SAYIN BAŞBAKAN
29.07.2008 tarihinde size bazı vekillere bir mektup yazdım ve gönderdim. Elinize geçip geçmediğini bilmiyorum ama yine bu mektubu yazarak sadece size göndermeye karar verdim. Söylemleriniz üzerinden hareketle gerçekleri yazmaya çalışacağım.
Bir konuşmanızda bir gazetecinin size yönelttiği siz Türk müsünüz sorusuna yanıt vermediniz. Yakın bir zamanda da ne Aleviyim nede Sünniyim dediniz.
Ben şunu belirtmek isterim ki inanın sizin ne olduğunuz, din konusunda ne düşündüğünüz bir vatandaş olarak beni hiç ilgilendirmiyor. Ancak; ben sizin bu söylemlerinizden şunu anlıyorum. Demek ki Başbakanımız tarafsız.Böyle bir düşünceye elbette saygı duyarım.(yani,dinini siyasete alet etmiyor). Olması gerekende budur.
Şimdi meseleye gelelim.Son yıllarda Alevilerin veya kendilerini Alevi önderi gösterenlerin Devletimizden talebi var, Cemevleri yasallaştırılsın. Buna karşı sizin hükümet olarak duruşunuz doğrudur. Bu görüşünüze de saygı duyuyor ve haklı buluyorum. Kanunlarımız buna imkan tanımamaktadır. Ancak; işin görünmeyen tarafı aynı olay Camiler ve diğer ibadethaneler içinde geçerlidir.
Cumhuriyetle yönetilen bir devlet hiçbir görüşün ibadeti için bütçeden para ödeyemez.Yanlışlık buradadır. Elbetteki haklı olarak herkes inancının gereğini yasal statüler içerisinde yaşayabilir ibadetinide dilediği yerde yapabilir.
Bu durum çok uzun zamandan beri düşüncelerimden bir türlü çıkmıyor ve bu haksızlığı bir türlü hazmedemiyorum. Neden bunu kişisel bir dava haline getirdim? Bunun sebepleri çok. Kısaca çektiğim geçim sıkıntısı, ülkemizin içinde bulunduğu sıkıntılar, beni sürekli düşünmeye zorladı. Düşündükçe gerçekleri görmeye başladım. Çektiğim bu geçim sıkıntısında Diyanet işleri başkanlığı ve kurumlarının payı çok çok büyük. Dini yayınları ve eylemleri tartışılabilir, ama beni ilgilendiren konu çok açık ve nettir.
Bu konu ile ilgili geçen sene Cumhurbaşkanına iki mektup yazdım cevap alamadım.YILMADIM. 19.06.2008 tarihinde dava niteliğinde Anayasa Mahkemesine bir mektup yazdım cevap alamadım.YILMADIM. 29.072008 tarihinde T.B.M.M.ye çeşitli kişilere mektup yazdım gönderdim şu ana kadar bunada bir cevap alamadım.YILMADIM.Bu sefer sizden bir cevap istiyorum. İnanın geceleri uyuyamıyorum. Bu ülke hepimizin. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak mutlu olmak benim en doğal hakkım. Bilerek veya bilmiyerek benden alınan bu hakları geri istiyorum.
Ne yapmam gerekiyor? Bu konu kendi ülkemde iç mesele olarak çözülmediği için Avrupayamı şikayet edeyim! Türkiye bu kadar ucuzmu.
Hayatta inançsız hiçbir insan yoktur. Hatta ataistlerin bile inancı vardır. Yılbaşından bugüne kadar işsizim ve cebimde şimdilik son 30ytl kaldı bu konu ile ilgili son olarak bu mektubu göndereceğim.
Ben Yüce Türk milletinin bir evladıyım. Beni ne kendine yalvarttır nede bir başkasına.Kesinlikle bu mektubuma bir cevap yaz bende biraz olsun rahatlıyayım.
Bu sorunu çözemeyecek olsan dahi gerekçelerini bildir ama bir cevap yaz.
T.C. nüfusuna kayıtlı tüm halkın sağlıklı huzurlu ve mutlu günlere kavuşması dileğiyle selam ederim.22.08.2008


EK : 29.07.2008 tarihli mektup
19.06.2008 tarihli mektup

Paylaşımın için çok teşekkür ederim. Güzel bir yazı itirazlar yerinde.
metinkaya can bu mektup size mi ait, bir yurttaşın mektubu mu?

Bu yazı ve önceki yazılar tamamen kendime aittir.

Eline, emeğine sağlık sevgili metin kaya.