Hırıl hırıl hırlasınlar
Bize taş atıp ürenler
Eşek olsun zırlasınlar
Bize taş atıp ürenler

Bir keleşde uşak olsun
Çingeneye kuşak olsun
Malatya'ya eşek olsun
Bize taş atıp ürenler

İçi dışı soğuk olsun
Didilenmiş kavuk olsun
Eğribük'e tavuk olsun
Bize taş atıp ürenler

Kilisede puta dönsün
Ters nallanmış ata dönsün
Uyuz olmuş ite dönsün
Bize taş atıp ürenler

Teslim Abdal der, onmasın
Dünyada murat almasın
Ahrette iman bulmasın
Bize taş atıp ürenler

Teslim Abdal

GEL GÖNÜL KİMSENİN AYBINA BAKMA

Gel gönül kimsenin aybına bakma
Hazer kıl sevdiğim değme gönüle
Arif ol cihanda bir gönül yıkma
Hazer kıl sevdiğim değme gönüle

] Daim aşk atına bin de atlı gez
Edep öğren erkan öğren otlu gez
Gönül yıkma halk içinde tatlı gez
Sakın ey sevdiğim değme gönüle

Yoldaş eyle iman gibi dostunu
Amel kazan aramazlar aslını
Turap ol ki çiğnesinler üstünü
Hâk ol ey sevdiğim değme gönüle

Cihad eyle ki günahların tartasın
Bir amel kazan ki Hakk'a yetesin
Şar gibi her gördüğün örtesin
Pir ol ey sevdiğim değme gönüle

KUL HİMMET dilimde zikrim Muhammed
Aşk dolusun içtim Hüda'ya minnet
Dinar ile satın alınmaz cennet
Hazer kıl sevdiğim değme gönüle

Kul Himmet

Yerde insan gökte melek yoğuken
Kudretinden bir nur indi süzüldü
Cümle mahluk kandildeki nur iken
"Ayın" Ali "Mim"Muhammed yazıldı

0 dem yaratıldı dev ile peri
Kaftan Kafa hükmederdi herbiri
Vardı hem onların bir sultanları
Gayet pehlivandı zor bazu idi

Üçyüz elli batman gürzü çıkardı
Uzun kargı kûh-i Kafi yıkardı
Cümle dağlar onun havfin çekerdi
Yedi iklim dört köşeye zar idi

Üçyüz aitmiş arşın idi kameti
Hiçbir kula benzemezdi heybeti
Yetmiş yedi arşın idi sıfatı
Bakınca mağripten maşrık düz idi

Kaf dağında bir bağ vardı hurmadan
0l vakit yok idi dünyada insan
Gördü bağ içinde bir tane civan
Şad ü hurrem olup gayet sevindi

Nigâr mısın deyip sundu elini
Benliğinden geçti sindi halini
Özge bilemedi hiç ahvalini
Tezden hemen yüz üstüne yıkıldı

Yedi günden sonra buldu özünü
Eli bağlı kan doldurmuş gözünü
Sultan Süleyman'a vurdu yüzünü
Süleyman'sın şu bendini çöz indi

Süleyman der kim bağladı elini
Kaddin hilal olmuş bükmüş belini
Kim eyledi sana bunca zulümü
Hakk'ın emri böyle imiş gez indi

Dev de der ki beni bağlayan uşak
Akıl baliğ değil on iki ancak
Bir darp ile beni eyledi helak
Yavru şahin gibi uçtu süzüldü

Süleyman der biz bu sırrı biliriz
01 işi tutanı biz de severiz
Sanma senin ellerini çözeriz
Elin bağlı bin yıl dahi gez indi

Dev de der ki âhirinde n'olacak
Bu dert bize kıyamete kalacak
Süleyman der Muhammed var gelecek
Âhir zaman yakın derler sezildi

Nice bin yıl geçti nice bin saat
Yer duruldu karşı geldi yedi kat
Zahir oldu Ali ile Muhammed
Karşısında dev dirildi dizildi

Mekke Medine'nin halkı duruştu
Devi görenlerin tebdili şaştı
Kabe'nin üstüne gölgesi düştü
Kamu görenlerin benzi bozuldu

Yedi iklim padişahı geldiler
Geldiler de taraf taraf kondular
Tezden Muhammed'e haber verdiler
Gelince bir haber al gel tez dedi

Muhammed der dev'e nerde bağlandın
Adın nedir bunca nerde eylendin
Süleyman Nebi'ye Nuh'a varmadın
Elin bağlı bin yıl dahi gez indi

Dev de der ki yüzbin adım atladım
Kaftan Kafa kadar hükmeder idim
Süleyman Nebi'ye Nuh'a uğradım
Ne yaram öğündü ne bağ çözüldü

Yüz yiğirmi dörde verilmez adet
Bunca peygamberden bulmadım medet
Eleman mürüvvet kıl ya Muhammed
Kuşça canım kafesinden süzüldü

Süleyman'dan haberini alın mı
Kaftan ırak yollarından gelin mi
Görünceğiz sen oğlanı bilin mi
Eğlenme de şu orduyu gez indi

Büyük küçük bu haberi duydular
Dellal koyup çarşı çarşı sordular
Cümlesi de derildiler geldiler
Hepsi devin karşısında dizildi

Nice günler geçti aylar savuştu
Dert ehli de dermanına kavuştu
Bunca insan tekçe tekçe buluştu
Gümanım kalmadı umum üzüldü

Dev de der ki beni aldı bu merak
Gelemem bir dahi menzilim ırak
Aradığım oğlan hurdadır mutlak
Yana yana şu vücudum köz oldu

Muhammed der deve dava eyledin
Bunca halkı bir araya derledin
Oğlan burda sen oğlanı görmedin
Elin bağlı bin yıl dahi gez indi

Dev de der ki sanman beni deliyim
Kaftan ırak yollarımdan gelirim
Görünceğiz ben oğlanı bilirim
Kaşlarında mim duası yazılı

Hak emriyle gökten Cebrail indi
indi de namına sultanı sundu
Allah Muhammed'e selâm gönderdi
Muhammed'sin dev bendini çöz indi

Muhammed Selman'a gel dedi geldi
Âleme bir nurdur balkıdı doğdu
Selman'ın donunda Ali'yi gördü
Dev Muhammed hırkasına sarıldı

Dev de Muhammed'e söyler pusudan
İşte ellerimi bağlayan oğlan
Yerde insan gökte melek yoğuken
Duyar idim çok dev başın keserdi

Ali devin kusuruna kalmadı
Kimi inandı da kim'inanmadı
Tâ elesten ikrar veren dönmedi
Münkirin gönlüne lanet yazıldı

Büyük küçük bu haberi işitti
Ali'nin sırrına kim erdi yetti
Dev müslüman oldu sılaya gitti
Cemaat dağıldı alay bozuldu

Kul Himmet Üstadım dediğim neden
Gitmiyor sevdası bir dem serimden
İkrarlık güderek elest deminden
Hakk'ın ismi kalbimize yazıldı...

Salma dil gemisin engine aşık
Erenler aşkına payan bulunmaz
Her yerde keşfetme sakın hakayik
Anı fehmeyliyen bir can bulunmaz

Arifin halini tarif ne hacet
Efsane sözlerden eyle feragat
Kande göster bana sahip keramet
Ali çoktur Şahımerdan bulunmaz

Muhtefi oldular alemde erler
Kıymetsiz olmuştur ilmü hünerler
Her kime sorarsan arifiz derler
Benden özge baktım nadan bulunmaz


Türabi cihanda olduk serseri
Fehmeden kalmamış dürrü gevheri
Kimsenin kimseden yoktur haberi
Böyle acaip seyran bulunmaz

Turabi Baba

Genc Abdal

Yoğ iken yer ile gökler ezelden
Kudret kandilinde pinhan Ali’dir
Kün deyince bezm-i Elest’den evvel
Alemi var eden sultan Ali’dir

] Cebrail’e sordu Muhammed bunu
Nice bin yıl evvel kurdu oyunu
Magribden maşrıka kudret topunu
Atan Muhammed, tutan Ali’dir.

Muhammed Ali geldi dünya yüzüne
Zülfikar’ı çekti kavga yüzüne
Kafirler içinde hava yüzüne
Mancınıkla kendin atan Ali’dir

Binince Düldül’e Hayber’e gitti
Yel gibi o anda menzile yetti
Kafirlere hüner, heybet gösterdi
Kendini kul diye satan Ali’dir

Müminler sırrını ilden sakınır
Kendin bilmezlere sözüm dokunur
Genc Abdal dört kitapta okunur
Evvel-ü ahır-ı destan Ali’dir ]

’Gönülde gizli mâna yazılıdır, dile gelmez. Bu mâna ancak gönülü yol bulana feth olur. Gönül bahrinde yol bulan, ne inci isterse dalıp çıkarır. Gönlü bırakıp sûrete bakanlar, gaflet ipini boyunlarına takmış olurlar’

(Kaygusuz Abdal)

Sefil Ali

Gayriye nazar kılma âdeme bak
Nefsin öldür vech-i ferman sendedir
Vücudun Mushaf-ı kübra iyi bak
Cemale bak nur-u Rahman sendedir

] Tefekkür eyle ki ezel ne idin
Sulb-u pederinde bir meni idin
Hakk’a mirat oldun bir izi idin
Her ne ki ararsan cümle sendedir

Her ne yaratılmış kevn-ü mekânda
Pak eyle kalbini kalma gümanda
Gayriye nazar kılma cümlesi sende
Sebb-ül mesan ümm-ül Kur’an sendedir

Ol Hakk’ın vücudu genc-i pinhandır
Her zerre varlığın delil burhandır
Yine bu hazine sende ayandır
Künt-ü kenzi mahfi Allah sendedir

SEFİL ALİ’m ikrarım Ali evlada
Şahadet getirmişim kalu belada
Maksadım haşrolmak taht-ı livada
Çünkü iman ikrar biat sendedir