sor bir:
neden bu suskunluğum...
neden bu yorgunluğum...
neden bu boşluğum...
cevabı bilinen soruları sormaya gerek olmadığını unutmuşum!
boşver!
duyma
şiirler, mısralar, sözler, mektuplar, yazılar... ve daha birçok şey... sevgilinin yokluğunda sevgili içindir. o hep, ona karalanır. uslanmadan karalanır. ve uslanılmaz da yanıtsızlıktan. zaten cevap beklenilse, yazılmaz. belki bekleyenler de vardır, ben beklemeyenlerden bahsediyorum.
düşlerken, düşlenmeyi beklemeyenlerden, en çok da benden...
beceremediğim tek şey durdurabilmek ve tüketebilme kalemimi. gerçi çabam da yok ya... her an, her şekilde, yazar buluyorum kendimi:
bazen parmağımın değdiği tuştan kelimeler türüyor...
bazen kenarları boş kalmış çalışma sayfalarına mısralar dökülüyor...
kırılmışsa ucum, diyorum kodla beynine, kaybolmasın, bir zaman paylaşırsın...
yazıyorum işte...
satırlar uzadıkça ömrüm mü kısalıyor,
yıllar mı çürüyor,
nefesim mi eksiliyor...
yaşlanıyor muyum...
bak, soru işaretleri yok artık.
hep üç noktalar var. bilinmezliğine çıktığım yolculuğunda, iki noktalara, açıklamalar ihtiyacım yok. ben cevaplarımı kendim veririm. beceremediğimde ise, sorları çizerim...
satırlar uzadıkça ömrüm mü kısalıyor...
yıllar mı çürüyor...
nefesim mi eksiliyor...
yaşlanıyor muyum...
uzattım ve bir yere varamadık yine...
ama susmuyorum

Çok acı çekiyorum çok!
Ahvalimi anlatacak hal kalmadı bende;
Ektiklerimi biçiyorum belki de
Ahını almadım kimsenin amma!
Çekeceğim varmış deyip atıyorum kalbe..

Şiirlerimin faydası yok artık! Yok!
Kalemden düşen damlaları toplayamıyorum
Nasıl anlatmalı ne yapmalı sana?
İçim acıyor kanıyor; kendimden çıktım
Meçhule kayıyor yıldızlarım..

Çok sevmiştin beni çok! İnandım sana;
Ben seni sevmeyi beklemedim ki
Bilmiyordun içimden sana akan sevdayı
Göremiyordun gözlerimden dökülen volkanı..

İncinirsin diye dokunamıyordum
İçimde fırtınalar koparken bile
Alevlerim seni yakmasın diye
Tutamıyordum ellerini
İçimde çağlayanlar akarken bile..

Deli dolu sevilerimde saçını okşarken
Ormanı yalayan rüzgar gibiydim;
Dizlerimdeyken başın anlayamazdın
Ne sahillere vururdu dalgalarım..
Bilmezdin yüreğimi nasıl dağladığımı
Göremezdin! Dizimdeyken başın göremezdin
Nasıl ağladığımı..

Utangaç biraz da mahcuptum
Bilemezdin görünüşümün altındaki benim
Canın için attığını;
Uğrunda fedalara nefer olduğumu
Yanında heyecandan bedenimin tutulduğunu
Anlayamazdın..
Anlayamazdın yağmurla yarışan yaşların
Bedenimden yüreğime süzüldüğünü
Bu canın seni ne çok sevdiğini
Ve senin bu sevdaya yetişemeyeceğini
Anlayamazdın..

Sana göre seven sendin; sevildiğini göremedin!
Tutsaklığa eş tutulduda gönül adamın
Vazgeçmek sana kolay geldi
Önündeki engeli geçemedin..

Hep sen vardın içimde ben senin içindeyken
Yaşamadım kaybetme korkusunu
Yaşamamıştım da sende görmedin
İçimdeki haykırışların sana dokusunu..

Anlayacaksın! Anlatacağım bu kalbin
Sana attığını
Sensiz tüm yolların tıkandığını
Güneş bile bilmeyecek sabaha uyandığını
Anlayacaksın anlatacağım sana..

Benden arta kalan bir hayat bırakacağım
Çok geçmeden içimdeki fırtınaya
Teslim olacağım
Çekeceğim yaralı bakışlarımı üzerinden
Ben ölmeden anlamayacaksın sana olan sevdamı
Anlayamayacaksın..
Gülüşlerine keder düşmesin bahar bakışlım;
Ben ölüme gidiyorum! Anlatsın sana sevdamı diye..
Ben ölüme giderim...

Ben sen gibi değilim!
Sevdim mi sonuna kadar severim;
Candan bile vazgeçerim
Sana ne ifade eder bilmem amma
Ben sevdim mi ölümüne severim..

Hoşçakal bitanecim!
Yüreğinin olmadığı dünya dünya değil
Bir gün bir hayal omuzuna dokunursa
Sevdamı düşün! Düşün ve önünde eğil..

Derin kahkahalarının arasına sıkıştır beni
Göreceksin ki
Işıldayan ömrünün bekçisi olacak hayalim
Umutlarına can titretecek benden kalanlar
Hatıralarım hayat verecek sana..

Bir candan vaz geçsem ne olur?
Sana adanmayan can can değil ki!
İki dünyadan birini seçsem ne olur?
Sensiz dünya dünya değil ki..

Sana değerdi ağlamalarım haykırmalarım
Sende değerini bil artık! Ne olursun?
Uğruna can verilecek kadar sevilen kadın!

Desem ki vakitlerden bir Nisan aksamidir
Ruzgarlarin en ferahlaticisi senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanlarin en kuytusunu sende gezmekteyim
Senden kopardim ciceklerin en solmazini
Topraklarin en bereketlisini sende surdum
Senden tattim yemislerin cumlesini.

Desem ki sen benim icin
Hava kadar lazim
Ekmek kadar mubarek
Su gibi aziz bir seysin;
Nimettensin nimettensin!

Desem ki...
Inan bana sevgilim inan
Evimde senliksin bahcemde bahar;
Ve soframda en eski serap.
Ben sende yasiyorum
Sen bende hukum surmektesin.
Birak ben soyleyeyim guzelligini
Ruzgarlarla nehirlerle kuslarla beraber.
Gunlerden sonra bir gun
Sayet sesimi farkedemezsen
Ruzgarlarin nehirlerin kuslarin sesinden
Bil ki olmusum.
Fakat yine uzulme musterih ol;
Kabirde boceklere ezberletirim guzelligini
Ve neden sonra
Tekrar duydugun gun sesimi gokkubbede
Hatirla ki mahser gunudur
Ortaliga dusmusum seni ariyorum.