Alıntı:
[B]Alevilikte mücerretlik yoktur. Doğurganlık üretim paylaşım katılımcılık çoğulculuk özgürlük ve eşitlik temeldir. Hayat mücadeledir: Doğum evlenme ölüm yaşamın önemli birer evresidir.

Çorum Amasya Samsun. Ordu Yozgat Tokat bölgesinde “Su Selası”nda “Hitit gelenek ve göreneği” aynenAlevi inanç ve töresine geçmiştir. Malatya yöresinde mukim Alevi Kürt Atma Aşiretinde ölen Aşiret Reisi veya efradı ile bir zengin şahıs ise onun için Koç veya Teke Kurban edilerek 7 gün “ölü aşı” şöleni verilir ki bu da“Hitit gelenek ve göreneği”ndedini ayin töreninin bir ürünüdür. Atûfi Hayreddin Hızır’ın çiftliğinin olduğu ve bugün üç köyün bulunduğu yörede Hitit Höyükleri ve kalıntıları vardır. Hakk’a yürüyen bir kimse (kadın veya erkek) daha naaşı gömülmeden bir “Dar / Toprak Kurbanı” tığlanır. Ölen kişi fakir ise cemaat kendi arasında para toplayarak kurban keser ve borçlarını öderler. Cenaze evden çıkarken “Su Selası” denilendini törenle “Hüseyni makamında” Teslim Abdal’ın bir nefes söylenerek uğurlanır ve ardından bir barkaç / kova su dökülerek ölen şahıs “dar-ı bekaya” yolcu edilir.

Cenazenin defnedildiği (sırlandığı) günü akşamı ölen şahıs “Dâra Çekilir” ve “Ölü Dârı Erkânı ve Cemi” düzenlenir. Dersim bölgesinde ölü dârına “Meyyit Cemi” denmektedir. Samsun-Terme’nin Sivaslılar Köyü’nde kadınlar ayakta yas içinde çeneleri fındık çubuklarına dayalı olarak dara dururlar. Ölen şahsın musahibi ile birinci derecede ki akrabaları ilk gün dede tarafından batinen sorgulanır sorumluluk ve yükümlülük altına sokulurlar. Meftanın insanlara borcu-alacağı varsa ödenir. İncinen varsa rızalığı alınır. Ölen şahıs “kul hakkı”yla “dar-ı beka”ya gitmez. Bu dünyada aklanır-paklanır durulur-arınır ya da düşkün olarak gönderilir. Dede ölen insan için şu özdeyişi söyler: “Eğer önünde ki kadifeyse onu sen dokudun. Yok eğer Diken’se onu da sen diktin” bu çerçevede mevta sorulsun sorgulansın.

Birinci günü kesilen kurban pişirilerek “ölü aşı” yemeği verilir. 40. cı günü ise; “Dârdan İndirme Erkânı / Cemi” düzenlenerek “toplumdan rızalık” alınarak Hakk’a yürüyen dârdan indirilir. Kırkıncı günü yine yemek verilir. Bu cemde ölen şahıs aklanır ya da “ulu divan”a bırakılarak “uhrevi dünya”ya yolcu edilir.

Alevilikte 1- 40 gün arası geçen zaman aralığı “berzah alemi” olarak anılır kı; bu ölen şahsın son “görgü cemi”nin yapıldığı bir dönemi kapsar. Alevilikte ölüye telkin yoktur.
Ölen insan düşkünse “Dâr Cemi”düzenlenmez kurban da tığlanmaz yemeği yenmez. Şeklen / biçimsel / zahiren şeriata uygun cenaze namazı kılınarak toplumdan rızalık alınmadan defnedilir.

duslerforum.org [/B]

Alıntı:

Çorum Amasya Samsun. Ordu Yozgat Tokat bölgesinde “Su Selası”nda “Hitit gelenek ve göreneği” aynenAlevi inanç ve töresine geçmiştir. Malatya yöresinde mukim Alevi Kürt Atma Aşiretinde ölen Aşiret Reisi veya efradı ile bir zengin şahıs ise onun için Koç veya Teke Kurban edilerek 7 gün “ölü aşı” şöleni verilir ki bu da“Hitit gelenek ve göreneği”ndedin i ayin töreninin bir ürünüdür. Atûfi Hayreddin Hızır’ın çiftliğinin olduğu ve bugün üç köyün bulunduğu yörede Hitit Höyükleri ve kalıntıları vardır. Hakk’a yürüyen bir kimse (kadın veya erkek) daha naaşı gömülmeden bir “Dar / Toprak Kurbanı” tığlanır. Ölen kişi fakir ise cemaat kendi arasında para toplayarak kurban keser ve borçlarını öderler. Cenaze evden çıkarken “Su Selası” denilendini törenle “Hüseyni makamında” Teslim Abdal’ın bir nefes söylenerek uğurlanır ve ardından bir barkaç / kova su dökülerek ölen şahıs “dar-ı bekaya” yolcu edilir.
Cenazenin defnedildiği (sırlandığı) günü akşamı ölen şahıs “Dâra Çekilir” ve “Ölü Dârı Erkânı ve Cemi” düzenlenir. Dersim bölgesinde ölü dârına “Meyyit Cemi” denmektedir. Samsun-Terme’nin Sivaslılar Köyü’nde kadınlar ayakta yas içinde çeneleri fındık çubuklarına dayalı olarak dara dururlar. Ölen şahsın musahibi ile birinci derecede ki akrabaları ilk gün dede tarafından batinen sorgulanır sorumluluk ve yükümlülük altına sokulurlar. Meftanın insanlara borcu-alacağı varsa ödenir. İncinen varsa rızalığı alınır. Ölen şahıs “kul hakkı”yla “dar-ı beka”ya gitmez. Bu dünyada aklanır-paklanır durulur-arınır ya da düşkün olarak gönderilir. Dede ölen insan için şu özdeyişi söyler: “Eğer önünde ki kadifeyse onu sen dokudun. Yok eğer Diken’se onu da sen diktin” bu çerçevede mevta sorulsun sorgulansın.
Birinci günü kesilen kurban pişirilerek “ölü aşı” yemeği verilir. 40. cı günü ise; “Dârdan İndirme Erkânı / Cemi” düzenlenerek “toplumdan rızalık” alınarak Hakk’a yürüyen dârdan indirilir. Kırkıncı günü yine yemek verilir. Bu cemde ölen şahıs aklanır ya da “ulu divan”a bırakılarak “uhrevi dünya”ya yolcu edilir.
Alevilikte 1- 40 gün arası geçen zaman aralığı “berzah alemi” olarak anılır kı; bu ölen şahsın son “görgü cemi”nin yapıldığı bir dönemi kapsar . Alevilikte ölüye telkin yoktur.
Ölen insan düşkünse “Dâr Cemi”düzenlenme z kurban da tığlanmaz yemeği yenmez. Şeklen / biçimsel / zahiren şeriata uygun cenaze namazı kılınarak toplumdan rızalık alınmadan defnedilir.

Erzurumlu demişki,sen sene pişir,sen sene ye.(kendin pişir kendin ye)

Bu olayda onun gibi,ölen insanı,Dede nasıl oluyorda hem dara çekiyor hemde dardan indiriyor.
Ahiretle bağlantı kuruyor sanırım bu dede.
Giden gitmiştir,günahıyla sevabıyla, müsahibi veya yakınları bu kişinin hal ve hareketlerinden sorumlu değildir ki birde dede tarafından "batınen" sorgulansın.

Kurban kesmeyle,yemek vermeyle ,ölen kişinin günahları bağışlanabilir mi?

Ocak sahibi kimselere birşey diyemem ama bence dedeler önce kendi günahlarını affettirsinler.

Sonra haşa Allah'ın işine karışsınlar...

Ayrıca "görgü cem'i" nedir herhalde anlamını bilmiyor yazanlar veya uygulayanlar,ölen birinin görgü Cem'i yapılmaz,O Cem, insanlar yaşarken yapılır......

olacak şeymi bunuda ilk defa duyuyorum ölüyü dara çekmekte neymiş herhalde hiç bir inançta ölen kişi sorgulanmaz çünkü öldüğünde dünyadaki sorguları biter varsa öbür taraf oradaki sorgular başlar