Ortaokulda okuyan ve kısa bir süre önce annesini kaybeden genç,babasıyla
birlikte yaşıyordu
Babasıyla aralarında çok güzel bir dostluk vardıGenç, okulun futbol takımındaydıTakımdaydı ama, ufak-tefek yapısı ve tecrübesizliği sebebiyle hoca ona bir türlü maçlarda görev vermiyordu
Bu yüzden her zaman yedek kulübesinde otururdu
Buna rağmen babası hiçbir maçını kaybetmez ve her zaman ayağa kalkar
tezahürat yapardı
Liseye başladığında yine sınıfın en sıska öğrencisiydiFakat babası onu
hep futbol oynamaya teşvik etti;bununla birlikte,eğer istemezse oynamayabileceğini de belirttiDelikanlı futbolu seviyordu ve takımda kalmaya karar verdiHer idmanda elinden geleni
yapıyor takımın as oyuncusu olmaya gayret ediyorduAma sürekli yedek kulübesinde oturmaktan kurtulamadı
İnançlı babası tribünde her zaman ki yerini alıp oğlunu desteklemek için tezahürat yapmaya devam ediyordu
Genç üniversiteye başladışında futbol onun için önemini kaybetmeye yüz
tuttu,ama yine de
elinden geleni yaptıHerkes onun okul takımına giremeyeceğinden emin olsa da o bunu başardı
Takımın antrenörü onu listeye dahil ettiğini,Çünkü her idmana yüreğini
koyduğunu ve takımın diğer üyelerini de şevke getirdiğini itiraf etti
Takıma girebildiği onu o kadar heyecanlandırdı ve sevindirdi ki ,soluğu en yakın telefon kulübesinde
aldıVe babasına müjdeyi verdiOnun bu başarısına sevinen baba mutluluğunu paylaştı ve kendine maçların sezonluk biletlerini göndermesini istedi
Üniversitede dört yıl boyunca hiçbir idmanı kaçırmayan genç,ne yazık
ki hiçbir maçta oynayamadı
Futbol sezonunun sonlarına doğru,büyük bir eleme maçının idmanı için sahaya çıkmaya hazırlanan gencin yanına, elinde telgrafla antrenörü geldiDelikanlı telgrafı okuyunca ölüm sessizliğine büründü
Güçlükle yutkunarak hocasına şunları söyledi
"Bu sabah babam ölmü? izninizle bu gün idmana gelmesem?"
Hocası onun şefkatle boynuna sarıldı ve"bu
hafta dinlen evlat" dediVe cumartesi günkü maçada gelmeyi aklından
geçirme"
Cumartesi geldi çattı,ama okul takımının durumu hiçde iyi
de?ildiMaçın sonlarına doğru sessizce bir kişi soyunma odasına girdi,formasını ve futbol ayakkabısını giyip
sahanın kenarına çıktı
Babası ölen ufaklıktı bu!
Antrenör ve oyuncular bu azimli arkadaşlarını bu kadar kısa sürede
tekrar aralarında görmekten son derece şaşkındılar
Hocasının yanına giden genç "Lütfen izin verin oynayayım" dedi
"Bu gün oynamak zorundayım"
Hocası önce onu duymamış gibi davrandıBöylesine zor bir eleme maçında takımının en kötü oyuncusunu sahaya çıkarmasına imkan
olmadığını düşünüyorduAma genç o kadar ısrar etti ki,sonunda ona acıyan hocası razı oldu:"Peki,oyuna girebilirsin"
Gencin oyuna girmesinin üstünden çok geçmemişti ki,hem hoca,hem
oyuncular hem de arkadaşları gördüklerine inanamadılarDaha önce hiç oynamamış bu meçhul ufaklığın
her hareketi harika,attışı her pas isabetliydiKarşı takımın oyuncuları onu durduramıyorduKoşuyor pas veriyor, savunmaya geçiyor ve maçın yıldızı gibi parlıyorduSonunda gencin takımı aradaki farkı kapattı,nihayet atılan gollerle de beraberliği yakaladıVe son saniyelerde ufaklık topu tek başına sürükleyip herkesi geçti ve galibiyet golünü
attıMaç bitmişti,okulun taraftarları sevinç çığlıkları
atıyor,arkadaşları ufaklığı omuzlarında taşıyordu
Seyirciler stadyumu terk ettikten,oyuncular duşlarını alıp soyunma
odasına boşalttıktan sonra,takımın hocası ufaklığı bir köşede tek başına sessizce oturduğunu fark etdi
Yanına gidip "Evlat,inanmıyorum
Bu gün bir harikaydın" dedi"sana ne oldu bunu nasıl yaptın anlat bana"dedi
Hocasına bakan genç gözleri dolu dolu şunları anlattı:
"Babamın öldüğünü biliyorsunuz
Peki onun gözlerinin görmediğini de biliyor muydunuz?"
Delikanlı güçlükle yutkundu,Gülümsemeye çalıştı
"Babam bütün maçlara geldiÇünkü görmediği halde beni desteklemek istiyordu
Ve ilk defa
bu gün beni görebilirdi
Ben bu fırsatı kullanmak ve oynayabildiğimi ona göstermek istedim!!