Kırlangıç

sensiz kendim bilemem ki
kimseleri sevemem ki
biliyorum giden gelmez
eksik bir şiir olurum yitik bir öykü olurum
bu dağlara sözüm geçmez
kırlan gıçlar geri dönmez
karlar yağar dağlarıma
çığlar düşer yollarıma
beni böyle bırakma
beni böyle bırakma
beni böyle bırakma
beni böyle bırakma
beni böyle bırakm bırakma

Mülazim

kevser kevser şarap içtim
öz eylime kefen biçtim
yüzbin tane sırat geçtim
bu dünyada

bir sevdaya nefer oldum
yalınayak sefer oldum
hem dar oldum
hem dar oldum
bu dünyada

sevdam sevdiğime kalsın
tutuşsun dizeler yansın
çok yaşadım üstü kalsın
bu dünyada

Oğul

elbette ekmeğin kokosu,zeytinin tadı suyun ışıltısı güzel
ama dağlarda çocuklar ölüyor
elbette yarin yanağı annenin dizi çocukların yüzü güzel
ama dağlarda çocuklar ölüyor
elbette güneşin aydınlığı çiçeğin kokusu ve rengi aşkın sıcağı güzel
ama dağlarda çocuklar
ölüyor gülüşleri avuçlarımıza bırakarak ve gözleimizin içine bakarak
ama dağlarda çocuklar ölüyor
ama dağlarda çocuklar ölüyor
ama dağlarda çocuklar ölüyor
ama dağlarda çocuklar ölüyor
ama dağlarda çocuklar ölüyor
ama dağlarda ama ama ama

benim esmer gülüm türkü bakışlım
seni sarmalara doyamamışım
seni sormalara doyamamışım
benim cevahirim külhan duruşlum
seni sarmalara doyamamışım
seni sevmelere doyamamışım
oğul neredesin bileyim
oğul gözündeki yaşı sileyim
oğul sen ölme yerine öleyim
kanatır yokluğun öldürür beni

Yaralıyım

nehir oldu ırmak oldu denizlere coştu gönlüm
bir yaralı türkü oldu mor dağlara koştu gönlüm
yaralıyım rüzgar kadar
kurşunlanmış dağlar kadar
yaralıyım ben
kederli bir bulut oldu yağmur oldu yağdı gönlüm
paralandı toprak oldu bir yıkılmaz dağdı gönlüm
kırık dökük sözler kadar yaralıyım ben

Akşamdan Akşama

gün tükenir güneş solar
yüreğimde yaram kanar
gözüme kara bulutlar
çöker akşamdan akşama
yüreğimde bir eşkiya
kanar çırpar ufuklara
sözümüz vardı dağlara
uçar akşamdan akşama

adına kına gelince
hüküm edemem yüreğime
bir hüzün inceden ince
çöker akşamdan akşama
yüreğimde bir eşkiya
kanat çırpar ufuklara
sözümüz vardı dağlara
uçar akşamdan akşama

Bahrevan

Diyarbakır kokardı saçların, gözlerin Bahrevan
Her geldiğinde bana sen, dururdu zaman
Firar ederdim gözlerine, mültecin olurdum

Ben peşinde rüzgâr olurum
Ben peşinde Ferhat olurum
Ben peşinde Fırat olurum
Sen de Dicle…

Gelirsen ayın tam üstünde kederli bir bulut tutamaz gözyaşlarını
Harran papatyadan bir gelinlik giyer arsız, zamansız
Gelirsen Dersim’e Dersim’e kırlangıçlar geri döner, Munzur gülümser
Gelirsen kızıl bir gelincik olup açacak Ararat, Zap sana koşacak durmaksızın
Gelirsen Batman’da intihar son kurşununu kendine sıkacak
Ani kurtulacak susmaların dilinden
Ve Çorum ve Maraş ve Sivas yüzünü yıkayacak yağmurda
İçimdeki Kızıldeniz doydu kana
Kızılırmak’tan alayım selamını
Merhaba de vurulmuş güvercinler aşkına merhaba

Ben peşinde rüzgâr olurum
Ben peşinde Ferhat olurum
Ben peşinde Fırat olurum
Sen de Dicle…