Yaşanmış Gerçek Hikayeler...!


Yıl 1966 - 1967 Sokakta Bir Gazeteci Çocuk Bağırıyor elindeki Gazeteleri Satmak için Gazeteeeeciii...Gazeteciiii Son Haber.

Dünyasını Yansıtıyor Yüzü Yokluğu Fakirliği, Hiç Ayakkabı görmemiş gibi duran O minik ayakları, Nasırlaşmış Sanki, Pantolan Yama Yama Çorap Yok Ayakta, Bağırıyor durmadan Gazeteeeeciiii Son Haber Son Havadis.

Ailemin Dahi bilmediği Yaşamımdan Dünya'mdan bir nokta Geçmişimden minik bir hatıra Gazete satmak, kazanmanın Ne demek olduğunu Öğrendiğimiz Yaşamın zor olduğu günler Kimilerinin Şu an yaşadığını Hayal bile edemediğimiz O günler.


Rüzgarlı sokak Eskiden Basın Merkeziydi Ankara'nın ve iç Anadolu Bölgesinin, Yüzlerce Gazetenin çıktığı bir sürü Matbaanın olduğu Ankara'lı olupta bilmeyenlerin az olduğu İstanbul'un babalisi gibi bir yerdi, okulda Kaçıp Cebimize 10 15 kuruş kazanmak adına benim gibi bir sürü çocukların Haşlık çıkardığı sokak, Bir Başlangıç hayata atılış Noktasıydı Benim için. Hayatımı Kaybetmeye Neden olacak şeyler yaşadığım bir sürü anılar doludur. Bizlerin Çok şeylerini Ailelerimiz Bilmezdi, Söylemezdik, Söyleyemezdik.

Gılı Gılı Ali Dediğim Can Arkadaşım Vardı Yumurtaya Gılı Gılı Dediği için o adı Takmıştık ona Kocaman Adam oldu Hala gılı gılı derler. Onula Tanıştık biz O sokakla.

Onula kaçar Ne zaman Paramız olmasa Ki Genelde olmaz gider oradan Gazete alıp satardık Yıldırım Baskılar olurdu 20 25 kuruş kazanırdık. 20 25 kuruş İyi paraydı hele o gün Önemli bir Sıcak haber olursa Hemen satılırdı Gazeteler. Açık hava sinamasının 15 kuruş olduğunu düşünürseniz iyi bir para O zaman bizim çocuksu Kendi isteklerimizi elde etmek için. 5 kuruş verdinizmi bir küçük torba leblebi üzüm alırdık. Onunla oynaya oynaya gelir bir yandanda yerdik.

Devam Edecek.....!