Bir sabah olsa binbir umutla
Güneş bile açsa.. açmaz saçma

Bir gece olsa samanyolu hatta
Yıldız bile kaysa.. kaymaz saçma

O son sözü duymak bile fazla inan
İyi niyet değil şefkat değil nereden bu dil

Kendine iyi bak deme denmez saçma
Kendime bakarım elbet sen hiç korkma
Kendine kalıyor insan eninde sonunda
Sen bize iyi bak tanrım sevdalı kullarına

Herşeyi alma bir küçük eşya
Bırak bana yeter.. yetmez saçma

Dön gel uzatma hayat bu unutma
Zaman bile dursa.. durmaz saçma

O son sözü doğru sanıp kanmam inan
İyi niyet değil gerçek değil kimden bu dil

Olmadı,yaşanmadı...
Bir mutlu saniye qörmedi qözlerim
Özledim çok özledim...

Hani bi kere düşmüştüm ya
Parçalanmıştı yüreğim...
Hani sen toplamıştın ya
Peki şimdi nerdesin...

Kapılar kapandı bak işte
Yüreğim sıkıştı hüzünle
Sevincim içimde buz oldu
Kalakaldım öyle sessizce

Tanıdıktı yalnızlık oysa
Haklısın belki yolunda
Hazırdım bu kez mutluluğa
Nereden çıktı şimdi ayrılık?

Öyle boş öyle boş ki bu dünya
Güneşim sandım seni oysa
Girdabın içinde yaşarken
Yakamoz yakamoz çakar aklıma

Susadım sana tek bir nefeste
Yaşadım aşkımı bir heveste
Gözümün önünde durma n'olur
Yaşamak öyle zor ki bu bedende

Hadi yoluna eyvallah
Mutlu ol gülüm inşallah
Sen biten günün ardından
Bi başına kalma inşallah

Sil göz yaşlarını inan değmez bu aşka
Nasıl olsa bitecekti eninde sonunda

Kadere karşı gelinmez bir daha yazmak çocukça
Yazılan silinmiyor öğrendim sonunda
Kadere karşı gelinmez bir daha yazmak saçma
Alışırız bu ayrılığa zamanla

Hadi dön ve git beni unut
Zaten zordu biliyorduk
İmkansız bir aşktan mucizeler bekliyorduk

Bilki kolay değil ağlamamak
İnan çok zor dayanmak
Ölümüne sevsem bile
Güle Güle

Çocuk,
Sil yüzünden tüm yalanlarını bu şehrin,
Topla kalbini cadde cadde, sokak sokak.
Kazı ayak izlerini birer birer kıyı kaldırımlarından.
Bakma yüzlerine hiç, görme onları.
Çocuk, Bu kez ağlama. Bu kez Git.


Gölgeni, ismini sil yavaş yavaş.
Git derken bu kentten tükür yüzüne,
Yalnızlığımın.
Kalbini, kendini sök yavaş yavaş.
Git derken bu kentten sakın ağlama,
Sus.
Umut ne yaptı sana?
Bulut ne söyledi?
Unut ne varsa vazgeçtiğin..!

Yüzümde Korkularla,
İçimde çığlıklarla,
Kalbimde simsiyahlar.
Nereye gidiyorsun?

Yolları, duvarları geç yavaş yavaş.
Giderken bu kentten bir piç gibi bırak yalnızlığını.
Ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş.
Giderken, terk ederken savur yüzüne yalnızlığının.

Ve unut ne yaptı sana!
Unut neler anlattı.
Unut ne varsa vazgeçtiğin!

Yüzünde korkularla,
İçinde çığlıklarla,
Kalbinde simsiyahlar
Nereye gidiyorsun?

Hep bu şarkılarla,
Kıymetsiz dualarla,
Utanmaz bir yağmurla
Nereye gidiyorsun?

Yüzümde korkularla,
İçimde çığlıklarla,
Kalbimde simsiyahlar
Nereye gidiyorsun?

Bu sahte baharlarla,
Kıymetsiz dualarla,
Utanmaz bir yağmurla
Yine mi gidiyorsun?

Çocuk,
Her vedanın ardında bir bekleyeni vardır kimsenin bilmediği
Ve her gözyaşının altında bir dua kimsenin duymadığı
Çevir gökyüzüne başını.
Bakma arkana!
Daha sert basa basa, daha güçlü!
Anlat bu kara şehrin yollarına ak adımlarınla!
Gitmek yenilmek değil kazanmak da!
Gitmek gitmektir işte.
Hepsi bu.

Buz kesti yüreğim sen yoksun diye
Odamda öylesine tek başına
Dolanırım dururum gecelerce
Elimde senin resmin
Hani şu çerçevesiyle getirdiğin
Ve bir anı gözlerimde
Ιslanırken akan damlaların altında
Sıkıca sarılmıştın bana
Kulağına fısıldamıştım, hatırla
Sana benden, bana senden başka
Herkes yabancı, herkes el
Birgün ne olursa olsun
Ne yaşarsak yaşayalım
Asla birbirimizi bırakmak yok
Terketmek yok asla!
Ama şimdi bilmiyorum
Nerdesin, nerde