Uğur'um canım benim.
Bu gece saat 03.24'de uyandım, yatağımdan kalktım.
yatağıma geri döndüğümde birden birşeyin farkına vardım.
Farkında olmadan yüreğimden Uğurlar Olsun'u söylüyorum.
Seni hatırladım birden, burnumun direği sızladı.
Vatanseverim.
O an 'Bu gün 24 Ocak' dedim kendi kendime. Geceydi, şehir uyuyordu. Benim yüreğimde Uğurlar Olsun vardı.
Yiğidim.
Sabah kahvaltısını senin hatıranla yaptım.
Kulaklarımda Selda bağcan'ın yanık seni. Seni andım, seni çok özledim.
Atatürkçüm.
İşe geldiğimde internetten resmini indirdim. 'Unutmayacağız' yazıyordu altında sarı renkte ve sessiz.
Koltuğumun arkasındaki duvara astım. Bu gün beraberiz, göz gözeyiz, yürek yüreğeyiz seninle.
Devrimcim.
Sonra internetten Selda Bağcan'ı buldum. İlk olarak ' Uğurlar Olsun' şarkısını dinledim. Kaç kez dinledim saymadım.
Ağladım, ağladım, acın hala tazeymiş.
Aslanım.
Biter miyiz kıymakla,
Tükenir miyiz yanmakla,
Dostum,
yürek yaram.
Satılmayan kalemimsin,
Onurlu duruşumsun,
Atamın neferisin,
Aydınlığımsın, ışığımsın,
Tükenmeyenimsin,
19 yıl geçmiş, senin için hala ağlayanın var Uğur'um.
Rahat uyu.

Biz uğurlar olsun diyoruz ama sen ölmedin, saygıyla anıyoruz!

“Z u l ü m'' kısmak istediği sesi nâra yapar. Ve bazı ölüler, yaşayanlardan daha yüksek sesle konuşur...



Öldürmekle,

Yakmakla,

Asmakla,

Kesmekle,

Hangimizi susturdunuz...

Uğur'lar ölür mü hiç...

Ölmekle tükenir miyiz hiç...

Çünkü yürektir haykıran dilimiz değil...

Çünkü tendir ölen can değil...can değil...değil...

…………..’’Ey halkım, unutma bizi….’’

(25.05.1975 tarihli, Cumhuriyet Gazetesi, Uğur MUMCU köşeşinden)

demokrasi ışığım
çağdaşlık nurum
sen MUMCU’m
sen UĞUR’um
sevdasıyla soluduğun
acısıyla dolduğun
yoluna baş koyduğun
halkın seni unutur mu

sen sakıncalı piyadem
sen ucu sivri kalem
sen korkuyu yenen yürek
sen yolunda sonuna dek
bükülmeyen çelik bilek
bugün yarın
sonsuza dek
halkın seni unutur mu

unutursa bir gün
güneş doğmayı
ay batmayı
nehir akmayı
yağmur yağmayı

unutursa
kurt kuzuyu
yobaz tutuculuğu
sömürü hortumculuğu

unutursa
ateş közü
yiğit sözü
can
canlardaki özü

madımak kül kustukça
it inde uludukça
faşistler kudurdukça
kardeşçe
insanca
hakça
yıkıldıkça
terörün kan kaleleri
laikliği baş tutan
o laik kalemini
demokrasi önderi
o demokrat beynini
göğsünde
kan kırmızı
kızıl karanfilini
24 ocağı
karlı sokağı
ölümü yendiğin
o ölümsüz anı
çoluğu çocuğu
genci ihtiyarı

halkın seni unutur mu

"
Unutmadık..Unutdurmıcagız..

“Ufkun ötesini” görerek on yıllar öncesinden bizleri bugünler için uyaran, “Yürekli bir akılla düşünüp akıllı bir yürekle seven” Kemalist devrimciyi,

“Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmayın” sözüyle her daim fikrimizin rehberi ve sonsuz bilgi kaynağımız,
“Atatürk'ün tam bağımsızlık ilkesi”ni her yazısında haykıran ödünsüz kalem,
“Vurulduk ey halkım unutma bizi” diyen ve vuruldukça dirilen, çoğalan, halkının göğsünde can bulan yiğit insan,
demokrasi ve özgürlük savaşçısı, Cumhuriyetimize can veren devrim şehidimiz Uğur Mumcu'yu,

aydınlık düşmanı karanlık güçler tarafından katledilişinin 19. yılında sevgi, saygı ve özlemle anıyorum.

Gerçek bir Atatürkçü, önce Mustafa Kemal Atatürk'ün ışığında aydınlanır. Sonra da etrafındakileri aydınlatır....

Uğur Mumcu gerçek bir Atatürkçü olarak nasıl dün etrafındakileri aydınlatıyorduysa, bıraktığı eserleriyle bugün de aydınlatıyor, yarın da aydınlatmaya devam edecektir...

Uğur Mumcu ölmedi, ölmeyecek. Aydınlattığı Türkiyede, kendisi sayesinde aydınlanıp Türkiyesine sahip çıkacak olan Atatürkçü Türk evlatlarının gönlünde yaşamaya devam edecektir...

O hep yaşayacak, çünkü O gerçek bir Atatürkçüydü...

Ruhu şad olsun...