ÖĞRETMENİM


Bana neler öğretmiştin
Unutmadım öğretmenim
Ama gel gör yine adam
Olamadım öğretmenim

Ezberledim hep dersini
Yaşattılar hep tersini
Mutluluğun adresini
Bulamadım öğretmenim

İnsanlığın adı para
Bu hayatın tadı para
Ne gerek var kitaplara
Anlamadım öğretmenim

Hani doğru bükülmezdi
Hani haklı ezilmezdi
Hani dağlar yıkılmazdı
Yıkıldım öğretmenim

Defter başka kalem başka
Yaşadığım alem başka
Şöyle güzel gerçek aşka
Düşemedim öğretmenim

Saygı dedim anlayan yok
Vefa dedim tanıyan yok
Dostluğu da bir bilen yok
Göremedim öğretmenim

Her şey yerli yerinde mi
Bütün sırlar derinde mi
Suç bende mi evrende mi
Bilemedim öğretmenim

Sakın gitmesin ağrına
Bir hevesim yok yarına
Utanacımdan mezarına
Gelemedim öğretmenim
Affet beni öğretmenim

BOŞ BIRAKTIN


Aşkımıza ödül diye
Yüreğimde taş bıraktın
Gidiyorken imza diye
Gözlerimde yaş bıraktın

Hayatımda ne tat ne tuz
Sensiz odam buz kesti buz
Gecelerim hep uykusuz
Sol yanımı boş bıraktın

Mutlu musun oralarda
Olamadık bir arada
Sen gideli buralarda
Boynu bükük baş bıraktın

Neden bitti niye küstük
Diken oldu yatak yastık
Sen gideli yüzü asık
İki çatık kaş bıraktın

Günüm kara gecem kara
Mahkum ettin dört duvara
Kavuşmadan ilkbahara
Dört mevsimi kış bıraktın..

SÜRGÜNÜM


Her gün yeni bir yangında hayatım
Acılardan acılara sürgünüm
Sende başlar sende biter isyanım
Yalnızlıktan yalnızlığa sürgünüm

Ateş olsan duman olsan kar etmez
Giden gider yollar geri getirmez
Bu talih de seni bana yar etmez
Ayrılıktan ayrılığa sürgünüm

Işık seçtim gözlerini gönlüme
Yorgan gibi çekip gittim üstüme
Kimliğimden adresimden kime ne
Sokaklardan sokaklara sürgünüm

Yetmiyor ah isyanlarım yetmiyor
Dağda sürgün taşta sürgün bitmiyor
Hasret bana pusu kurmuş bekliyor
Gecelerden gecelere sürgünüm.

HAKKIN YOK


Sevmeyi bilemedin
Sevilmeye hakkın yok
Gün sayıp beklemedin
Özlenmeye hakkın yok!

Sevdamla coşmadın ki
Dağ deniz aşmadın ki
Umutla koşmadın ki
Kavuşmaya hakkın yok!

Hakkın yok bir tek söze
Konuşmaya hakkın yok
Taştan farksız o kalbi
Taşımaya hakkın yok!

Aşk nedir bilmedin ki
Sevildin sevmedin ki
Mutluluk vermedin ki
Mutluluğa hakkın yok!

Anlarsın bir gün gelir
Bunu her seven bilir
Terkeden terkedilir
Ağlamaya hakkın yok!

ÖLDÜRÜR BU ŞEHİR


Her nereye baksam sana benziyor
Öldürür bu şehir beni öldürür
Çıldırmak iş değil deli ediyor
Öldürür bu şehir beni öldürür!

Çekil de git diyor içimden bir his
Dört yanım karanlık dört yanım is
Seni mi saklıyor bu duman bu sis
Öldürür bu şehir beni öldürür!

Nereye sarılsam taş gibi ağır
Bu şehrin yüreği kulağı sağır
Ya beni kurşunla ya beni çağır
Öldürür bu şehir beni öldürür!

Senden bir eser mi bu çatık kaşlar
Bu gülmeyen yüzler bu mağrur başlar
Bir insan bir ömrü böyle mi yaşar
Öldürür bu şehir beni öldürür!

Sen gittin kurudu bütün çeşmeler
Işıklar kesildi karardı her yer
Sanki yas tutuyor benle beraber
Öldürür bu şehir beni öldürür!..

HATIRALAR..


Sen gideli buralardan
Yakar beni hatıralar
Sımsıcak bir yorgan gibi
Sarar beni hatıralar

Unutamam ne yapsam da
Ansam da bir anmasam da
Gece gündüz her anımda
Sorar seni hatıralar

Yalnızlıktan suskun gibi
İkimize küskün gibi
Bazen deli kurşun gibi
Vurur beni hatıralar

Takvimdeki yıllar gibi
Seni alan yollar gibi
Fincadaki fallar gibi
Bulur beni hatıralar.

AĞIR YARALI


Beni ta kalbimden vurdu gidişin
Bütün umutlarım ağır yaralı.
Aklımdan çıkmıyor veda edişin
Büyün duygularım ağır yaralı.

Aşkımız verirken en son nefesi
Yıkıldı gönlümün sevda kalesi
Sırtımda sanki bir bıçak darbesi
Bütün anılarım ağır yaralı.

Dünyayı başıma yıkmışcasına
Bağrıma kurşunlar sıkmışcasına
Sanki bir savaştan çıkmışcasına
Bütün anılarım ağır yaralı...