Ali’nin Varlığı

Hakkın kandilinde gizli nihanda
La mekan elinde sır idi Ali
Küntü kenzin hep esrarı andadır
Dünya kurulmadan var idi Ali

Feriştahlar kendi nurundan oldu
Sen kimsin diye Cibril’e sordu
Cibril bilemedi kanadı yandı
Ol zaman kandilde nur idi Ali

Ol vakit ’Kün’ dedi dünya kuruldu
Ademi balçıktan yaptı yoğurdu
Kendi anasını kendi doğurdu
(Be) nokta altında bir idi Ali

Adem’in bezminden Şit’e erişti
Müminin evrakı ona karıştı
Ayin oldu Yasin ile görüştü
Evrakı ezelden dür idi Ali

Kur’an’da Ali’dir İncil’de İlyâ
Zebur’da Papa’dır Tevrat’ta Ulya
Yoktan var eyledi bu cümle eşya
Devrani kapında kulundur Ali

Mana eri bu yolda melül olası değil,
Mana duyan gönüller hergiz ölesi değil.

Ten fanidir can ölmez, gidenler geri gelmez,
Ölür ise ten ölür, canlar ölesi değil.

Gevhersiz gönüllere yüz bin söz söyler isen,
Hak'tan nasip olmasa nasip alası değil.

Yarin gönlü sırçadır, sakın ha kırmayasın,
Sırça sındıktan sonra bütün olası değil.

Çeşmelerden bardağın doldurmadan kor isen,
Bin yıl orda durursa kendi dolası değil.

Şu Hızır ile İlyas abıhayat içtiler,
Bu birkaç gün içinde bunlar ölesi değil.

Yarattı Hak dünyayı Peygamber dostluğuna,
Dünyaya gelen gider, baki kalası değil.

Yunus gözün görürken, sen bugünden hazırlan,
Gelmedi Hakk'a varan, geri gelesi değil.

Yunus Emre

Dün gün intizârım sana Kerbelâ,
Varalım İmâmı Huseyn aşkına,
Serden gayrı sermâyem yok elimde,
Verelim İmâmı Hüseyn aşkına
Ne hub öter şu seherin bülbülü,
Mani söyler iman ehlin kulları,
Taze açılmış Askeri’nin gülleri,
Derelim İmâmı Hüseyn aşkına
Rehber talibini arıkla getür,
Tamâm eyle eksik yerlerin yetür,
Rızâ lokmasını meydâna getür,
Yiyelim İmâmı Hüseyn aşkına
Kapuyu kakdı kırkların birisi,
Birisinden mest olubdur varisi,
Sarı kaya pâdişâhın korusu,
Konalım İmâmı Hüseyn aşkına
Şah Hatayi’m bu yola beli deyu,
Çağrışurlar Muhammed Ali deyu,
Cümlemiz bir ikrarın kulu deyu,
Varalım İmâmı Hüseyn aşkına

ŞAH HATAYİ

Zâhid Hû demeyi inkâr eyleme
Ne içün çağırır insan Hû deyu
Hû demenin aslı nedir nedendir
Eyleyeyim sana beyan Hû deyu

] Evvel Hû âhır Hû Allahu ekber
Sıfât-ı zâtında doğdu bir Güher
Muhammed Mustafâ Şah İmam Hayder
Oldu ol gevherden ayan Hû deyu

Aşkın tecellisi çün başa geldi
Gevher eriyüb deryâ cûşa geldi
Çerh-i felek anda çünbişe geldi
Dem bu demdir döner devran Hû deyu

Muhammed Hâtem-i Peygamber oldu
Ali cümle evliyâya ser oldu
Şah anda Cebrâil’e rehber oldu
Ol demde kuruldu erkân Hû deyu

Anlar gizli idi ol lâ-mekânda
Mustafâ Murtezâ bir idi anda
Lâfetâ okuyub karşu gelende
Yedi kez çağırdı sultan Hû deyu

Âşık ma’şÃ»kuna yâr yâre karşu
Nâz ü niyâz eder Settâr’e karşu
Nice yüz bin yıllar Didâr’e karşu
Baktılar kaldılar hayran Hû deyu

Bir üzüm dânesi ol şâh elinde
Kırklara verildi kısmet gününde
Hak Habibullah’a mi’rac yolunda
Şey’en lillâh dedi Selman Hû deyu

Ol üzüm dânesin getürdü Selman
Kırklar da ol demde olmuştu üryân
Muhammed şerbetten nûş etti ol ân
Sâki kadeh sundu peyman Hû deyu

Kırklar içti ol şerbetten mest oldu
Şâh-ı Merdân cümlesinden üst oldu
Setişpuş bağlandı kemer best oldu
Semâa girdiler üryân Hû deyu

Kırkların birine neşter uruldu
Aktı kan cümleden isbât olundu
Hak Muhammed anda mevcud bulundu
Hû Allah çağırdı irfan Hû deyu

Hû demenin aslı böyledir böyle
Zâhid nedir sözün gel beri söyle
Tasdik iman getür şehâdet eyle
Gel sen de bu renge boyan Hû deyu

Hatâyi bu meydan sarhoş olalı
Can gözü tecelliye duş olalı
Hak Habib aşkına yoldaş olalı
Hayâli gönlümde mihman Hû deyu

Şah Hatayi ]

] Cihan var oldukça Ali var olur. Cihan var olmadan da Ali var idi"
] Hz. Mevlana

Şah iki cihânın efdalidir
Allah’ın eli anın elidir
Ol söz ki zamâne heykelidir
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Olmak dilesen işin mülâyim
Olgıl Ali’nin işine kaim
Kim ehl-i Hak’ın dilinde dâim
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Ger diler isen olasın âdem
Halk içre ola sözün mükerrem
Yâd et ki duâ-yi ism-i a’zam
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Ol sırr-ı velâyet ü kerâmet
Hem sâhib hüner ü hem şecaat
Hakk’ı sevene kıla himâyet
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Evrâd-ı cemâd ü vird-i hayvan
Der rûy-i zemin çerh-i giyvan
Tesbih-i melek duâ-yi insan
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Sahrâda zebân-ı her giyâhi
Deryada hemişe zikr-i mâhi
Hâcet dileyende yâ İlâhi
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Mûr ü mekes ü tüyün ü zenbûr
Hüşyâr ü, divâne mest ü mahmûr
Her şâm ü seher dilinde mezkûr
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Her şey ki yarattı der dü âlem
Âdem demine be devr-i hâtem
Zikrinde hemen sabah ü ahşem
Allah ü Muhammed ü Âli’dir
*
İkbâl ü heme kemâl-i tâat
Envâr-ı hüdâ çerâğ-ı rahmet
Miftâh-ı kilid-i bâb-ı cennet
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Yazıldı veliler adı üzre
Cibril-i Emin kanâdı üzre
Zülfekar’mın fulâdı üzre
Allah ü Muhammed ü° Ali’dir
*
Kalkan-ı kazâ zamân-ı mühlet
Tir-i kerem u kemân-ı nusret
Ümmid-i cihan şefi’-i ümmet
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Her mu’tekifin gönlünde fikri
Sofilerin her zamanda şükrü
Gazilerin her gazada zikri
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Mü’minlerin oldu gamgüsârı
İsyan kışının güzü baharı
Arşın direği yerin karârı
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Feth-i şeref-i niifûs-i eyyâm
Zikr ü heves-i havâs ile âm
Nakş ü alem-i Düvazde imam
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Ya’kubü gamile ağladan zâr
Yûsuf’a veren cemâl-i ruhsâr
Hem od’u kılan Halil’e gülzâr
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Mü’mine nihâd-ı asl-ı iman
Hem def-i belâ-yi şerr-i şeytan
Hak’dan sebeb-i nüzûl-i fürkan
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Mazmûn-i ıbâdet-i şeriat
Matlûb-i irâdet-i tarikat
Maksûd-i hakayık-ı hakikat
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
*
Kamu kulunun ümidgâhı
Dünyâ ile ukbi pâdişâhı
Biçâre Hatâyı’nin penâhı
Allah ü Muhammed ü Ali’dir
**************
Mürebbinin musahibin aşkına
Gönlüme gözüme düşen Ali’dir
Yüreğim yaralı yaralar başlı
Ezelden seven sevişen Ali’dir
*
Ali’dir dünyâya edâyı veren
Ali’dir sofiye sevdâyı veren
Ali’dir Yezid’e gavgayı veren
Hakk’a vâsıl olan merdan Ali’dir
*
Mihr-i yâr’ı divlerin savaşında
Kendine bend etti on beş yaşında
Üç yüz yıldan sonra yedi yaşında
İfrit’in bendini çözen Ali’dir
*
Yedinci felekte arslan görünen
Hâtemin ağzına veren sır eden
Gelüb kırklar ile cemde bulunan
Cümlesine serdâr olan Ali’dir
*
Ali’dir cesedin kendisi yuyan
Yuyup kefeniyle tabuta koyan
Ali’dir devesin kendisi yeden
Hakk ile Hakk olan Arslan Ali’dir
*
Yâ Allah dedi de Düldül’e bindi
İşâret edince gün geri döndü
Yetmiş bin kâfir de hep dine geldi
Öğlenin vaktinde eren Ali’dir
*
Yıldırım gibidir Zülfikar yüzü
İmam Hüseyin’dir Ali’nin sözü
Zülfikar çekicek Necef denizi
Hikmetle kaynayub coşan Ali’dir
*
Şah Hatâyı’m eydür derd ile âhı
Diline vird etti ol Gani Şâhı
Lâmekân ilinin hem pâdişâhı
Mü’minlere Yezdan olan Ali’dir

Ali'nin sırrını Mustafa bildi
Ali'dir mâni-i Kur'an Ali'dir

Ceberutta odur bebr ü gazenfer
Melekût bağına gülşan Ali'dir

] Muhammed kim Ali bildi cihanda
Anınçün kâmil-i insan Ali'dir

O kim vuslat diler vahdet deminde
Ali'dir delili burhan Ali'dir

Ali'dir her gönülde biten esrar
Ali'dir hikmet-i Lokman Ali'dir

Ne kim var aşikâr gizli cihanda
Ali'dir cümlesi yeksan Ali'dir

Budur hemen arifler sohbetinde
Binişana heman nişan Ali'dir

Ali de daima Kaygusuz Abdal
Zira evvel âhır heman Ali'dir

Ali'yi sevenin hâk ol yolunda
Bilirsen derdine derman Ali'dir

Kaygusuz Abdal ]