[FONT=helvetica] Aziz kahramanım, reisim ve kardeşim.
Tahassürümün derecesini ifade edemem. Anadolu'da aylarca görüşemediğimiz zamanlar olmuştu. Ama kendimi bu kadar uzak ve istediğim zaman hemen sizi bulamaz görememiştim. İstediği zaman sizinle konuşmak ve buluşmak ihtimali bile biz insanların en büyük kuvveti olduğunu bir daha tecrübe ediyorum.
(...)
Benim güzel şefim, sevgili kumandanım. Seni ne vakit göreceğim? Gözlerinden öperim. Çok laubaliliğimi affet, çok tahassürüm.
Kelimeler çok eksik ve içim hiç tatmin edilmemiştir.

[FONT=helvetica] (İsmet İnönü'nün Lozan'dan Atatürk'e gönderdiği 19.12.1922 tarihli mesajdan.)