[B]Susanna Tamarro ' nun Yüreginin Götürdügü Yere Git adlı kitabından bazı kesitler sunuyorum ;[/B]


s.23
Ne yazık ki sabun köpüklerine takılıp havalarda uçmuyoruz mutluluk içersinde; yaşamlarımızda hep bir önce ve sonra var ve bu önce ile sonra, bir av üzerine atılan bir ağ gibi konuyor üzerimize. ... Bir zamanlar okuduğum bir Hint kitabına göre bütün güç kaderin elindedir, irade gücü yalnızca bir bahanedir. Bunu okuduktan sonra içimi müthiş bir huzur kaplamıştı. Ne var ki ertesi gün birkaç sayfa okuyunca, kaderin geçmişteki davranışlarımızın bir sonucu olarak oluştuğunu, kaderimizi kendi ellerimizle bizim çizdiğimizi gördüm. Böylece baslangıç noktasına geri döndüm. Bu düğümün çözüm noktası nerededir diye sordum kendime. İpin hangi ucu çözer yumağı? Bir ip mi yoksa zincir mi söz konusu? Kesilip koparılabilir mi, yoksa bizi sonsuza dek sarıp sarmalar mı?

s.49
Yoldaki kavşaklarda başka yasamlarla karşılaşırsın, onları tanıyıp tanımamak, derinine yaşamak ya da es geçmek yalnızca bir anlık karar sonucudur; bunu bilmesen de dümdüz ilerlemekle sağa sola sapmak söz konusu olduğunda genellikle senin varlığınla, ve yanında olacak kişinin yazgısıyla oynanmaktadır.

s.69
Böyledir bu dünya, yaşam cömertlik ister: İnsanın kendi içindeki karakteri yetiştirmesi, ama bunu yaparken de çevredeki hiçbir şeyi algılamaması, hala soluk alsa da ölü olmaya benzer.


s.104
Her zaman yapılan yanlış nedir, bilir misin? Yaşamin değişmez olduğunu sanmak, trenin ray değiştirmeden sonsuza kadar gideceğini düşünmektir. Oysa kaderin hayal gücü bizimkinden daha renklidir. Artık çıkış yolunun kalmadığını sandığın bir durumda umutsuzluğun zirveye vardığında, rüzgar hızıyla herşey değişir, altüst olur ve bir andan ötekine geçerken kendini yeni bir yaşantının içinde bulursun.

Size göre:
[B]Yüreğinin götürdüğü yere mi, yoksa aklının götürdüğü yere mi gitmeli insan? [/B] Mantık her zaman işe yarıyan bir yöntemmidir?Akıl her zaman doğruyu gösterir mi insana?
Yada tamamen duygusal olmaktamıdır işin sırrı

Bu soru aslında şöyle bir şeye benziyor"su mu içmeli yemek mi yemeli?"ikisi de bir bünyenin varlığını sürdürmesi için gereklidir.İnsanlar salt mantıktan meydana gelselerdi robottan ne farkımız kalırdı kaldı ki yaşarken ideal olan doğruyu bulmaktır doğru olanı yapabilmektir ancak gelişim hatalar ile doğruların toplamıdır hangisinin fazla çıktığının tecrübenin edinilmesine herhangi bir katkısı yoktur sadece yapılan hatanın sebebini bulmamızda bu tartı yöntemi geçerli olabilir.Hayatta bazen esen rüzgara kapılmak iyidir yeterki yönünüzü kaybettiğinizde pusulanızı yitirmemiş olun...

Yürek pusulaya benzer,akıl ise göze benzer...

Pusula güneyi gösteriyorsa, gözler pusulaya bakmayıp kuzeye yönelirse yönünü şaşırır. Bilinmedik bir çıkmaz yola girer. Ancak göz, pusulanın gösterdiği yönü görür de o yöne giderse o zaman doğru yolu bulmuş olur...

İşte aynı şekilde akıl yüreğin gösterdiği yönü kavrayabilir de o yöne giderse insanı doğru yöne götürür. Aksi olursa yanlış yöne götürür. Yani hem akıl hem yürek ikisi insanın iki kanadı gibidir. Tek kanatla uçulamıyacağına göre o zaman her ikisini de kullanmak lazımdır...

Mesela yüreğin seni pirin ışığına yönlendiriyorsa aklın de o ışığı takip edecek istikamette ise o zaman gideceğin yol gerçek yoldur...

GAMZE yazdı:[B]Susanna Tamarro ' nun [/B]
[B]Yüreğinin götürdüğü yere mi, yoksa aklının götürdüğü yere mi gitmeli insan? [/B] Mantık her zaman işe yarıyan bir yöntemmidir?Akıl her zaman doğruyu gösterir mi insana?
Yada tamamen duygusal olmaktamıdır işin sırrı

Biri Başdır, Diyeri Ayakdır, İkiside bir birine muhtaçdır, Gitmeye Yürek ister,Menzile varmaya akıl ister.
İkiside Birbirini isterler.

Bence aklının götürdüğü yere gitmek gerekir,analiz gücün iyiyse zaten yüreğin de aynı yeri işaret edecektir.
Aklını kullanan kişi gerçekleri görür,gerçeğe erer,bunu yüreğine anlatır,eğer iyi eğitilmiş bir yürekse söz dinler,aklın peşinden gider

alikulu yazdı:Bence aklının götürdüğü yere gitmek gerekir,analiz gücün iyiyse zaten yüreğin de aynı yeri işaret edecektir.
Aklını kullanan kişi gerçekleri görür,gerçeğe erer,bunu yüreğine anlatır,eğer iyi eğitilmiş bir yürekse söz dinler,aklın peşinden gider

fadime ablaya katılıyorum, zeki insanın yanlışa düşme oranı duygusal insandan daha azdır bence. Çevrenize bakın kalbinin sesini dinleyerek haraket edip bir işe kalkışanların daha çok pişman olduklarına şahit olabilirsiniz.

Gönlün arzu ettiği,istediği ve peşine düştüğü fakat mantıken hem yola hem insanlığa hemde yaşama aykırı,yasak,yanlış olan bir çok örnek verebiliriz...

Benim fikrim yüreğinin götürdüğü yerde akıl olmaz o anda tamamen duygularının esirisindir mantık devreden çıkar aklın götürdüğü yerde mantık ön planda olduğu için bu sefer yürek arka plandadır ama bunlar konuya kişiye olaylara bağlantılı olarak yön değiştirir her zaman.

Yani genelleme yapmak pek doğru olmaz diyorum.....