadıdan üstündür” derler.


Bunun üzerine Pir Sultan kadıları yeren bir deyiş söyler. Bu sırada, kocabaşlı Kör Müftü, “Şah” kelimesinin anılmasını yasaklayan, anaların ise dillerinin kesilip öldürüleceğini bildiren bir “fetva” verir. Pir Sultan Abdal, bu fetvayı dinlemez. Nereye gitse “ela gözlü” şahını över. O’nun yolunda ölümü göze aldığını bildirir.




Zekai Tüzün

Alıntı Kaynak;Fuat Bozkurt

ACILIN KAPLAR SAHA GIDLIM

Hizr pasa bizi berdar etmeden
Acilin kapilar Saha gidelim
Siyaset günleri gelip yetmeden
Acilin kapilar Saha gidelim

Cikarim bakarim kale basina
Mümin müslümanlar gider isine
Bir benmi düsmüsüm can telasina
Acilin kapilar Saha gidelim

Kalenin kapisi tastan demirden
Yanlarim cürüdü yastan yagmurdan
Hic kimsem yokturki dostu cagirdam
Acilin kapilar Saha gidelim

Gönül cikmak ister Sahin kösküne
Can boyanmak ister Ali müsküne
Pirim Ali Oniki Imam askina
Acilin kapilar Saha gidelim

Her nereye gitsem yolum dumandir
Bizi böyle kilan ahd-i amandir
Zincir boynum sikti hayli zamandir
Acilin kapilar Saha gidelim

Ilgin ilgin eser seher yelleri
Yare selam eylen Urun Erleri
Bize Peyik geldi Sah,in bülbülleri
Acilin kapilar Saha gidelim

PIRSULTAN;im eydir mürvetli Sahim
Yaram bas verdi ,sizlar cigerim
Arsa direk olmustur ahim
ACILIN KAPILAR SAHA GIDELIM