Çay bardağında Bırakılan dudak payı
Kadar bile Uzak kalamam Gözlerine

Yakın olsun isterim Ellerime ellerin
Yanındaki beton binaya
Yaslanması gibi Köhne bir evin

Seni bir çivi Gibi çaktım
Çünkü beynime
Ve toplayıp
Bütün kerpetenleri Attım denize

Hoşgeldin gülüm, su gibi ömrün olsun,
Yangınlarıma sular yağdırdın,
Damla damla söndüm serinledim.
Onar onar saydığğım yıllarımı onardın,
Saat saat bulunduğum meçhulden gün yüzüne çıktım…
Günler gördüm gül yüzünde,
Gönlümün kapılarını sana açtım, çalmadan gir içeri diye.
Adıyorum sana onca kırık aşktan sonra arta kalanımı,
Temize çekiyorum sende büyün yalanlarımı…
Senin aşktaki kadrini bilmek için, önce kadersiz aşklardan gecmeli insan…
Eksiltip yoran bütün ayrılıklar,
Kavuşmalara giden yollara çıkar.
Vefayı bozada gülmeyi gülhanede unuttuğum garip bir zamanda çıkageldin…
Hoşgeldin, yitirilmiş sevgililer köyü coğrafyama,
Hoşgeldin, bir daha seversem namerdim sokağıma….
Hoşgeldin…
Bitti dediğim yerden başlıyorsun,
Dindi artık dediğim yerden oluk oluk kanıyorsun.
Beni en iyi sen tanıyor,sen anlıyorsun.
Ne hoş geliyor, ne hoş gülüyorsun…
En güzel renkleri komşu kızların gözlerinde gördüğüm solgun sarı bir zamanda çıkageldin.
Hangi yollardan uğradın durağıma?
Hoşgeldin, yitirilmiş sevgililer köyü coğrafyama,
Hoşgeldin bir daha seversem namerdim sokağıma…

Uğur Arslan

Çocuktum; Hep kardan adamlar süslerdi düşlerimi...

Büyüdüm; Hep kandan adamlar oydular yüreğimi

Çocuktum; Hep ölümsüz aşkları okurdum masallarda...

Büyüdüm; Ne aşklar satıldı o körkütük masalarda

Çocuktum; Şerefti itibardı bütün kapıları açan anahtar...

Büyüdüm; Hiçbir güç tanımadım para kadar

Çocuktum; Yaşam bir yağmur gibi düşerdi avuçlarıma...

Büyüdüm; Şimdi hep çocukluğum geliyor aklıma

Sakın; Sen büyüme çocuk!