Yaşlı adam kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki kurt köpeğini izliyorlardı.

Köpeklerden biri beyaz, biri siyahtı ve oniki yaşındaki çocuk kendini bildi bileli o köpekler dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlardı.
[FONT=Times]Dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki iri kurt köpeğiydi bunlar.
[FONT=Times]Çocuk, kulübeyi korumak için bir köpeğin yeterli olduğunu [FONT=Times] düşünüyor, dedesinin ikinci köpeğe neden ihtiyacı olduğunu ve renklerinin neden illa da siyah ve beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık.
[FONT=Times] O merakla, sordu dedesine: Yaşlı adam, bilgece bir gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı.
[FONT=Times]- 'Onlar' dedi, 'benim için iki semboldür evlat.'
[FONT=Times] - 'Neyin sembolü diye sordu çocuk.
[FONT=Times] - 'İyilik ile kötülüğün simgesi. Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımda tutarım onları.
[FONT=Times] Çocuk, sözün burasında; 'mücadele varsa, kazananı da olmalı' diye düşündü ve her çocuğa has, bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi:
[FONT=Times] - 'Peki' dedi. 'Sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?'
[FONT=Times] İhtiyar adam, derin bir gülümsemeyle baktı torununa.
[FONT=Times] 'Hangisi mi evlat?
[FONT=Times]Ben, hangisini daha iyi beslersem!' =

[FONT="Times New Roman"]Ben hangisini beslersem !..

[FONT="Arial Black"] Dede,gerçektende çok anlamlı bir cevap vermiş..

Teşekkürler Özgür..