[B]Derviş Dursun (Durak Abdal) [/B]

]Derviş Dursun dedim hani
Dünya kalmaz sana fani
Göçüp giden gelen hani
Salmaz ]Ali salmaz ]Ali

Reyhaniyim budur sözüm
Zöhre m benim iki gözüm
]Muhammed ’dir baban kızım
Kes sesini emlik kuzum

Yazdı Ferman Bektaş oldu
Kara taşı cana koydu
Ermiş canlar resulüne
]Aliyel Murtaza durdu

]Ali oturur postunda
Şah dediler aslına
Bin dondan dona girmiş
Don araptır duana

Şah atayım özüm dara
Özü öze bağlayana
Yüce canlar cem ediyo
Hakikat meydanına

Hü deme cem ebine
Dervişler semaha gire
]İmam Cafer kuşak bağlar
]Fatıma Zöhre önüne

Dök sözünü ver özünü
Taşa basmış Pir izini
Dervişler meydan alıyo
]Hüseyin yapar köşkünü

]Muhammed dinin yapısı
Açıldı cennet kapısı
]Ali ’dir onun tapısı
Kopardı hayber kapısı

Birgün gelir kara toprak sararsın
Ameline güven vallah yanarsın
Göremem cenneti kazan boylarsın
Ömür bitmez gibi aylar haylarsın

]Fatıma Zöhre ’dir adım
Tadanlara tatlı dadım
Kurt içinde kalmış yadım
Şahı merdan gelir yardım

Birer birer ölür adam bilinmez
Azrail götürür kimse göremez
Nice kafirlerin dilleri dönmez
Dibi derin kuyudur gidenler gelmez

Bildiren Zöhre Ana (Mehtaptaki Erenler kitabından)

Hatalar bana aittir.