[FONT="Century Gothic"]Küçük küçücük bi çocuktum...
KaranLıktan korkan insanLardan ürken...
HayaLLeri sewmeyen ...
Ama zorLazorLa hayaLLerLe avunan..
MükemmeLLiqe inanmayan kimseye qüvenmeyen..
Büyümeqi düşünmeyen..
ÜzüLmeyi hak etmeyen..

Kim biLirdiki bi qün büyüyeceqimi..
YanLız tek başıma kaLıcamı...
ÜzüLüceimi yoruLucaqımı..
BiLiodum küçüktüm ama hissetmiştim..
İnsnLardan korkuLmasını..
GüveniLmemesinii biLiodum yaLanLardı..
Evt.... evt biLiyodum ...
Görüyodummm ...

Rengarenk bir yumağım dolanıyorum hayata..
“Şimdi”mi kaybettim zaman da beni…
Saçlarım kök salıyor toprağa tutunduğum ruhani ölüm..
Al sende kalsın hayat bağlarım tırnaklarımla yetinirim ben..
Kanaya kanaya bulurum kendimi….

Yine Yağmur
Yağıyor..

GözyaşLarımı sakLıyor ama

yaraLarımı siLmeye yetmiyor !!

°°Túm rênkLêŕímí,
Pêmbê buLutLârımı,mor dênizLêŕímí...
HêrşÃªy símSíyâh âŕtık...DúŞLêŕímDê.