Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya...
En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur.
Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir.
Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe!
Işte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz,
nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır.
Gözleri buğulanır kadının sonra.Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte...
Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır..Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın.
İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli...
Ve kadın ağlar; hem de çok!
Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar.
Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü...
Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri.
Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler. İçlerindeki zehirdir onları öldüren!..
Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki!
Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları. Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca ağlarlar.
Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler.
Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini.
Sapan ruhlarındoğru yolu bulması da yeni acılar demektir.
Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı...
Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında.
Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür.Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden...
Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan...
İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye;
hepsi kariyer derdinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar.
Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok
ağladılar ki! Artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar. Çünkü biliyorlar ki
sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman!
Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların. E o zaman niye sarılsınlar ki!
Niye sarılalım ki!
Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur.
Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.Bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır.
Bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır.
O da kim, ne diye sormayın artık...
Çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!

Yılmaz Erdoğan...

[FONT=Book Antiqua] Bir kızım olsun istiyorum!!!...

[FONT=Book Antiqua] Yaşadıklarıma, yaşayabileceklerime inat.. Kendim için. Hayata inat.

[FONT=Book Antiqua] Bir kızım olsun istiyorum..Asla kullanmadığım tokaları, kurdelaları alıp takacağım, uzun dalgalı saçlarını okşayacağım, güzel dügme gibi burnunu öpeceğim, tahammülümü bile zorlayacak kadar rüküş, volanlı, ayrıntılı elbiseler, tişörtler, etekler giydireceğim, nefret ettiğim o pembenin her tonuna boğacağım, boncuklarla, payetlerle, simlerle süsleyeceğim. Sonra da karşısına geçip o güzelliği resim gibi seyredeceğim..Makyaj yapmasına izin vereceğim. Ki anasına benzeyeceğini bildiğimden olsa gerek herşeyin ona yakışacağından emin olarak... Çuval bile giyse, asaleti ve zerafeti ile onu taşımayı bildiğini bileceğim. Gözlerinde, bedeninin de beni göreceğim..


[FONT=Book Antiqua] Bir kızım olsun istiyorum...Kollarımla sımsıkı sarılmak ona, sıcacık bedeninin kıvranışlarını sarmalamak, o minik ellerini, parmaklarını, ensesini öpmek, avucunun içine binlerce öpücük sığdırmak, sert yanaklarını , omuzlarını, kollarını, bacaklarını ısırmak istiyorum.. Doya doya o güzel kokusunu boynundan koklayacağım. Düşüncesi ile bile kendimden geçiyorum...


[FONT=Book Antiqua] Bir kızım olsun istiyorum....Sadece doğmasına değil; büyümesine, gelişmesine, aşklarına,
[FONT=Book Antiqua] gülümsemelerine, ağlamalarına, çocuklarını sevmesine eşlik edebileceğim; oğullarımın yerini, kaderini ve en önemlisi de tıpkı ben gibi anasının yazgısını paylaşmayan bir kızım olmasını istiyorum...


[FONT=Book Antiqua] Her ne kadar bana hayatın sert, kırıcı ve affetmeyen olduğu söylense de, ben hala, ona dair esen deli rüzgarlarının kıyısında durmuş dileklerde bulnuyorum..


[FONT=Book Antiqua] Yakarıyorum Tanrım’a. Bu diğer zatlar gibi inkar etmektense, içinde ki şeytanıyla uyum saglayabilmiş olan kulunu duy!! Duy ve dualarını kabul et... Ki sen daima onu seven, kollayan ve tek dostusun.. Ey yukarıda ki.. Sen.. Tanrım.. Duy beni!!.. Ki duyduğunu biliyorum...Bir kızım olsun istiyorum....