Ah bu katı,kaskatı beden bir dağılsa,
Eriyip gitse bir çiy tanesinde sabahın!
Ya da Tanrı yasak etmemiş olsa,
Kendi kendini öldürmesini insanın.
Tanrım,Ulu Tanrım,ne bunaltıcı,ne berbat,
Ne tatsız,ne boş geliyor bu dünya bana!
Ah ne iğrenç,ne iğrenç bakımsız bir bahçe ki,
Azgın bitkileri tohuma kaçmış.
Pis kaba ne varsa tabiatta,sarmış içini.

[COLOR="SlateGray"]GüçLü oLmak artık beni yoruyor
herkese karşı dimdik oLmak...
arkasında durmak attığım her adımın yoruyor...
Ki buraLarda biLmem hangi uykunun hangi köşesinde...
bekLemedeyim hiç geLmeyecek oLanı !

tahta tekerleklerle ceset taşıorlar
cesetlerin bazıları yaşıorlar...
cesetler bi daha ölmicekler
cesetler geriye dönmicekler!

Yıkılmadı dağ…
Çatlamadı toprak…
Yarılmadı deniz…
Dünya aynı dünya...
Eylül de geçer sessiz…
Ömür de geçiyor sensiz...

Çığlıklar geliyor; uzaklardan...
Orta yerindeyim zamanın...
Varla yok arası...
Belki gecenin yarısı...
Belki de sabahın tenhası...