Taraf’ın demokratlığı buraya kadar!

Başından beri söylüyoruz: “Taraf Gazetesi, Ergenekon Operasyonu’nunda maniplasyon ve karartma yapıyor. Ahmet Altan, TSK’yı eleştiriyormuş gibi görünün haberleri yayımlasa da aslında militarizmin bayraktarlığını üstleniyor.”

Nasıl mı?

Taraf’ın Genel Yayın Yönetmeni Ahmet Altan, geride bıraktığımız günlerde kaleme aldığı bir yazıda, “Ordu sadece kendi görevini yapsın” diyor. Altan, “orduların, askerin ve silahlı kuvvetlerin olmadığı bir dünya”yı düşlemek yerine, orduya “görev” biçiyor. Altan böylece, “militarist” dilin tuzağına düşüyor. Bir yandan “vicdani red”çilerin haberlerine sayfalarında yer verirken, öte yandan ise “Ordu görevini yapsın” söylemine sarılıyor.

Taraf’ın bir diğer yazarı ise Altan’dan bir adım daha öne çıkıyor. Aynı zamanda Polis Akademisi’nde ders veren Önder Aytaç, katıldığı 32. Gün programında, “Ben ordunun PKK’ya karşı yaptıklarına gözlerimi kaparım” diyor. “Ergenekon”da tutuklanan emekli paşaların durumunun tartışıldığı programda konuşan Aytaç’ın sözleri, “çifte standart”ın doruğuna çıkıyor. Aytaç’a göre, “PKK’ya karşı yapılan mücadele”de kullanılan tüm yöntemler “olağan ve meşru.”

Peki o halde neyi tartışıyoruz? “Ergenekon” adı verilen oluşumu neden gündemin baş köşesine koyuyoruz? JİTEM’i, faili meçhul cinayetleri, köy yakmaları ve köy boşaltmaları konuşmayacaksak, havanda su mu dövüyoruz? “Ergenekon” ve uzantılarının hukuk dışına çıkan yöntemlerini meşru görüyorsak, sadece AKP’ye karşı yapıldığı iddia edilen eylemleri mi suç sayıyoruz?

Taraf Yazarı Önder Aytaç ile Ahmet Altan’ın “bilinçaltı” AKP’nin üzerine gittiği söylenen “Ergenekon”un aslında bir “çete tasfiyesi” değil “mıntıka temizliği” olduğunu gösteriyor. Altan ve Aytaç, aslında emekli paşaların tasfiye edilmesiyle “boşalan” yerlere kimlerin oturtulacağını hesaplıyor. Bunun kavgasını veriyor. Altan “utangaç” bir üslup kullanırken, “demokrat” Aytaç, “askerin teröre karşı uyguladığı yöntemlere gözlerimi kaparım” diyor. Yine aynı Aytaç, "Taraf Yazarı" kimliğiyle Cuma gecesi katıldığı Ceviz Kabuğu adlı programda “Kenan Evren’e kurban olurum” diyebiliyor.

Şimdi söyler misiniz! Bu kafa mı Türkiye’yi “tam demokrasi”ye ve “çetelerin olmadığı bir ülke”ye götürecek. Biri “Ordu göreve” diyor, diğeri terörle mücadelenin dışına çıkan ve meşru olmayan “kontr - gerilla yöntemleri”ni TV ekranında açıkça savunuyor. Ardından da darbeci Kenan Evren’i övüyor. Bunun adı da “demokrat”lık oluyor. Siyasal bilincini kaybetmiş olan “solcu” İHD eski Başkanı Hürriyet Şener, Şanar Yurdatapan ve Eren Keskin de Taraf’a destek için imza topluyor. Yoksa artık İHD’liler de mi Kenan Evren’i seviyor, kurban olmak için sıraya geçiyor?

Bugün Gazetesi Yazarı eski Aydınlıkçı Gülay Göktürk de “AKPci demokratlar” safından koroya katılmakta gecikmiyor. Göktürk, 32. Gün’de “1971 cuntasında ben de 9 ay iddianamesiz yattım” diyerek “Ergenekon” dosyasının bir türlü hazırlanmamasına yönelik eleştirileri bertaraf etmeye çalışıyor. Aklınca AKP’yi ve savcıları desteklemeye çalışırken, içine düştüğü trajik durumu göremiyor. Ergenekon’da 13 aydır yatan tutukluların, cunta döneminin rekorunu kırdığını göremiyor, anlayamıyor. “Partizan gazeteci” kimliği, Göktürk’ü “Yatsınlar canım ne olacak” çizgisine savuruyor. Bu sözler, AKP’nin “cunta dönemini bile arattığı”nı gösteriyor “sivil darbe”nin itirafı anlamına geliyor. Göktürk, “kendini kaybetmiş” bir halde ekranda konuşurken, “AKP savcının arkasında” diyor. Bu sözler, tam da CHP Genel Başkanı Deniz Baykal’ın eleştirdiği noktanın doğruluğunu gösteriyor. AKP soruşturmaya müdahale ederek yönlendiriyor. Göktürk gibi hukuk bilmezler ise farkına bile varmadan gerçeği ifşa ediyor.

Taraf Gazetesi Yazarı Murat Belge de Göktürk’le aynı düşünenlerden. Belge de THKP-C davasından uzun süre yattığını söyleyerek şöyle konuşuyor: “Biz uzun süre yattık. Cunta dönemiydi. Kimse iddianamenin hazırlanmamasını dert etmedi. Şimdi ne oluyor?”

Belge açısından ne hazin bir ideolojik çöküş! “Sivil toplumcu” Belge’nin sözleri, ilk önce Vakit’ten övgü alıyor. Vakit, üst üste Murat Belge’yi övüyor. Belge, “Eniştem beni niye öptü?” diye sorma gereği bile duymuyor. Ruhunu AKP’ye teslim ettiği için, AKP’nin gazetelerinin kendisini savunması hoşuna gidiyor. Vakit’in Sivas katliamını savunduğunu da hatırlatırsak, Belge’nin durduğu “yeni nokta” iyice belli oluyor.

Göktürk, Altan, Aytaç ve Belge’ye göre, aslında her şey olağan bir şekilde yürüyor. Bu kafa yapısına göre, Ergenekon tutukluları, “iddianame olmadan” aylarca yatabilirler. Taraf Gazetesi, bunun açıkça savunuculuğunu yaparken şu başlığı koyuyor: “İddianamede süre zorunluluğu yok.”

Taraf’a göre, savcı “Henüz iddianameyi hazırlamadım” diyerek, tutukluları aylarca cezaevinde tutturabilir. İşte bu traji komik söylem, Taraf’ın “demokrat maskesi”ni alaşağı ediyor. “PKK’ya karşı yapılanlara gözlerimi yumarım” diyen “pek demokrat” Önder Aytaç ile Ahmet Altan aynı çizgide buluşuyor.

Onların zihniyetine göre, faili meçhuller değil, bunu kimin yaptığı önemli.

Zaten bütün kavga da bunun yüzünden değil mi?

“Boşalan” yerlere “yandaşlar”ın oturtulmak istenmesi, Türkiye’yi hergün yeni bir bunalıma sokuyor. Altan ve şürekası bu yüzden Ergenekon’u getirip getirip son 4 yıla indirgiyor.

Ya 1990’lı yıllar?

Taraf, 1990’ları görmezden gelip “Cambaza bak cambaza” oyununu oynuyor. Çünkü; biliyor ki; biraz gerilere gitse, karşılarına çıkan adres, tanıdık yerleri gösterecek. “Ergenekon”un yerel ittifaklarının, burunlarının dibindeki kişiler olduğu görülecek.

Barış Yarkadaş