burcu yazdı:Bence gözlerdedir daha da doğrusu bakışlardadır,gözler kalbin aynasıdır demişler gerçekten de öyledir bakışları insanı ele verir,eğer hayattan çok darbe almışsa insan bezgin bir bakışı vardır gözleri dalar gider uzaklara, uzun uzun sizin suratınıza bakar ,bakışlarında yaşadıklarının hesabını sizden ve hayattan sorarmışcasına bir tavır vardır;ancak hayatında dertten tasadan iz olmayan insanların göz çizgileri sürekli gülümsemenin verdiği etkiyle daha belirgindir,bakışlarında herhangi bir mana yoktur boş boş etrafa bakarlar,gözlerinde herhangi bir hisse rastlama imkanınız güneşin dünya etrafında dönme ihtimalinden bile daha düşüktür anı yaşarlar ve o anı resmederler gözlerinde...yani hayat gözlerde saklıdır,her bakışın ardına gizlenmiş binlerce yaşam vardır;kimi söker atar içinden savurur o hayatını gözyaşlarıyla,kimi ise içine akıtır damla damla ve her bir damla bir okyanus olur yüreğinde taşmaya amade...(üff ne duygusal bir yazı oldu öyle)

]Ben sana katılamıyorum kardeşim bence bakışlardaki samimiyet izafi bir durumdur.Bakışlar ve o gözlerdeki manaya inanmak bence çok yanıltıcıdır o kadar güzel rol yapanlar var ki ...........

Yoksa ben mi çok katıyım bilemedim şimdi.

SvmDoğan yazdı: ]Ben sana katılamıyorum kardeşim bence bakışlardaki samimiyet izafi bir durumdur.Bakışlar ve o gözlerdeki manaya inanmak bence çok yanıltıcıdır o kadar güzel rol yapanlar var ki ...........

Yoksa ben mi çok katıyım bilemedim şimdi.

Ablacım sen hayata karşı çok korumacı olduğun için böyle düşünüyorsun ama normaldir çünkü bir annesin ama bence rol de yapsa mutlaka bir yerde ele verir kendini o insan ve emin ol gözler insanı ele veren nadide parçalardandır ve bence allahın insanı yarattığında her yerini kapatıp yüzünü açmasında da bu neden saklı çünkü gözler ve mimikler insanı anlatır...

Bence etki hepsinde ayrı ayrı gizlenmiştir.Ruh, yüz ve gözler yaşananlardan etkilenir,hepsinde ayrı bir iz bırakır.
Örneğin gözler belki direkt olarak geride kalan yaşantıyı yansıtmasada içindeki ışık,fer yaşadığı sevincin veya üzüntünün durumuna göre değişmiştir.O anki ruh durumunda bile gözler yaşadığı hisleri ele verir.

Ruh,yine kendine göre değişmiştir.Bazen ruhum daralıyor deriz,çünkü içimizde bir hüzün hiddederiz.Bu durumu devamlılık arzeden eden kişinin ruhunda bir yıpranma,varlığından vazgeçme,hayattan kopma belirtileri başlar,ruhu çöküntüye uğrar.
Sevinç,mutluluk,huzur varsa hayatımızda, ruhumuz da her zaman diri,capcanlı,geleceğe güvenle bakan, içinde bulunduğu durumdan memnun olacak ve öyle kalacaktır.

Beden,en çok etkilenen ,yıpranan ,kendini ele veren gammazdırtabi üzüntü,cefa,stres,hayatın yükünü çektiyse. Sağlıklı,mutlu,huzurlu,hayat dolu bir kalpte bedende kuvvetli olur.

Neyse konuyu fazla uzatmayayım kısaca bana göre yaşamın izi bahsedilen yerlerin hepsindedir.bu üçü HE-MAN'i oluşturur veya voltran'ı

Bencede yaşamın izleri her yerde gizlidir.Mesela gülüşünce bir insanın geçmişi çok parlak değilse ne kadar çok mutlu gibi gözükmeye çalıssada mutlaka gülüşünün mimiklerinin altında bir hüzün saklıdır.