[COLOR="Sienna"]Toprak bir gün aynaya dedi ki:
“Ey ayna! İmreniyorum sana! Çünkü kim sana baksa, kendini görür;
bana bakanlar ise, sadece beni görür!”
Ayna toprağa şöyle cevap verdi:
“Ey kara toprak, ne beyhude bir dert ile dertlenmişsin. Bilmiyor musun?
Ben bana bakanların bugününü gösteririm. Oysa sen, sana bakanların
yarınından haber verirsin....
Bu cevap, toprağın beğenisine gitse de,
tekrar dedi:
“Belli ki içimi rahatlatmak içindir sözlerin.
Söyler misin bana, sana bakanlar, hiç dönüp bakar mı bana?”
Ve ayna toprağa acı bir gülümseyişle şunları söyledi:
“Merak etme! Bana bakacak yüzü kalmayanların gözü, hep sana döner!”....
“Ey ayna! İmreniyorum sana! Çünkü kim sana baksa, kendini görür;
bana bakanlar ise, sadece beni görür!”
Ayna toprağa şöyle cevap verdi:
“Ey kara toprak, ne beyhude bir dert ile dertlenmişsin. Bilmiyor musun?
Ben bana bakanların bugününü gösteririm. Oysa sen, sana bakanların
yarınından haber verirsin....
Bu cevap, toprağın beğenisine gitse de,
tekrar dedi:
“Belli ki içimi rahatlatmak içindir sözlerin.
Söyler misin bana, sana bakanlar, hiç dönüp bakar mı bana?”
Ve ayna toprağa acı bir gülümseyişle şunları söyledi:
“Merak etme! Bana bakacak yüzü kalmayanların gözü, hep sana döner!”....
