Çok milli, çok güzel bir yolculuk yaptım bu sabah.

İstanbul’un Anadolu yakasında uyandım, öbür yakasında Fatih’e doğru yola çıktım. Hüda Kaya’nın Başörtüsüne Özgürlük Yolunda - Görülmüştür kitabının tanıtım kahvaltısına katılmak üzere.

Hüda Hanım, 1998 ile 2003 arasında başörtüsü nedeniyle defalarca cezaevine girmiş, bir defasında idam talebiyle yargılanmış, iki kızı ve oğluyla cezaevinden yaptığı yazışmaları kitaplaştırmış.

Sabahın köründe Kadıköy Meydanı’na vardım. Koca bir apartmanın bir yüzünü tümüyle kaplayan dev bir afiş karşıladı beni: ’Dünyanın en büyük Atatürk heykeli Artvin’de’. Açılış için hepimiz Artvin’e davetliymişiz.

Önce düşündüm: Dünyadaki en büyük Atatürk heykeli! Yani Ulan Bator, Pyongyang, New York, Londra ve Brazzaville’dekilerden bile daha büyük! Helal olsun!

Sonra merak edip internetten baktım. Heykeli yapan demir doğrama atölyesinin ustası ’Bu dev eserin Artvin için çok önemli olduğunu söylemek istiyorum. Halkımız her gün Atatürk heykelini görmek için inşaat sahasına gelmektedir’ demiş. ’Hayırsever Sıtkı Kahvecioğlu’nun Artvin’e ne kadar sanatsal kalıcı heykel yaptırdığını Artvin halkı zamanla anlayacaktır. İnşaat bitmeden bu kadar ziyaretçi alıyorsa tesisin tamamlanarak Artvin’in hizmetine girince önemli turizm hareketi başlayacaktır. Buraya gelen herkes Artvin ve Atatürk manzaralı resim çektirerek anılarına güzel resimler eklemektedir.’

İnternete girmişken, Birikim dergisine baktım. Ayşegül Kars Kaynar’ın harika bir yazısı dikkatimi çekti:

’Türkiye Perakendeciler Federasyonu gıda, kozmetik ve giyim sektörlerinde Fransız mallarının, Türkiye Tohumcular Birliği ise Fransız menşeli tohum firmalarının boykot edileceğini, Emniyet Genel Müdürlüğü Peugeot model makam aracı alınmayacağını, Spor Toto Teşkilatı ise İddaa programından Fransa Ligi maçlarının çıkarılacağını açıkladı.’

’Fransız menşeli ürün dediğimiz şey tüketim mallarına özgü değildir. Mesela, Fransız Devrimi’nin ivme kazandırdığı ’özgürlük, eşitlik, kardeşlik’ düşünceleri, anayasacılık hareketi, parlamenter demokrasi de kısmen Fransız menşeli gelişmelerdir. Dahası, şarkıcı Patricia Kaas ve Zaz, sanatçı Alain Delon ve Juliette Binoche, bilim insanları René Descartes ve Marie Currie de en az Peugeot ve Citroën kadar Fransız menşelidir. O halde Fransa boykot edilecek ise, yeni anayasa çalışmaları bir an önce durdurulmalı, bir daha Zaz dinlenilmemeli, Alain Delon’un oynadığı filmler yasaklanmalı ve Kartezyen koordinat sistemi matematik müfredatından çıkarılmalıdır. Nihayetinde Türk milliyetçiliğinin yürüttüğü akıl doğrultusunda milliyetçilerden görmeyi beklediğim dik duruş, Fransız bilim adamı Pasteur’ün bulduğu kuduz ilacını kullanacaklarına, kudurarak ölmeyi tercih etmeleridir.’

Ve nihayet vapurda Karaköy’e doğru giderken okuduğum kitapta Nihad Sami Banarlı’nın şu satırlarına rastgeldim:

’Başlangıçta İslami bir ümmet şairi vazifesini yüklenen Mehmed Âkif, giderek, İslami Türk milliyetçiliği diyebileceğimiz bir imanın yegâne büyük şairi olmuştur.’

Banarlı, Âkif’in yazdığı İstiklal Marşı’ndan şu dizeleri alıntılıyor:

’Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.
Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlal.’

Ve diyor ki, ’Şairin burada kullandığı ’ırkıma’ sözü de ayrıca manalıdır.’

Doğrusu, bence de anlamlı.
Âkif bunu 1921’de yazmış.
Aradan doksan yıl geçmiş.

Hâlâ milliyetçilik, hâlâ ırkçılık, hâlâ en büyük Atatürk heykelleri, hâlâ...

Ama bir de fark var.

Şimdi başımızda ’İslami Türk milliyetçiliği diyebileceğimiz bir imanın’ hükümeti var.

İslam’ın milliyetçisi olmaz demeyin. Oluyormuş işte.

Roni Margulies

11.01.2012
Kaynak: timeturk.com

Kaynak timeturk fakat yazar bilin bakalım hangi gazeteden?

Tabi ki düşünmek için önce taraf olanlardan.
(bilmeyenlere tarafın sloganı: düşünmek taraf olmaktır)

arkadaşşın verdiği şehirlerde büyük heykeller var. Tabi ki o ülke için önemli insanların, liderlerin heykelleri. Yani arkadaşşşımız ülkemizde bulunan Atatürk heykellerini dünyadakilerle karşılaştırıyor.

Ulan Bator (Moğolistanın başkenti), Cengiz Han heykeli var,

Pyongyang (Kuzey Korenin başkenti), Kim-İl Sung'un heykeli var,

New York, e haliyle Özgürlük Anıtı,

Londrada bisürü var,

Brazzaville (Kongo'nun başkenti) burda ne heykeli var bulamadım.

Şimdi madem heykelin büyüklüğü rahatsız ediyor öncelikle şunu söyleyelim:

Dünyanın göğe en yakın heykeli Hindistan'da inşa ediliyor. Yaklaşık 182 metre. Heykel, Hindistan'ın bağımsızlığından sonra ülkenin birliğini kuran Gujaratlı ulusal lider Vallabhbhai Patel'in anısına saygı için yapılıyormuş.

Yani bağımsızlığını ve hürriyetlerini karakterleri yapmış omurgalı bireylerden oluşan milletler dünyanın her yerinde liderlerine saygı amacıyla bu tür manevi değere sahip sanatsal eserler yapıyor.

Ama bir fark var:

Bazı ölümsüz liderlerin heykelleri yalnızca liderlerin kendi vatanlarında değil kendisini örnek almış diğer ülkelerin topraklarında da o ülke halkına selam duruyor her gün.

Örneğin Ulu Önderimizin,

Santiago, Küba, Canberra, Bükreş, Kazakistan'da heykelleri var, binlerce dünya şehrinin bulvar ve caddelerinde ismi var.

Atatürk'ün heykelinden korkan bu ucube, sanat eserinden anlamayan ve onu tükürülecek bir taş, bronz, tahta sanan bu ar damarı hayat damarı ile beraber kopmuş zihniyet,

türbanlıların özgürlüklerini temsil eden başına dine son sokulan materyal olan türbanı takmış 30 metrelik pardesülü bir tesettürlü heykeli yapılsa türbe diye taşlarını yalarlar emin olun.

Çünkü yalamak pardon türban takmak yok pardon düşünmek taraf olmaktır.

Fakat önemli olan taraf olmak değil, adam olmaktır

e tabi bir farkla

tarafsız düşünerek...