Ewan 22 yasina o sene basmisti, kendinden emin çok zeki ve çok çekici bir genç adam olmanin asaletini tasiyordu. 10 gün sonra Kore'deki bir savasa katilmak üzere İngiltere 'den ayrilacakti, hiç birseyden korkmuyordu ama duygusalligi nedeniyle, ülkesinden ayrilma fikri zor geliyordu ona.
"Holly'den olumlu cevap geldi ve mektuplar ardi arkasina yazilmaya baslandi.
Her yeni mektupta birbirlerinden biraz daha etkileniyor, yüreklerini birbirlerine biraz daha açiyorlardi. 2 sene bu sekilde geçip gitti. Ewan ve Holly birbirlerine belki binlerce mektup yazmis, her mektuptan ayri tatlar almislardi.
Ewan'in ülkeye geri dönme zamani gelmisti, son mektubunda Holly'i görmek istedigini yazdi. "Ancak seni taniyabilmem için bana bir resmini gönder lütfen" diye ekledi. Holly bulusmayi kabul etti fakat resmi göndermedi. "Resmin ne önemi var ki? Bizi ilgilendiren kalplerimiz degil mi? Yakama kirmizi bir çiçek takacagim." dedi.
Günler birbirini kovaladi ve Ewan ülkeye döndü. Trenden indigi ilk anda gözleri Holly'i aradi. Bir müddet bakindi, sonra kalabaligin arasindan simdiye dek gördügü en güzel kadin belirdi. Uzunboylu, çok güzel vücutlu, uzun sari saçli, masmavi iri gözleri ve mavi elbisesiyle muhtesem bir kadindi. Kadina dogru bir adim atti, ama yakasinda hiç birsey yoktu. Kadin gözlerine bakti ve "Merhaba denizci, benimle gelmek ister misin?" diye sordu.
Tam o sirada güzel kadinin omuzunun üzerinden, yakasinda kirmizi çiçek olan kadini gördü. Kisa boylu, sisman sayilacak kiloda, gri kisa saçli, tozlu uzun pardisesü ve kalin bilekleriyle öylece duruyordu. Ewan saskindi, az önce hayatinda gördügü en güzel kadindan bir teklif almisti ancak karsisinda da yüregine asik oldugu kadin duruyordu. Kendini toparladi ve yanindan geçen dünyalar güzeli kadina aldirmadan ilerledi. Elinde Holly'le birbirlerini tanimalarini saglayan kitap vardi. Elini uzatti, "Merhaba Holly" dedi gözlerinin içi gülerek. "Pardon" dedi kadin."Ben Holly degilim. Az önce buradan geçen sari saçli mavi elbiseli bayan yakama bu çiçegi takti ve bunun hayatinin sinavi oldugunu söyledi. Sizi garin çikisindaki cafe'de bekliyormuş.

dallarını keserken baltasını suya düsürür.

"Aman tanrım" diye bağırdığında bir peri belirir ve

"Ne diye bağırıyorsun?" der.

Ormancı baltasinı suya düşürdüğünü ve yaşamını sürdürebilmek için o baltaya ihtiyacı olduğunu söyler.

peri suya dalar ve elinde bir altın balta ile tekrar belirir. "Baltan bu muydu?" diye sorar. ormancı"hayır" diye cevaplar.

Peri suya tekrar dalar ve bu sefer elinde gümüş bir balta ile tekrar belirir ve yine sorar.

"Baltan bu muydu? "ormancı yine
"hayır" diye cevaplar.

peri suya tekrar dalar ve bu sefer elinde demir bir balta ile tekrar belirir ve yine sorar.

"baltan bu muydu?" ormancı "evet" der.

Ormancının dürüstlüğü perinin çok hoşuna gider ve baltaların üçünü de kendisine verir.

Ormancı mutlu bir şekilde evine döner.

Bir zaman sonra ormancı eşiyle birlikte nehir boyunca yürürken karısı suya düser.

Ormancı "aman tanrım" diye bağırır. peri yine belirir ve sorar.

"ne diye bağırıyorsun?" ormancı "karım suya düştü der.

Peri suya dalar ve jennifer lopez le birlikte geri döner.

"Senin karın bu mu?" diye sorar. ormancı "evet" der.

Peri sinirlenmiştir. "yalan söylüyorsun. gerçek bu değil" der.

Ormancı "özür dilerim peri, ortada bir yanlış anlaşılma söz konusu. Eğer Jennifer Lopez için hayır deseydim bu sefer Catherine Zeta-Jones ile geri dönecektin, o na da hayır deseydim karımla dönecek ve her üçünü de bana verecektin. ben fakir bir adamım ve üç karımın sorumluluğunu taşıyabilecek durumda değilim. Jennifer Lopez e evet dememin sebebi budur.

Çok zengin bir adamcağız, ölümünün yaklaştığını hissedince oğlunu yanına çağırmış. Evvela vasiyetini bildirmiş ve demiş ki:

- Beni mezara çoraplarımla gömün!

Oğlu babasının bu vasiyetini anlamamakla beraber “tamam” demiş.

Adam bir de mektup tutuşturmuş oğlunun eline.

- Ölümümden sonra başın ilk sıkıştığında bu mektubu açarsın, demiş.

Emr-i Hak vaki olmuş, adam ruhunu teslim etmiş. Eş-dost toplanıp ağıt yakarken, oğlanı almış bir düşünce: “Ben şimdi babamı çoraplarıyla nasıl gömerim?..”

Bir hoca bulup sormuş ama olumlu cevap alamamış. “Olmaz!” demiş hoca; “dinimizce uygun değil böyle bir şey!” Başka hocaya sormuş, o da olmaz diye kestirip atmış.

Evlat çaresiz, mevtayı da artık bekletmek olmaz, gömmek lazım. Aklına birden babasının “başın ilk sıkıştığında aç” diyerek bıraktığı mektup gelmiş. Hemen mektubu arayıp, bulmuş.

Mektupta şunlar yazılıymış:

“Oğlum, gördüğün gibi ben bunca zenginliğime rağmen yanımda bir çorap bile götüremiyorum, gayrisini sen düşün!..”

Aynı askeri birlikte görev yapan iki teğmen varmış bi ahmet olsun biri mehmet isimleri hatırlamıyorum şimdi

ahmet mehmetten kıdemli olduğu için rütbe bekliyormuş ama birlik konutanı mehmete rütbe vermiş ve üsteğmen olmuş mehmet bunu duyan ahmet çok kızmış bu olaya kendine haksızlık yapıldığını düşünerek birlik komutanının yanına gidip komutanım rütbeyi benim almam lazım dı niye o aldı benim hakkımdı diyerek konuşuyomuş komutanda bunu nasıl açıklayacağını düşünürken dışardan bir gürültü gelmiş ve ahmete gitbak bu ne gürültü demiş

ahmet gidip gelmiş kamyon komutanım demiş
gitbak ne kamyonu demiş
gidip gelmiş çimento kamyonu demiş
gitbak demiş niye gürültü yapıyolar
gelmiş lastiği patlamış onu değiştiriyo demiş
sorbakim demiş ne zaman gidecek bunlar
15 dakika sonra gidiyolar demiş

şimdi demiş komutan mehmeti çağır gelsin demiş
gelmiş mehmet mehmete git bak demiş dışardan bi gürültü geliyo

mehmet gidip gelmiş
komutanım bir çimento kamyonu lastiği patlamış onu değiştiriyolar 15 dakikaya kalmaz giderler demiş gürültü bu yüzden çıkıyor

komutan dönmüş ahmete anladınmı ahmet demiş ahmet hı hı şeklinde kafasını sallayarak boynu bükük çıkmış dışarı

]Hintli bir adam suda bata çıka ilerlemeye çalışan bir akrep görür
]
]Onu kurtarmaya karar verir ve parmağını uzatır ama akrep onu sokar
]
]
]
]Hintli tekrar akrebi sudan kurtarmaya çalışır ama akrep onu tekrar sokar
]
]
]
]Yakınlardaki başka birisi ona onu sürekli sokmaya çalışan akrebi kurtarmaya çalışmaktan vazgeçmesini söyler
]
]
]
]Ama Hintli adam söyle der:
]
]
]
]"Sokmak akrebin doğasında vardır Benim doğamda ise sevmek varNeden sokmak akrebin doğasında var diye kendi doğamda olan sevmekten vazgeçeyim?"Sevmekten vazgeçmeyin
]
]
]
]İyiliğinizden vazgeçmeyinEtrafınızdaki insanlar sizi soksalar da
]
]YANİİ>>Her zaman derim ; İki yanlış bir doğru yapmaz ! Başkaları size yanlış bile yapsa siz onlara doğrulukla ve iyilikle karşılık verin Eğer sizde yanlış cevap verirseniz ondan ne farkınız kalır Biriniz kötülüğü önce diğeriniz sonra yapmış olur Siz doğru karşılık verin o utansın Utanmasa bile vicdanınız huzurlu uyuma zenginliğini yaşayın

Bir gece, kadının biri havaalanında bekliyordu.Uçağının kalkmasına daha epeyce zaman vardı. Havaalanındaki dükkandan bir kitap ve bir paket kurabiye alıp kendisine oturacak bir yer buldu. Kendisini kitabına kaptırmış olmasına rağmen, yanında oturan adamın olabildiğince cüretkar bir şekilde ararlarında duran paketten birer kurabiye aldığını fark etti; ne kadar görmezden gelse de.
Bir taraftan kitabını okuyup kurabiyesini yerken, bir taraftan da gözü saatteydi. Kurabiye hırsızı kurabiyeleri yavaş tüketirken, kadının kulağı da saat tiktaklarındaydı;ama tiktaklar sinirlenmesini yine de engellemiyordu. Kendi kendine düşünüyordu; Kibar bir insan olmasaydım, şu adamın gözünü morartırdım!
Her kurabiyeye uzandığında, adam da elini uzatıyordu. Sonunda pakette tek bir kurabiye kalınca, Bakalım şimdi ne yapacak? dedi kendi kendine.
Adam yüzünden asabi bir gülümsemeyle son kurabiyeye uzandı ve kurabiyeyi ikiye böldü. Kadın kurabiyeyi adamın elinden kapar gibi aldı ve, Aman Tanrım, ne cüretkar ve ne kaba adam; üstelik bir teşekkür bile etmiyor! diye düşündü.
Hayatında bu kadar sinirlendiğini anımsamıyordu. Uçağın kalkacağı anons edilince, derin bir nefes aldı ve rahatladı. Eşyalarını topladı ve çıkış kapısına yürüdü. Kurabiye hırsızına dönüp bakmadı bile. Uçağa bindi ve rahat koltuğuna oturdu. Daha sonra kitabını almak üzere çantasına uzandı. Birden gözleri şaşkınlıkla açıldı. Gözlerinin önünde bir paket kurabiye duruyordu! Çaresizlik içinde inledi;Bunlar benim kurabiyelimse eğer; ötekiler de onundu ve benimle her bir kurabiyesini paylaştı! Üzüntüyle, özür dilemek için çok geç kaldığını anladı.
Kaba ve cüretkar olan kurabiye hırsızı kendisiydi.