Menü

Profil · 25/01/2010, 01:19

Fuzuli

Aşıklar zelil ve bayağı olur Safâ ve saygınlık, sevilene yaraşır
Aşk ayıbı zamandır
Aşk, canın belasıdır
Aşksız güzellik bayağıdır; güzellikse aşk pazarında mezad
Cana tamah etme, can elbet geçicidir
Cesaret ve edep atalar mirasıdır
Cihanda eski usuldür, fayda arayan, zararı da istemiş olur Sevgili isteyen, eziyete hazırlanmalı; define arayan yılanı göze almalıdır
Deliye hazine değil, virane gerektir
Dünyada ümit bir direktir
Dünyaya ümit tutmak olmaz; asla ölümü unutmak olmaz
Ebedi sevgi ezelde takdir edildiyse, bu kader kaza ile önlenebilir mi?
Evlad can cevherine bedeldir; evlad bırakan ad bırakır
Güzelliğin vasıflarını söylemek için söz çoktur; ama güzelliğin tatlılığına hiç söz yoktur
Güzellik olmasa aşk ortaya çıkmaz; aşk olmasa güzellik yüz göstermez
Hicran vuslatın gecesi ise; vuslat firakın şafağıdır, fecridir
İyi haber karınca hızıyla yürüyemezken, kötü haber şimşek süratiyle yayılır
Kızlar gizli gerek Gizli olduğu için değerli değil midir hazine?

Nefes hesabıyla sona erince ömür, ya bir kurtuluş ve muştu; ya bir başlangıç ve korkudur
Söylesm tesiri yok; Söylemesem, gönül razı değil

Topraktan olanı toprağa vermek gerek
Varlık gam tuzağıdır, hür olmak yoklukladır
Vuslat olunca ayrılıktan korkmak gerek
Vuslat! Ah! Ne efsunkâr bir kelime, ne kutlu bir an!
Zaman! Ah zaman! Hem dost, hem düşman
Zincir, deliye gerektir

Profil · 25/01/2010, 01:21

Bağlanmayacaksın

Bağlanmayacaksın bir şeye
Öyle körü körüne
“O olmazsa yaşayamam” demeyeceksin
Demeyeceksin işte
Yaşarsın çünkü
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki
Çok sevmeyeceksin mesela
O daha az severse kırılırsın
Ve zaten genellikle o daha az sever seni
Senin O’nu sevdiğinden.

Çok sevmezsen çok acımazsın
Çok sahiplenmeyince
Çok aitte olmazsın hem
Çalıştığın binayı
Masanı, telefonunu, kartvizitini
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.

Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları
Mesela kuzey yıldızı
Senin yıldızın olacak
“O benim” diyeceksin
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin..
Mesela gökkuşağı senin olacak

İllede bir şeye ait olacaksan,
Renklere ait olacaksın,
Mesela turuncuya,
Yada pembeye,
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden
Çok ait olmadan yaşayacaksın
Senin değillermiş gibi davranacaksın
Hem hiçbir şeyin olmazsa
Kaybetmekten de korkmazsın
Onlarsızda yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın
Çok eşyan olmayacak mesela evinde
Paldır küldür yürüyebileceksin
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat
İlişik yaşayacaksın
Ucundan tutarak..

Şair : Can Yücel

Profil · 25/01/2010, 01:56

bu şairlerin arasına benide dahil edersin değil mi abla Big Grin

?

Profil · 25/01/2010, 17:37

ALİ_HAYDAR yazdı:bu şairlerin arasına benide dahil edersin değil mi abla ?

Bir Şartla bloğuma o nadide şiirlerinden yazarsan anlaştık mı?

Profil · 26/01/2010, 00:47

SvmDoğan yazdı:Bir Şartla bloğuma o nadide şiirlerinden yazarsan anlaştık mı?

Haydar sen dur, ben senin yerine yazarım Smile

Gel beni ağlatma haydarım
Ben sana kul olayım
Gel bana kedi bakışlım
Ben sana aslı bulayım Smile

Haydar devam etsin,svm dogan kardeşim, blogun hayırlı olsun .:ok:

Profil · 26/01/2010, 19:50

]Geldi Geçti Ömrüm Benim

]Geldi geçti ömrüm benim şol yel esip geçmiş gibi
]Hele bana şöyle geldi bir göz açıp yummuş gibi

]Bu dünyada bir tek şeye yanar içim, göynür özüm;
]Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi.

]İşbu söze Hak tanıktır bu can gövdeye konuktur
]Bir gün ola çıka gide kafesten kuş uçmuş gibi

]Miskin adem oğulunu benzetmişler ekinciğe
]Kimi biter kimi yiter yere tohum saçmış gibi

]Bir hastaya vardın ise bir içim su verdin ise
]Yarın orda karşı gele Hak şarabın içmiş gibi

]Bir miskini gördün ise bir eskice verdin ise
]Yarın orda Sana gele Hak şarabın içmiş gibi

]Yunus Emre bu dünyada iki kişi kalır derler
]Meğer Hızır İIyas ola ab-ı hayat içmiş gibi

*********************************

Yalancı Dünyaya

Yalancı dünyaya konup göçenler
Ne söylerler ne bir haber verirler
Üzerinde türlü türlü otlar bitenler
Ne söylerler ne bir haber verirler

Kimisinin üstünde biter otlar
Kimisinin başında sıra serviler
Kimi mâsum kimi güzel yiğitler
Ne söylerler ne bir haber verirler

Toprağa gark olmuş nazik tenleri
Söylemeden kalmış tatlı dilleri
Gelin duadan unutmadan bunları
Ne söylerler ne bir haber verirler

Yunus der ki gör takdirin işleri
Dökülmüştür kirpikleri kaşları
Başları ucunda hece taşları
Ne söylerler ne bir haber verirler.

Profil · 26/01/2010, 20:11

]Mutlu Olmak Polyanna’cılık mı?

]Mutsuz olmayı, şuna buna söylenmeyi, karamsarlığı öylesine derinden öğrenmişiz ki, “Bu ülkede yaşanmaz” ve nihayet “Batsın bu dünya” demeye hakkımız olduğunu düşünüyoruz sonuçta. Ve daha da kötüsü, iyimser birini gördüklerinde canları sıkılıyor kötümserlerin, adeta “Şuna bir şey söyleyeyim de keyfi kaçsın” diyorlar içlerinden. Yıllardır seminerlerimde iyimser olmanın öneminden söz ettiğimde en az bir kişi çıkıp “Hoca iyi de o zaman bu polyannacılık olmaz mı?” der. Bu karamsarlığa prim veren bakış tarzı beni üzüyor. Şimdi söz konusu cümleye tekrar bakalım:

]“İyimserlik, küçük şeylerden mutlu olmak polyannacılık sayılmaz mı?

]Bu görüşte, sanırım iki hata var. Birincisi “iyimserlik eşittir polyannacılık” iddiasıdır ki bu doğru değildir. İkincisi böyle söylendiğinde polyannacılığın kötü olduğunu kim söyledi?

]Polyannacılık, kayba uğradığımızda, elimizde kalanları fark etme ve sevinme becerisidir. Polyannacılık bir psiikolojik savunma mekanizmasıdır, aşırı olmadan yerinde kullanıldığı sürece, kişiyi kaygıdan, sıkıntıdan korur, kişinin yarına kalma ihtimalini arttırır. Polyannacılık, kendini avutmak değil, bardağın dolu yanını fark etmektir.

]Diyelim ki birisi bir bacağını kaybetti. Şüphesiz bu kötü bir durumdur. Ancak bu kişinin önünde iki yol uzanır:

]Birinci yol, bir bacak gittiği için yaşamdan elini çekmek, sürekli üzülmek, artık hiçbir şeyden keyif almamaktır. İkinci yol ise şudur: Kişi eğer geriye dönüş yoksa, mevcut durumu kabullenir, elinde kalan bacak için sevinir, yaşamdan elini çekmez, yaşama sevincini kaybetmez. İkinci yol polyannacılıktır. Polyannacının ömrü, birinciye oranla daha kaliteli geçer.

]Polyannacı tavır, Çin atasözünü hatırlatıyor. Şöyle demiş Çinli:

]Tanrım, bana değişebileceğim şeyleri
]değiştirme gücü ver.
]Değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmemi sağla.
]İkisini ayırt edebilmem için de akıl ver.

]Değiştiremeyeceğimiz kayıplar karşısında, yaşama sevincimizi kaybetmemek polyannacılıktır. Karamsarlığa oranla da herhalde daha gerçekçi bir tavırdır.

ÜSTÜN DÖKMEN
]……………………….

Menü

Kolay Erişim

Giriş Yap

Hesabınıza giriş yapın!

SvmDoğan' ın Bloğu

SvmDoğan' ın Bloğu

Mesaj İşlemleri

Menü

Kolay Erişim

Giriş Yap

Hesabınıza giriş yapın!

SvmDoğan' ın Bloğu

SvmDoğan' ın Bloğu Konu

Mesaj İşlemleri

SvmDoğan' ın Bloğu