"Bu dünyada adam oğluyum dersin,
Helâli, haramı durmayıp yersin,
Yeme el malını er geç verirsin,
iğneden ipliğe sorulur bir gün.

Gökte yıldızların önü terazi,
Ülker ile aşar gider birazı,
Yarın mahşerde de sorarlar bizi,
Hak mizan terazi kurulur bir gün."

Karacaoğlan

[COLOR=#818181][FONT=Open Sans] KUL HİMMET SÖZLERİ

Ali Çağırır (Yolcu Oldum)

[COLOR=#818181][FONT=Open Sans] Yolcu oldum yola düştüm
Yollarım Ali çağırır
Bülbül oldum güle düştüm
Güllerim Ali çağırır

[COLOR=#818181][FONT=Open Sans] Bir zaman turapta yattım
Türlü çiçeklerden bittim
Arı ile çok bal yaptım
Ballarım Ali çağırır

[COLOR=#818181][FONT=Open Sans] Bulut oldum göğe ağdım
Yağmur olup yere yağdım
Coşkun coşkun ben kaynadım
Sellerim Ali çağırır

[COLOR=#818181][FONT=Open Sans] Haneye mihman gelmişim
Kah ağlayıp kah gülmüşüm
Bahr-i ummana dalmışım
Göllerim Ali çağırır

[COLOR=#818181][FONT=Open Sans] Kul Himmet’im aşka düştü
Aşk deryası boydan aştı
Virdimiz Ali’ye düştü
Dillerim Ali çağırır

Dostum Muhammed'dir hak habibullâh,
Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.
Cihâna geldiler sırr-ı sırrullâh,
Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Hasan Muhammed'dir, Hüseyin Ali.
Şah İmam Zeynel'e demişiz beli.
Muhammed Bâkır'ı sevdik ezeli.
Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Enbiyâ, evliyâ onlara âşık.
Verdiler ikrârı oldular tanık.
Hak mezhebi İmâm-ı Cafer-i Sâdık.
Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Mûsâ-iKâzım'dan kuruldu erkân.
Şah İmam Rızâ'dır pir-i Horasan.
Taki ile Naki mümine imân.
Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Hasan ül Askeri server-i âlem,
Muhammed Mehdi'dir sâhibul kerem.
Genc Abdâl zikret dilinde her dem.
Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Genç Abdal

Dört duvar içinde olsa mekanım
Taşrasından esen yel bana neyler
Yanımdaki sudan korku çekerim
Uzakta çağlayan sel bana neyler

Mekanım balçıktır üstadım Ali
Muhammet nesline demişim beli
Çekerim gayreti sürerim demi
Ben haktan korkarım el bana neyler

Dünyada gerçekler katara uydu
Aşk ile muhabbet ikrarın bendi
Pirimden almışım hayır gül bengi
Haramili olan bel bana neyler

Teslim Abdal eydür gözler kanlı yaş
Aradım bulmadım bir sevdasız baş
Herkesin ameli kendine yoldaş
Haramzade olan kul bana neyler

Teslim Abdal

Anka kuşu yüksek uçar havaya
Şeytandır gönlünü yüksek götüren
Yüksek gönül çadır kurmaz ovaya
Turab imiş şu enginlerde yatan

Yüksek gönül uçar alamaz payı
Herkes kendi aklına demiş iyi
Dört kitabın hatmin bilirim deyi
İblis olmuş doğru yola gitmiyor

Varlık ile benlik temel tutmuyor
Firavun olmuş doğru yola gitmiyor
Ne kadar çok bilse fayda etmiyor
İstektir âdemi hakka yetiren

Ahmet Yesevi’nin zatı uludur
Ali Haydar gerçeklere velidir
Nuru Cemal bize kısmet dağıtır
Gördüm efendimin yeşil elini

Şeytan lâin pek çok ilim bilirdi
Melekler ondan sabakın alırdı
Şeytanın özüne benlik gelirdi
Ol zaman boynuna taktılar toku

Dedeler de doğru yolu sürmüyor
Kör olmuşlar Ali oğlun görmüyor
Ahmed-i Cemal’a beyan vermiyor
İnkâr geliyorlar Ali soyunu

Hak için çekilen emek zay olmaz
Benim yârim nadanlara pay olmaz
Dünya malı bir tel ile tay olmaz
Kantara vursalar dünya malını

FEDAİ turaptan özün kaldırma
Şahinin avına karga saldırma
Boğulursun pek derine daldırma
Mümindir mürşide ikrar getiren

Fedai Baba