Bu Dünyanın MeselesiBu dünyânın meseli bir ulu şara benzer,
Veli bizim ömrümüz bir tez pazara benzer.

Her kim bu şara geldi, bir lâhza karar kıldı,
Geri dönüp gitmesi gelmez sefere benzer.

Bu şarın evvel tadı şehd ü şekkerden şirin,
Âhır acısını gör şol zehr-i mâra benzer.

Evvel gönül almağı huplara nispet eder,
Ahır yüz döndürmeği acuz mekkâra benzer.

Bu şarın hayalleri türlü türlü halleri,
Aldamış gafilleri câzû ayyâra benzer.

Bu şarda hayallerin haddi vü şumârı yok,
Bu hayâle aldanan otlar davara benzer.

Bu şarın sultanı var cümleye ihsânı var,
Sultan ile bilişen yok iken vara benzer.

Kendi mıkdârın bilen, bildi kendi halini,
Veli dahi aşk ile evvel bakara benzer.

Biçare Yunus'u gör, derd ile hayran olmuş,
Onun her bir nefesi şehd ü şekere benzer.


Yunus Emre

Yunus Emreden Seçme Sözler:
1. Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.
2. Yaratılanı hoş gör, Yaradan'dan ötürü.
3. Sevelim, sevilelim, bu dünya kimseye kalmaz.
4. Benim bir karıncaya ulu nazarim vardır.
5. İlim, kendini bilmektir .
6. Dünyada dertsiz baş olmaz. Derd'olanın ahı dinmez.
7. Cennet cennet dedikleri, birkaç köşkle birkaç huri. İsteyene ver onları, bana seni gerek seni.
8. Ya Rabbena hayreyle, Muhammed'e yâr eyle, Kabrimizi nur eyle, Kabre vardığım gece.
9. Hoştur bana senden gelen.Ya gonca gül,yahut diken.Ya hayattır,yahut kefen. Nârın da hoş,nurun da hoş.Kahrın da hoş,lütfun da hoş.
10. Benlik davasını bırak Muhabbetten olma ırak Sevgi ile dolsun yürek Hoşgörülü olmaya bak...
11. Ya elim al kaldır beni. Ya vaslına erdir beni. Çok ağlattın güldür beni. Gel gör beni aşk neyledi.
12. Ben gelmedim kavga için, benim işim sevgi için...
13. Elif okuduk ötürü Pazar eyledik götürü Yaratılmışı hoş gördük Yaratandan ötürü.
14. Kırk küpü yerden göğe dizseler, ortadan birini çekeler, var sen seyreyle gümbürtüyü.
15. Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada baki kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.
16. zulum ile abad olanin akibeti berbad olur.
17. Kalem eğri dilli, mürekkep siyah yüzlü, kağıt iki yüzlü! Şimdi kalkıp arzuhalimi yazmaya kimi mahrem kılayım?
18. Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?
19. Kırma dostun kalbini; Onaracak ustası yok. Soldurma gönül çiçeğini; Sulamaya ibrik yok.
20. Sabır saadeti ebedi kalır Sabır kimde ise o nasib alır.

21. Bir kez gönül yıktın ise Bu kıldığın namaz değil Yetmiş iki millet dahi Elin' yüzün' yumaz değil.
22. Biz gelmedik dava için, Bizim işimiz sevda için, Dostun evi gönüllerdir, Gönüller yapmaya geldik.
23. Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.
24. Maharet güzeli görebilmektir,Sevmenin sırrına erebilmektir. Cihan, Alem herkes bilsin ki şunu; En büyük ibadet SEVEBİLMEKTİR...
25. Eğer, İlerde Birgün KEŞKE Demek İstemiyorsan, 3 Şeyi Doğru Seç! EŞİNİ, İŞİNİ, ARKADAŞINI.
26. Dervişlik olsaydı tâc ile hırka Biz dahi alırdık otuza kırka...
27. Olsun be aldırma Yaradan yardır...Sanmaki zalimin ettiği kârdır... Mazlumun ahı indirir şâhı... HERŞEYİN BİR VAKTİ VARDIR...
28. Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.
29. Söze târih yedi yüz yediydi, Yunus cânı bu yolda fidiyidi.
30. Tehi görmen kimseyi hiç kimsene boş değil, eksiklik ile nazar erenlere hoş değil.
31. İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendini bilmezsen, bu nice okumaktır.
32. Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder
33. Beni bende demen bende değilem, bir ben vardır bende benden içeri.
34. Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar.
35. Yaratılanı hoş gör, Yaradan'dan ötürü.
36. Benlik davasını bırak, muhabbetten olma ırak, sevgi ile dolsun yürek, hoşgörülü olmaya bak’
37. Ne varlığa sevinirim, ne yokluğa yerinirim. Aşkın ile avunurum; bana seni gerek seni.
38. Ana rahminden geldik pazara, bir kefen aldık döndük mezara.
39. Ya Rabbena hayreyle, Muhammed'e yâr eyle, Kabrimizi nur eyle, Kabre vardığım gece.
40. Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.

41. Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada baki kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.
42. Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi vardır’
43. Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül yahut diken. Ya hayattır yahut kefen. Nârın da hoş, nurun da hoş. Kahrın da hoş, lütfun da hoş.
44. ZuIüm iIe abad oIanın akıbeti berbad oIur.
45. Biz geImedik dava için, bizim işimiz sevda için, dostun evi gönüIIerdir, gönüIIer yapmaya geIdik.
46. Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.
47. Bir kez gönüI yıktın ise bu kıIdığın namaz değiI, yetmiş iki miIIet dahi eIin, yüzün, yumaz değiI.
48. Olsun be aldırma Yaradan yardır. Sanma ki zalimin ettiği kârdır. Mazlumun ahı indirir şâhı. Her şeyin bir vakti vardır.
49. Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.
50. Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?
51. Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.
52. Elif okuduk ötürü, pazar eyledik götürü, Yaratılmışı hoş gördük, Yaratandan ötürü.
53. Ya elim al kaldır beni. Ya vaslına erdir beni. Çok ağlattın güldür beni. Gel gör beni aşk neyledi.
54. Eğer hor eğer hürmet Kişiye sözden gelir. Zehr ile pişen aşı Yemeğe kim gelir.
55. Mansur'um, uş dâra geldim, Yusuf'um, pazara geldim. Aslanım, şikâra geldim, velâkin yatağım orda.
56. Dağlar nice yüksek ise, yol anın üstünden geçer.
57. Bu dünyaya gelen gider. Yürü fani dünya, sana gelende gülmüş var mıdır?
58. Ey Yunus Hakk'ı bilen söylemez hergiz yalan,ikilik ile gelen doğru yol bulmuş değil.
59. Sabah mezarlığa vardım, baktım herkes ölmüş yatar, her biri çâresiz olup, ömrünü yitirmiş yatar.
60. Maharet güzeli görebilmektir, sevmenin sırrına erebilmektir. Cihan, Alem herkes bilsin ki şunu; En büyük ibadet sevebilmektir.

[COLOR=#222222] 61. Miskin Adem oğlanı, nefse zebun olmuştur. Hayvan canavar gibi, otlamağa kalmıştır.
62. Yunus sözi alimden, zinhar olma zalimden, korkadurın ölümden, cümle doğan ölmüştür.
63. Sen doğru ol da varsın sanan eğri sansın. Lâkin sakın unutma ki; Sen kendini bir şey sanmadığın sürece doğru insansın.
64. Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.
65. Bu dünyaya inanma, vefasın bulam sanma. Ömrün veren ziyana, çoğu pişman içinde.
66. Olsun be aldırma Yaradan yardır. Sanmaki zalimin ettiği kârdır. Mazlumun ahı indirir şâhı. Herşeyin bir vakti vardır.
67. Bir kez gönül yıktın ise, Bu kıldığın namaz değil. Yetmiş iki millet dahi Elin 'yüzün' yumaz değil.
68. Eğer bir mümin'in kalbin kırarsan hakka eylediğin secde değildir.
69. Dağa düşer kül eyler, gönüllere yol eyler, sultanları kul eyler, hikmetli nesnedir aşk.
70. Sabır saadeti ebedi kalır Sabır kimde ise o nasib alır.
71. Yalancı dünyaya konup göçenler. Ne söylerler ne bir haber verirler
72. Eğer, ilerde bir gün "keşke" demek istemiyorsan, 3 şeyi doğru seç! Eşini, işini, arkadaşını.
73. Dört kitabın manasını okudum tahsil ettim. Aşka gelince gördüm, bir uzun hece imiş.
74. Benlik davasını bırak muhabbetten olma ırak, sevgi ile dolsun yürek hoşgörülü olmaya bak.
75. Zulum ile abad olanın akıbeti berbad olur.
76. Ana rahminden geldik pazara, bir kefen aldık döndük mezara.
77. Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?
78. Dervişlik dedikleri, hırka ile taç değil. Gönlün derviş eyleyen hırkaya muhtaç değil.
79. Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.
80. Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

81. Ben sevdiğimi demez isem, sevmek derdi boğar beni.
82. Çok mal haramsız, çok söz yalansız olmaz.
83. Cümleler doğrudur sen doğru isen,
84. Doğruluk bulunmaz sen eğri isen.
85. Ete kemiğe büründü, Yunus deyu göründü.
86. Yaratılanı hoş gör, Yaradan'dan ötürü.
87. Aşıklar ölmez, ölen hayvan imiş.
88. Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi olurmuş
89. Ölür ise ten ölür, canlar ölesi değil.
90. İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendin bilmez isen, ya nice okumaktır.
91. Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.
92. Aşık olamayan adem benzer yemişsiz ağaca.
93. Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar.Aşka münkir ademi bu meydandan sürmüşler.
94. Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder
95. Dervişlik baştadır, tacda değil. Kızdırmak oddadır, sacda değil.
96. Benim uçmak neme gerek, hergiz gözüm ona bakmaz.
97. Cennet cennet dedikleri, birkaç köşkle birkaç huri. İsteyene ver onları, bana seni gerek seni...
98. Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz..
99. Derviş Yunus sana söyleme derler
Ya ben öleyim mi söylemeyince
100. Eğer aşkı sever isen can olasın.
Kamu derdine hem derman olasın.

Yunus Emre büyük tasavvufilerdendir.Hayatı hakkında kesin bilgiler yoksada yaşadığı devirdeki insanlar tarafından bazı fikirlere sahip olunmuştur.Yunus Emre'yi en iyi söylediği nefesleri ile anlar ve tanırız.Yaşdığı yıllar hakkındaki en yayğın fikir 1240-1321 yılları arasında yaşadığıdır.En yaygın kanı budur.Tarihçe bilinen bazı gerçekler ile Yunus Emre'nin hayatını anlatmaya başlayalım şimdi

Yunus Emre çiftçilik ile uğraşan biri idi.Bir gün yoksulluktan boynu bükülen Yunus yiyecek almak için Hünkâr Hacı Bektaşi Veli Hz'lerinin dergahına varır.Bir kaçgün Hünkâr Hz'leri,Yunus'u misfir eder.Sonra Yunus'u yanına çağırır.Hünkâr Hz'leri buyurur:Ey Yunus nefes mi istersin,yoksa buğday mı?Yunus derki:Hünkâr'ım ben nefesi ne eyliyeyim,bana buğday gerek ki karnımı doyurayım. Hünkâr Hz'leri Yunus'a üç defa aynı soruyu sorar ama Yunus'un cevabı değişmez.Nefesin devletini bilmez.Hünkâr Hz'leri Yunus'a buğday verilmesini buyurur.Yunus buğdayı alır ve gider.Biraz ilerleyince yorulur Yunus.Oturur bir yere,uykusu gelir Yunus'un.Biraz uyuduktan sonra Yunus kalkar ve düşünmeye başlar.Aklında Hünkâr'ın nefesi vardır.Birden aklı başına gelir ben ne yaptım diye eyvah eder.Buğday benim neme gerek,nefes dururken,der.Ve Hemen geri dönüp Hünkâr'ın dergahına yüz sürer.Ve Hünkâr'a buğday değil,nefes istediğin söyler.Hünkâr Yunus'a teklifi yapmıştı ama Yunus bu devleti tepmişti,o yüzden Hünkâr onu yanına almadı.Onu kendi yetiştirdiği Taptuk Emre sultan'a gönderdi.Yunus'a nefesini Taptuğa verdim,ona git buyurdu.

Bu emri duyan Yunus,hemen Taptuk Emre sultanın yanına vardı,durumu anlattı.Taptuk Sultanda onu yanına aldı.Yunus o kapıda pişmeye,mana eri olmaya başladı.İlmi hakikat manasına vakıf olmaya başlayan Yunus ağır işlerde çalışıyordu.Yunus 20 sene boyunca dergahına sırtında odun taşıdı.Hiç bir zaman ne eğri,ne de yaş odun getirmedi.Bir gün o dergahtaki dervişler Yunus'a sordular:Ey Yunus neden hep doğru odun getirirsin,eğri getirmezsin.Yunusta şu cevabı verdi:Bu kapıdan eğri kişi girmediki,eğri odun girsin!Yunus çok zaman odun taşıdıktan sonra,artık iç hizmete alınmıştı.20 sene de iç hizmette pişti Yunus.Tam kırk yıl ocakta pişti,kaynadı.

Bir gün yine dervişler Yunus'u sınamak için şunları söylediler:Ey Yunus kırk yıldır bu kapıya hizmet edersin,ne bir kerametin var,ne faziletin nedendir.Yunus bu sözü duyunca düşündü.İçine nefis girdi Yunus'un ve doğru diyerek Taptuk Sultan'ın dergahını terk etti.Yunus çok zaman dolşatı.Çaldı söyledi,ünü duyuldu.Yunus bir gün üç hristiyan rahiple karşılaştı.Onlarla beraber yol aldı.Öğlen vakti olmuştu.Rahiplerden biri dua etti ve gökten sofra indi,ve hepsi karnını doyurdu.Birbirleri ile söyleşerek dolaşıyorlardı.Akşam olmuştu,yine rahiplerden bir dua etti ve gökten sofra indi.Hepsi oturup karnını doyurdu.Orada konakladılar.Sabah oldu karınları acıktı,bu seferde üçüncü rahip dua etti gökten sofra indi ve hepsi karnını doyurdu.Yine dolaşmaya başladılar.Öğlen vekti olmuştu.Yine acıktıklar.Rahiplerden biri Yunus'a sende bir dua ette sofra gelsin karnımızı doyuralım dedi.Yunus çaresiz ne yapacağını düşündü.Sonra şu şekilde Hz Allah'a yalvardı:Ya Rabbim,bu rahipler kimin için dua ettiyse bende onun adının bağışı için senden sofra istiyorum,diye içinden dua etti.Yunus'un bu duası üzerine rahiplere inen sofranın iki katı daha fazla yemek ile indi.Bu durum rahipleri şaşırttı.Sonra rahipler sordu neden sana bu kadar çok indi,sen kim için dua ettin diye Yunus'a sordular.Yunusta siz kimin için dua ettiyseniz bende onun için dua ettim,siz kime dua ettiniz dedi. Rahipler Yunus'a şu cevabı verdiler:Biz burlarda yaşan Taptuk Emre sultan Evliya'nın yetiştirdiği bir Yunus Emre vardır,onun adı için dua ettik dediler.Yunus bir anda eyvah dedi.Rahipler Yunus'un adını,kim olduğunu,o adına dua ettikleri Yunus olduğunu bilmiyorlardı.Yunus kendine verilen kerameti,makamı anlamış,hatasını görmüştü.Hemen rahiplere bir şey söylemeden kalktı ve Pir'inin dergahına doğru yola çıktı.

Yunus Pir'inin dergahına vardı.Pir'inin eşi Ana'ya rastadı.Durumu anlattı.Ana da Yunus'a şunları söyledi.Geç Pir'inin kapısının önüne seril yat,birazdan kalkar odadan çıkar,çıkarken ayağı sana takılır.Kim diye sorar,ben Yunus derim.Hangi Yunus der ise çek git daha doldurulacak cefan vardır. Ama bizim Yunus mu derse bilki seni affetmiştir,o zaman burada kalırsın buyurur.Biraz sonra Taptuk Sultan odadan dışarı çıkmak için kapıyı açar.Sultan'ın gözleri o sırada görmemektedir. Sultan'ın ayağı Yunus'a takılır,sorar kim burada yatan diye,Ana Yunus der.Sultan bizim Yunus mu buyurur.Bu sözden sonra Yunus affedildiğini anlamıştır.Hemen Pir'inin eline ayağına sarılıp öper. Yunus hatasını anlamış,Pirsiz yol olmayacağını,aldığı makamı bilmiştir

Yunus Emre'nin hayatı hakkında bilinenler bunlardır.Çok gezip dolaştığı bilinir.Bazı yerlerde üzülerek görmekteyizki Yunus'da sünnileştirilmektedir.Osaki Yunus Hünkâr Hz'lerinin yanında yetişmiş Taptuk Emre'nin yanında yetişmiştir.Onun Alevi bir derviş olduğuna dair ispatlarımızıda Yunus'un nefesleri ile aktaralım.

Cem Erenlerindir,
Hakk'kı görenlerindir,
Cem'e eğrileri giremez,
Doğru gelenlerindir!

Diyor Yunus.Bilindiği gibi Cem ibadeti biz Alevilerin ibadetidir.Bu nefesinde Yunus ibadetini belirtmiş,çizgisini göstermiştir.Hiç şüpheye bile yer bırakmadan kendini göstermiştir.Zira Hünkâr Hz'lerininde Alevi olduğunu ve onun dergahında yetişmiş,el almış bir zatın sünni olması düşünülemez.Yanlız şunu belirtmeliyiz ki,Yunus btün evrenindir,Onlar gönül insanıdır,kimse onu sahiplenemez,sahiplenmemeli.Biz sadece onun sünni olduğunu savunan kişilere karşılık bu sözler ile Yunus'un asıl kimliği göstermeye çalışıyoruz.

Sabr ile kanaati,
Verip idim bunlara,
Kırk kişi bir gönlekten,
Başın çıkaran benim!

O Kırklardan birine,
Neşteri çaldım idi,
Kırklardan kan akıtıp,
İbret gösteren benim!

Bu nefesinde Yunus Kırklar Ceminden bahsetmektedir.Zira Alevilik inancına göre Hz Resulullah, miraçta Kırkların kapısına varıp,cemine katılmıştır.Bizim Cem ibadetimizde ordan gelmektedir. Yunus bu nefesede kendinin Alevi olduğunu göstermektedir.Zirasünni inancında böyle bir miraç söz konusu değildir.Kırklardan haberi yoktur onların.Miraç anlatımı farklıdır onlarda.Yine neşteri çalan Hz Ali'dir.Burada Yunus'un Hz Ali'ye aşk durduğunu hatta bu aşk ile onunla özdeşleştiğini görmekteyiz.Bu sevgi bir sünniye göre fazladır.Zira ebu bekir,ömer,osman onlar için daha önemlidir.Hz Ali'nin sözü çok nadir geçer,anmazlar bile neredeyse!

O ki beni beklerdi,
Her nerdeysem saklardı,
Aşk urganı ucundaki,
Kandildeki candaydım!

Aşk idi seyranımız,
Nurdan idi seyvanımız,
Onda bu bizim canımız,
Mustafa canında idi!

Yunus burada yine Hz ali'den bahseder.Mustafa'nın canında idi derken Hz Resulullah ve Hz Ali'nin bir nurdan olduğunu ve ona olan aşkını dile getirmektedir.Bu aşk Her Veli dergahında pişen Alevi dervişlerde görülür.Arifin dilinden Hz Ali düşmez.Zira Hz Muhammed Hz Ali'siz,Hz Ali Hz Muhammedsiz anılmaz.İkisini ayrı ana,ikisinide anmamış olur,İkisi bir nurdandır.Zira Hz Mevlana'nın bölümüne bakacak olursanız Nati Ali Kasidesinde Hz Ali hakkında ne anlattığını görürsünüz ve Hz Ali'nin neden bu kadar anıldığını anlarsınız.

Dört kapıdır,Kırk makam,
Yüz altmış menzili var,
Onca erene açılır,
Velilik derecesi var!

Dört kapı,Kırk makam yolu Hacı Bektaşi Veli'den gelmedir.Bu Alevi yol sürüşüdür.Yunus yine açık deliller ile burada Alevi olduğunu göstermektedir bize.Zaten nefeslerinde hep hocaları taşlaması namaz,oruç gibi kavramları dışlaması da onun alevi olduğuna bir işarettir.Mesela

Peygamber yerine geçen hocalar, Bu milletin başına zahmetli oldular!

Nefesinde de hocaları tamamen dışladığı,bir Alevi derviş olduğu açıkça görülmektedir.Yunus şiirlerine bakıldığı zaman bu hep görülmektedir.

Muhammed'i yarattı,
Mahlukata şefkatinden,
Hem Ali'yi yarattı,
Müminlere fazlından!

Bu nefesinde de yine Yunus'un Muhammed Ali aşkı görülmektedir.Yol erkanının temeli Muhammed Ali aşkıdır.Onlar insanı canıdır aşkıdır.Bizim yolumuzun ilk temeli MuhammedAli aşkıdır.Biz başlarken Ya Allah Ya Muhammed Ya Ali diye başlarız.Bu bizim yol sürüşümüz, temelimizdir!Bu tarz nefesleri çokça bulunmaktadır Yunus'un.Buda onun bir Alevi derviş olduğunu göstermektedir!

(facebooktan alıntıdır )