alirengi yazdı:[B]Muhsin can öncelikle hoşgeldiniz haftanın konuğu bölümüne..

benim size birkaç sorum olacak..

-Avrupada yaşayan Alevi gençleri sunni insanlarla evliliğe kesinlikle karşı çıkarken avrupalı yani hristiyanlarla evlenmeyi çok daha normal görüyor..bu konuda neler düşünüyorsunuz..?

-Eğer elinizde bir şans olsaydı dünyanın neresinde yaşamak isterdiniz..


cevaplar için şimdiden teşekkürler Muhsin can..[/B]

[COLOR="DarkSlateBlue"]
Sevgili -Alirengi- kardeşim Avrupadaki gençlerin evlenme konusu ile ilgili cevap verebilmem için önce türkiyeden başlayalım.

Türkiyedeki Medya TV kanalların bir kismi gördügümüz kadar tam bir Horuz,tavuk kümesi halıne gelmiş, yanı kocasını aldatanlar,karısını aldatanlar
Dunya evine girmekden bıkmayanlar ,durmadan yeni eş peşindeler. ve akşama kadar televızıyonlar bakal dükanına döndü.

Aldatma kelimesi ,bildiğimiz gibi, Zina, tecavuz, günah, suç manasındadır.
Malesef Medya sayesinde bu - Aldatma mesleyi - oldu.
yaşadıgımız asrın son meslek dalı olacaga benziyor. Ahlak giddi Aldatma geldi.

şimdi türkiyede bunlar yaşaınırken , Avrupadaki Gençler ne yapsın.
Avrupadaki bir gencin veya bir insanın Baglanacagı bir inanci olmassa, kültürü olmassa, Ahlakı deyerleri olmassa, Aile bagı olmassa , bu ınsanlar sonunda gidip Sarı saçlılara baglanmarı normal sayılıyor artık.

hırıstıyan bir ülkede artık ınsanlar rahatca ıstedıyını yapmakda kanun önünde sebestler 18 yaşı demek istediğiyini yapmak demekdır avrupa da.
Eyer bu - olmassa- kelimesi oldukca. Yabancılarla evlenme giddikce çogalacaga benzıyor malesef.

Yanlız Evlenme kelımesı avrupada deyerını kaymıdiyor, insanlar artık Dost hayatı yaşamak istıyor,çünki Artık kımse Aldatma kelimsinin sonucunda boşanma
mesraflarından başi derde girmiyor.
Bizim gençelerde artık bizim olmakdan çıkıyorlar, Dünyada bozulan toplumların
pisliklerınden küçük bir örneyını yazdım.

2- DÜNYADA TEK ISTEDIGIM YER YAŞAMAK İÇİN , PİRİMİN MAKAMIDIR.

Muhsin abiciğim sorulabilecek bütün soruların hemen hemen hepsi sorulmuş ve ne yazık ki bana soru kalmamış Ben de diyeyim ki; Zöhre Ana'mı tanıdıktan sonra hayatın sanıyorum daha güzel devam etmiştir, acaba tanımasaydın hayatta nelerden mahrum kalacaktın? Hangi duyguların eksik kalacaktı ve yaşayamayacaktın? Şimdiden teşekkür ediyorum...

[quote=haticetül kübra]konuga genelde kibar davranılır benim iki katımdan fazla ömürdesiniz müsadenizle ben insanların aslını inkar etmesini şahsen pek hoş bulmuyorum



----------------- --------

adgan yazdı:Sevgili BÜYÜK-DEDE belli ki hoş sohpetli bir insansınız. Bu yönünüzü çok takdir ettim. Güzel bir sohbet ortamı olmuş. Taki bazı arkadaşların sizin bir alevi olarak sünni köyünde doğmuş olmanızı yanlış anlamasına kadar ... Size sorum şudur;
Köyünüze hiç gittiniz mi? Köyünüzdeki Alevilerin inançlarını yaşama şekli şu anda ne durumda. Sünnileşmişler mi? Yoksa halen Alevilik yolunu doğru sürdürüyorlar mı?

Sevgili -adgan- kardeşim bu soruyu sordugun için çok memnun oldum .

okulda muzik dersinde, Orda bir köy var uzakda, bizim köy, gitmesekde ,gelmesekde , O köy bizim köy dür. derlerya iş de orası dünyaya geldigim kapidır.

Ben bizim köyden deyilde ,bizim aslımızdan başlayalım, Benim dedelerim Anlatırlardı bizim aslımız musul ,kerkük den gelme. yani süriye kökenliyiz

musuldan, zamanında bingöle göçmüşler, ordada yıllarca kaldıkdan sonra bütün aile erzurume göç etmişler osmanlı savaşları nedeniyle, ve o zamanın şartları öyle gerektırıyormuş. Babamin dedesi şöyle bir olayı anlatmış . Savaş zamanında büyük Dedemın Babasi çocuk ken çok hasdaymış ,savaş zamanı oldugu için babası yolda bir taşin altına koymuş dönüşde alırım diyerek bırakmış .
Aradan bir zaman geçdikden sonra babası geri geliyor ve çocugun yaşayıp yaşamadıgını öğrenmek ıster ve o taşin oldugu yere gider 4-5 yaşlarındaki çocugun otu rmuş bir şey yedıgını görünce yanına varır, ve çocugun yanında
bir torba ıçınde sıcak ekmek oldugunu görür, ( bizde kete derler) ve ogluna sorar bunu sana kim verdi, hasta olan çocuk ,iyleşmiş halde cevap verir .
Bunları bana bir atlı sakalı dede getırdi verdi ve arkamada vurdu giddi.
o aman büyük dedem boz atlı hızırın oldugun anlar veçocugu alır yola düşer.

Büyük dedem 8 kardeşmişler 4 kız 4erkek ,savalarda bingöl den göç ederek erzurumun içine ve dişina ayrı ayrı yerleşmişler kardeşlerden biride benim dünyaya geldiğim köye yerleşmişler.ama köyde sayılmasmış o zamanda
bir kaç evden ibaretmiş ve zamanla göçler sebemi ile köy büyümüş biz alevi ailesi olarak tek kalmışiz,ve kendilerini mecmuri gizlemek zorunda kalmışlar o zamanınş Şartlarına göre.Anne tarafı erzurumun içinde kalmiş devamlı , diyer kardeşler erzurumun diyer köylerıne dagılmışlar ve yollarını sürdürmüşler
yıllarca.
1980 yılından sonra benim Akrabalrım dan erzurumde, köyümde kımse kalmadı , ıkı ailden başka hepsi göç ettıler İzmıre,izmıt te,istanbola, bursaya, ankaraya, ve Avrupaya almanya,
horlandaya. son 5 yıl önce gıttım dogdugum köye ,çok moderın olmuş, çünki askeri bölge idi , köyün çecresi askeriya ile kaplı bir yer. nufusu yüde 95 sünni
vatandaşın yaşadıgı yerdır. Biz köyün en eski ailesi oldugumuz için herkes bize saygı gösterırdi.

figen yazdı:Muhsin abiciğim sorulabilecek bütün soruların hemen hemen hepsi sorulmuş ve ne yazık ki bana soru kalmamış Ben de diyeyim ki; Zöhre Ana'mı tanıdıktan sonra hayatın sanıyorum daha güzel devam etmiştir, acaba tanımasaydın hayatta nelerden mahrum kalacaktın? Hangi duyguların eksik kalacaktı ve yaşayamayacaktın? Şimdiden teşekkür ediyorum...

Sevgili -figen bacim, pirimi tanımak çok kolay olmadı, yıllar sürdü. çok şükür sizler gibi bende sonun da Ali Şahim, Pirime Zöhre anama kavuşa bildim. Bu yüce kapı, benim dünyaya ikinci doğumum sayılır.

Eyer Pirimi tanımasaydım, önceki hayatım devam ederdi, yanı çok şeylerden mahrum kalarak sürer di.

Pirimi tanıdıkdan sonra, inanç yönünden büyük deyişim oldu, sifirdan başladım
Gerçekleri öğrenmeye. Dünyada tek Bağlandığm kapı oldu.

Özel hayatımda şimdiye kadar bir deyişim olmadı. olan ise benim tek kalmam oldu.
yanı inancimi ,içimdeki bu güzellikleri ,bu forumdan başka kimseyle paylaşamadım şimdiye kadar. kendi evimde olsun,çevremle olsun , akrabalarımla olsun malesef kimseyle paylaşamdım ,günlerim hep yanlız başima geçiyor.
çok çok üzgünüm ,Etrafımdakınlar kafir olmuş ,pirime ınanmıyorlar.

Sevgili -figen bacım dünyada en büyük acı, bir insan eyer hiç bir şeyini payalaşamıyorsa ,bundan daha kötü ne olabirlir.

Sevgili Muhsin Can Katılımın ve verdiğin cevaplar için teşekkür ederiz.

Bende sizlere çok teşşekür ederim , göstermiş oldugunuz ilgiden dolayı.
İsterdim az yazayım ,ama hayat şartlari insanın dili oluyor, konuşmamak elde deyil, bir gün gelir unutulur gideriz. önemli olan saygı ,sevgidır.